Кіріспе
Мантуядағы ғимараттар тобы, Ломбардия, Италия Палаццо Дукале ди Мантова ("Герцог сарайы") - бұл Мантуядағы ғимараттар тобы, Ломбардия, Солтүстік Италия, негізінен 14-ші және 17-ші ғасырлар аралығында Гонзаганың асыл отбасы өз герцогтігінің астанасындағы патшалық резиденциясы ретінде салған. Ғимараттар дәліздер мен галереялармен байланысты, ішкі аулалар мен кең бақтармен байытылады. Комплексте 500-ге жуық бөлме бар және ол шамамен 34000 м2 аумақты алып жатыр, бұл оны Еуропадағы алтыншы үлкен сарайға айналдырады. Оның 500-ден астам бөлмесі, жеті бақшасы мен сегіз ауласы бар. Матегнаның Camera degli Sposi (Кейірім бөлмесі) фрескаларымен танымал болғанымен, олардың көптеген басқа маңызды сәулет және сурет элементтері бар. Гонзагалар 1328 жылдан 1707 жылға дейін сарайда өмір сүрді, содан кейін династияның өлімі болды. Кейіннен ғимараттар күрт құлдырап, ХХ ғасырда қалпына келтіру процесін жалғастыру және аумақты музей ретінде белгілеу арқылы тоқтатылды. 1998 жылы Музыка ғалымы Паула Безутти бастаған сарай ғалымдары жасырын бөлмені тапты. Бөлме Монтевердидің музыкасын орындау үшін 16 ғасырдың аяғында пайдаланылған деп есептеледі.
The Palazzo Ducale di Mantova ("Ducal Palace") is a group of buildings in Mantua, Lombardy, northern Italy, built between the 14th and the 17th century mainly by the noble family of Gonzaga as their royal residence in the capital of their Duchy. The buildings are connected by corridors and galleries and are enriched by inner courts and wide gardens. The complex includes some 500 rooms and occupies an area of c. 34,000 m2,
which make it the sixth largest palace in Europe after the palaces of the Vatican, the Louvre Palace, the Palace of Versailles, the Royal Palace of Caserta and the Castle of Fontainebleau. It has more than 500 rooms and contains seven gardens and eight courtyards. Although most famous for Mantegna's frescos in the Camera degli Sposi (Wedding Room), they have many other very significant architectural and painted elements. The Gonzaga family lived in the palace from 1328 to 1707, when the dynasty died out. Subsequently, the buildings saw a sharp decline, which was halted in the 20th century with a continuing process of restoration and the designation of the area as museum. In 1998, a hidden room was discovered by Palace scholars, led by musicologist Paula Bezzutti. The room is thought to have been used for performances of Monteverdi's music in the late 16th century.
Corte Vecchia (Ескі аула)
Сарайға кіру Piazza Sordello алаңынан болады, оған ең көне ғимараттар, Палаццо дель Капитано және Магна Домус ашылады. Олар Corte Vecchia деп аталатын қауымның бастапқы ядросын құрады. Палаццо-дель-Капитано ("Капитан сарайы") 13-ші ғасырдың аяғында Халық капитаны Гвидо Буонакольси (оның отбасы Мантуяны 1271 жылдан 1328 жылға дейін басқарды) салған. Бастапқыда екі қабатта салынған және Магна Домустан (латынша: "Үлкен үй") аллеямен бөлінген, 14 ғасырдың басында ол қосымша қабатты алды және Магна Домусқа портикпен үлкен қасбетімен біріктірілді. Қосымша қабат үлкен залдан тұрады (67x15 м), ол 1459 жылы Мантуяның диетасын өткізгендіктен "Диетаның залы" деп аталады. Монументальді Scalone delle Duchesse ("Дукездер баспалдағы") 17 ғасырда салынған және 1779 жылы Паоло Поццо қайта жаңартқан, Моронның бөлмесіне алып барады, бұл суретші Доменико Моронның 1494 жылғы картинасынан алынған. Капитан сарайының асыл қабатта Гуасталланың бірінші бөлмесі, Гонзага отбасының портреттері бар фреска фризі бар, ол бір кезде "Пизанелло бөлмесі" атты суретшіден, 1433 жылдан бастап турнирді және басқа да көріністерді бейнелейтін фрескалар сериясын суретке түсірді, олар аяқталмаған. Оның комиссары Джанфранческо Гонзага суреттерде бейнеленген. Фрескалар 1960-1970 жылдары қайта ашылып, қалпына келтірілді.
