Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Айше Афат Ынан (30 қазан 1908 - 8 маусым 1985) - түрік тарихшысы және әлеуметтанушысы. Ол Мұстафа Кемал Ататүрктің асырап алған сегіз қызының бірі. Ол физикалық антропологияның практикасына қатысқандығы белгілі болды, өйткені ол Анатолияда алтымыш мыңнан астам бас сүйектерін өлшеді, бұл түрік тарихының диссертациясын қолдауға бағытталған.
Turkish historian, anthropologist and sociologist
Ayşe Afet İnan (30 October 1908 – 8 June 1985) was a Turkish historian and sociologist. She was one of the eight adopted daughters of Mustafa Kemal Atatürk. She was known to be involved in the practice of physical anthropology, as she measured over sixty thousand skulls in Anatolia, which was aimed to support the Turkish History Thesis.
Өмірбаян
Афет Инан 1908 жылы Салоника вилайеті Кесендире ауданында (Полиороз, қазіргі Кассандра, Грекия) Дойраннан (қазіргі Дойран) Исмаил Хакки Бей (Исмаил Хакки Узмай) мен Шешан Ханымның отбасында дүниеге келген. Балқан соғыстары кезінде ол отбасымен Адапазарға көшіп келді. 1913 жылы 4 наурызда Адапазары қаласында бастауыш мектепті бітіреді. Содан кейін Анкара, Михаличик, Караоглан және Бига қалаларына көшіп барды. Оның анасы Шәжіна 1915 жылы 15 мамырда туберкулезден қайтыс болды. Әкесінің жас қызға үйленгенін ескеріп, Айше Афет өз өмірін өзі қамтамасыз ету үшін мұғалім болуды шешті. Бигада тұрғанда, оның кіші әпкесі Незихе әкесі Исмаил Хакки мен оның екінші әйелінен туған. 1920 жылы алты жылдық бастауыш білімін аяқтады. 1921 жылы олар Аланьяға қоныстанды. 1922 жылы ол Елмалыда мұғалімдік біліктілік алып, Елмалы қыздар мектебінің меңгерушісі болып тағайындалды. 1925 жылы Бүрса қыздар мұғалімдер колледжін бітіріп, Измирде бастауыш сынып мұғалімі болып жұмыс істей бастады. Ол сол жылдың қазан айында Мүстафа Кемал Ататүркті Измирге сапары кезінде кездестірді. 1925 жылы Ататүрк Афетті француз тілін үйрену үшін Швейцарияның Лозанна қаласына жібереді. 1927 жылы Түркияға оралғаннан кейін ол Стамбулдағы Notre Dame de Sion француз лицейіне оқуға түсті. Мектепті бітірген соң, ол орта мектепте тарих пәнінен мұғалім болып тағайындалды. 1935 жылы Афет Иман тағы да Швейцарияға барып, 1936-1938 жылдар аралығында Женева университетінде Евгений Питардтың студенті болды. 1939 жылы ол социология ғылымдарының докторы болды. 1950 жылы Анкара университетінде профессор болды. Түрік тарихи қоғамының негізін қалаушы және жетекші мүшесі. Інан 1985 жылы 8 маусымда Анкарада қайтыс болды. "Афет Инанның тарихи зерттеулер сыйлығын" Түркияның тарих қоры Инанның отбасымен бірлесіп екі жылда бір рет береді.
Afet İnan was born to İsmail Hakkı Bey (İsmail Hakkı Uzmay) and Şehzane Hanım from Doyran (present day Dojran), in 1908 in the district of Kesendire (Polyoroz, present day Kassandra, Greece) in Salonica Vilayet. She and her family emigrated to Adapazarı because of the Balkan Wars. She started primary school in Adapazarı on March 4, 1913. They then moved to Ankara, Mihalıççık, Karaoğlan, and Biga. Her mother Şehzane died of tuberculosis on May 15, 1915. Since her father then married a young girl, Ayşe Afet decided to become a teacher to earn her own living. When they lived in Biga, her younger sister Nezihe was born to her father Ismail Hakki and his second wife. In 1920, she finished her six years of primary education. In 1921, they settled to Alanya. In 1922, she got a teaching qualification in Elmalı and was assigned as headteacher to Elmalı Girls' School. She graduated from the Bursa Teachers College for Girls in 1925, and started to work as a primary school teacher in İzmir. She met Mustafa Kemal Atatürk in October of the same year during his visit to İzmir. Afet was sent in 1925 by Atatürk to Lausanne, Switzerland, to learn French. After returning to Turkey in 1927, she attended the French Lycée Notre Dame de Sion Istanbul. On finishing there she was appointed as a secondary school teacher for history. In 1935, Afet İnan went to Switzerland again and was a student of Eugène Pittard at the University of Geneva between 1936 and 1938. In 1939, after graduating, she obtained a PhD in sociology. In 1950, she became a professor at the University of Ankara. She was the co founder and a leading member of the Turkish Historical Society. İnan died on 8 June 1985, in Ankara, leaving behind her daughter Arı and her son Demir. The "Afet İnan Historical Studies Award" is given biennially by the Turkish History Foundation in cooperation with İnan's family.