Кіріспе

Бұл 16 ғасырдағы шіркеу қызметкері туралы. XX ғасырдағы саяси суретші үшін Уильям Гроппер деген бетті қараңыз. Иоганн Гроппер (John немесе Johannes Gropper; 24 ақпан 1503 - 13 наурыз 1559) - реформация кезеңіндегі неміс кардиналары мен шіркеу саясаткері.

Ерте өмір: Эразмның шәкірті

Кельн архиепископлығының мөрін сақтаушы болғаннан кейін, 1527 жылы ол Сент-Герсонның схоластигі болып тағайындалды. Гроппер Эразмның жақтасы болды және Кельн архиепискобы Герман фон Видтің реформалық күш-жігеріне көмектесті. Бұл оны 1525 жылы Кельн қаласында заңгерлік оқуын аяқтағаннан кейін, өзін теологиялық зерттеулерге арнауға итермеледі. Ол Кельн Ландрехтін және 1536 жылы Кельн қаласында өткен провинциялық кеңестің канондарын (екеуі де 1538 жылы жарық көрген, сонымен бірге өзі жазған христиан ілімінің егжей-тегжейлі нұсқаулығын) редакциялады. Екі жағдайда да Гроппердің эразмиандық бейімділігі көрініс тапты; ол Киелі кітап пен шіркеу аталарын өзінің бастауы ретінде қабылдауға тырысты. Көптеген мәселелерде, әсіресе ақталу іліміне қатысты, ол протестанттық көзқарастарға жақын болды, бірақ ол реформаторлардың шіркеудің тұжырымдамасы мен ұйымына қатысты ілімін мақұлдамады. Ол жеті қасиетті рәсімді, мүсіндер мен монументтерді құрметтеуді қолдады. Ол діндарлардың діни қызметкерлік ілімін қабылдамады, ол орта ғасырлардағы иерархиялық тәртіпті және папаның басымдығын қорғады, бірақ осы тұста оның папалық жүйе өкілдерінен айырмашылығы айқын болды. Протестанттық және иезуит жазушылары кітапты сынға алды.

Кельндегі реформацияға қарсы

Гроппер 1540 - 1541 жылдары Хагенау, Вормс және Регенсбург қалаларында өткен шіркеулер одағы туралы келіссөздерге және діни конгрестерге құлшына қатысты. Екіншісі, ол ақталу ілімін қалыптастыру туралы келісімге қол жеткізді, бірақ ол және оның жақтастары протестанттармен шіркеудің ұйымдастырылуы туралы келісімге келе алмады. Сондықтан, архиепископ Герман өзінің архиепископтығында шіркеу істерін кеңінен реформалауға бел буғанда және бұл мақсатта Страсбург реформаторы Мартин Буцерді шақырғанда, Гроппер өзінің бұрынғы қамқоршысы ұсынған протестанттық реформа жоспарларына қарсылық білдіретін Кельн діндарлығының өкілі ретінде алға шықты; кафедральдық бөлімнің өкілі ретінде ол 1543 жылдың наурыз және шілде айларында Ландтагта Герман мен Буцерге қарсы тұру үшін Естаттарды көндіруге тырысты. Ол жеңіліс тапқандықтан, архиепископтың реформация туралы мемориалға берген жауабын дайындады. Бұл жауап соборлық бөлімнің комитетімен мақұлданды және 1554 жылы оның атынан неміс және латын тілдерінде жарияланды. Алайда бұл құжат архиепископты теріс жолға түсірмегендіктен, Гропер мен оның жақтастары император мен папаға шағымданды. Гроппер патша кеңесшілерімен келіссөздер жүргізді. Ол Буцердің айыптауларына қарсы императорға өзінің Wahrhaftige Antwort-ін жолдады. Протестантизмге қарсы күресте Гроппер иезуиттердің Кёльнге қоныстануын қолдады. Оның ерекше жоғарылағанын көрген Канизий, Кёльн архиепископтығында католицизмді құтқаруға Гроппердің еңбегін жоғары бағалайды. Жеңіс жеңілгеннен кейін, бұрынғы коадъютор Адольф фон Шомбург епископ ретінде таққа отырғызылғаннан кейін, Гроппер бұрын Германның бауыры басқарған Бонндағы провископияны алды. Жаңа архиепископтың басшылығымен Гропер протестанттарға қарсы сөз және қаламмен жұмыс істеді; ол сондай-ақ Аугсбургтің уақытша өкілеттігін өзінің туған қаласы Соестте жүзеге асыру үшін императорлық комиссар ретінде әрекет етті.

Кейінгі жылдар

Алайда, ол өзінің тілегіне сай, шіркеу істерінің келесі жылдары қаншалықты аз дамығанын 1556 жылғы хатында айтады, онда ол өзіне ұсынылған кардиналдық қадір-қасиетті қабылдағысы келмеуінің себептерін айтады. Келесі жылы жазған хатында оның көңіл-күйі одан да түңілірек көрінеді; ол Пётр Канисийге, егер ол жақын арада Вормста өтетін діни сұхбаттасуға қатыспаса, оған күдікпен қарамауын өтінді. 1558 жылы ол өзінің жақындарына жаңа қауіп-қатерлердің туындағанын көрді, ол кезде Иоганн Гебхард фон Мансфельд Кельн архиепискобы болып сайланды. Папаның құрметіне ие болудан бас тарту үшін Гроппер Римге сапар шегуді шешті. Рим папасы оны құрметпен қабылдады және маңызды мәселелерде оның пікірін талап етті; дегенмен, ол Кельн ісі бойынша қалағанын орындамағаны ғана емес, сонымен қатар Венециялық Дельфино Инквизицияға айып тақты. 1559 жылы 13 наурызда ол кедейлікпен қайтыс болды және Санта-Мария-делл-Анима шіркеуінде жерленді. Рим папасы, Гроппердің өзін кінәсіз деп қорғауына сеніп, 15 наурызда консистория алдында марқұмның қызметін мадақтап, өзінің игіліктерін ағасы Каспарға аударды. Кельндегі папалық нунций ретінде Каспар кейіннен қарсы реформацияның құлшынысты қызметшісі болды, ол өзінің күш-жігерін Гроппер бір кезде білдірген Эразмдық үрдіске қарсы бағыттады; нәтижесінде 1596 жылы Гроппердің "Реформация кезеңінің ең егжей-тегжейлі және ең маңызды догматикалық догматикасы" Индекс Librorum Prohibitorum-ға енгізілді.