Кіріспе

Моеллер әдісі, Моеллер техникасы немесе камшылау техникасы - қол жылдамдығын, күшін және басқаруын жақсарту мақсатында әр түрлі техникаларды біріктіретін, сонымен бірге қалаған кезде акцентті ноталарды қосуға мүмкіндік беретін перкуссиялық соққы әдісі. Ол барабаншы Санфорд А. Моеллердің есімімен аталған, оның "Сеннер барабаншылығының өнері" кітабында сипатталған, сонымен қатар "Моеллер кітабы" деп аталады. Ол бұл әдісті 19 ғасырда Азамат соғысында шайқасқан домбырашыларды байқағаннан кейін сипаттаған деп есептеледі. Моеллер олардың ұзақ уақыт бойы қатты дауыспен, шаршамай ойнай алуына таңғалды. Кейіннен ол бұл жүйені 1938 және 1939 жылдары Джим Чапинге үйретті. Шапин бұл әдісті 2009 жылы қайтыс болғанға дейін танымал ету үшін жұмыс істеді.

Ұстау қозғалысы

Бұл техникада оң қолға (немесе екі қолды тең ұстауға) арналған "толқындық қозғалыс" деп те аталатын белгілі бір "шапқылау қозғалысы" және дәстүрлі ұстауға арналған сол қол үшін саусақтың ұштарынан суды шашып тастау ретінде сипатталған қозғалыс қолданылады. Бұл жұмысты орындау үшін ауырлық күші мен қос тірек қозғалысын қолданады. Бұл әдіс басқа әдістерге қарағанда әлдеқайда аз күш салуды және зақымдану қаупін азайтады деп танылды. Шапин өзінің видеосында техниканың кері қайтуға сүйенбейді деп мәлімдейді - барабаншы әр нотаны нақты соққы ретінде ойнаған кезде қол қозғалысын меңгеруі керек, ал Дейв Векл басқа видеода кері қайтуға сүйенетінін айтады.

Стриктер

Моеллер әдісі жоғарыда сипатталған соққы қозғалысын қолданады және оны барабанның негізгі 4 соққысына, толық, жоғары, төмен және шабу соққыларына қолданады. Негізгі штрихтердің үйлесімін пайдаланып, Моеллер стиліне сәйкес өте аз күш-жігермен өте тез ойнауға немесе ноталар ағынына салыстырмалы түрде оңай дыбыс сериясын енгізуге болады. Моеллер штрихтері жиі екі еселенген, кезектесіп жоғары және төмен штрихтерді және үш еселенген, бірінен соң бірі төмен, штрихтерді және жоғары штрихтерді пайдаланады. Іс жүзінде кез келген соққылардың кез келген комбинациясы кез келген ырғақ немесе акцент үлгісін орындау үшін пайдаланылуы мүмкін.

Ұстауыштар

Моеллер кітабында дәстүрлі тұтқаның оң қолды ұстауға арналған екі түрлі тұтқасы талқыланады: кішкентай саусақ немесе ежелгі тұтқа және қазіргі бас бармақтың тұтқасы. Кітаптың 4-бетінде кішкентай саусақтың сүйемелдеу нүктесі суреттелген. Оның көптеген адамдар елемеген және елемеген екі тұтқалық тұжырымдамасы Моеллердің адвокаты Томми Уильям Хансон 2004 жылы Моеллердің кітабын қарап шыққан онлайн мақалада атап өтті. Оң жақ барабанды кішкентай саусақпен ұстап тұру әдетте "көптеген стильді" барабанмен байланысты, ол 1920-жылдарға дейінгі ұстап алу стилі, әдетте, американдық революцияға дейінгі әскери барабаншыларға үйретілген. "Ескі" тұтқаның негізгі түрі - барабанның ұшын кішкентай саусағымен басып ұстау. Содан кейін қалған саусақтарымен барабанның таяғын тығыз қыспай, жайлап айналдырады. Бұл әдіспен, тірек нүктесі қолдың артқы жағында орналасады. Бұл қатты соққы кезінде қолға аз тербеліс беруге мүмкіндік береді. Керісінше, бас бармақтың оң қол ұстауы (The Moeller Book-та екінші рет танылған тұтқа) джаз барабандары үшін жақсы жұмыс істейді, жабық роллдерді шығарады және неғұрлым нәзік қоңырауды қажет ететін цимбалдық ырғақтарды ойнайды. Моеллер қолдаған сол қолмен ұстану ашық, еркін ұстану. Бұл оның заманында кең тараған "банда мен оркестрдің" тұтқасына қарама-қарсы, ол жабық және қатаң болды. Ол сондай-ақ Алан Доусонның "бармағы артқа" тұтқасынан мүлдем өзгеше және жеңілдетілген және шотландтық "бармағы үстіне" тұтқасынан қарағанда бамағы аз.