Изабелла д'Эстедің пәтері
1519 жылы Изабелла д'Эсте өзінің резиденциясын Сент-Джордж қасабасынан Гонзага сарайының ескі секторына, "Жесірлер пәтері" деп аталатын бөлмеге көшірді. Изабелланың пәтерінде қазір Cortile d'Onore ("Құрмет соты") кіреберісімен бөлінген екі қанаты бар. "Грото Wing" ағаш жиһаздарды және оның әйгілі студиолосының суреттерін сақтады, ол 1496 жылдан 1505 жылға дейін Мантеньяға (Парнасс және ізгіліктердің жеңісі), Лоренцо Коста Ақсақалға (Изабелла д'Эсте Гармония мен Комос патшалығында) және Перуджиноға (Махаббат пен пәктіктің күресі), сондай-ақ Корреджионың жаңалары (Жұмыссыздықтың аллегориясы және ізгілік аллегориясы). Осы қанатта орналасқан тағы бір зал - Камера Гранда немесе Скальхерия, 1522 жылы мантуандық суретші Лоренцо Леонбруно фрескалармен сурет салған. Кейіннен Гульельмо X Гонзага XVI ғасырда Corte Vecchia бөлмелерін реффекторияны құруға айналдырды, ол Аспалы бақпен бетпе-бет келеді және Sala dello Specchio ("Көлектің залы") музыка үшін пайдаланылады.
Таспалардың пәтері
Мантуяда Габсбургтер билігі кезінде асхана қайта жаңартылды, қабырғаларында Мантуя аумағындағы өзендер алыптар ретінде суреттелген суреттермен Sala dei Fiumi ("Өзендер залы") құрылды. Сонымен қатар, төрт залдан тұратын Appartamento degli Arazzi ("Топырлардың пәтері") құрылды. Соңғылардың үшеуі - Фландрияда Рафаэльдің Рафаэль карикатураларынан (қазіргі Виктория және Альберт мұражайы) жасалған, Ватикан сарайындағы Сикстин шіркеуіне арналған. Олар Брюсселде кардинал Эрколь Гонзага XVI ғасырдың басында сол кездегі Жасыл пәтер деп аталатын бөлмені безендіру үшін сатып алған. Сент-Барбараның Палатин шіркеуін безендіргеннен кейін және герцог сарайының дүкендерінде болғаннан кейін, фламандтық кеуделер 1799 жылы қалпына келтіріліп, қазіргі жерге орналастырылды. Наполеон соғыстары кезінде "Зодиак залы" деп те аталатын "Зодиак залы" деп те аталатын Сала-делло Зодиакте француз императоры ұйықтағаннан кейін одан әрі қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді.
Сент-Джордж қамалы
Қамал (Castello di San Giorgio) 1395 жылдан бастап салынған және 1406 жылы Франческо I Гонзага тапсырысы бойынша аяқталған, оның дизайнын сол кездегі ең танымал әскери сәулетшілердің бірі Бартолино да Новара жасаған. Оның төрт бұрышты төрт мұнарасы бар, оның айналасында үш кіреберіс бар арық бар, әрқайсысында көпір бар. 1459 жылы маркиз Людовико III Гонзаганың тапсырмасы бойынша архитектор Лука Фанчелли, Папа Пий II шақырған Мантуя кеңесіне Corte Vecchia-ның бірнеше бөлмелерін тағайындады, қаланы қалпына келтірді, ол міндетті түрде өзінің әскери және қорғаныс қызметін жоғалтты.
Қалыңдықтар палатасы
Camera Picta (латынша: "Бейнеленген бөлме") немесе Camera degli Sposi (итальянша: "Кейірім бөлмесі") - сарайдың ең әйгілі бөлмесі, Андреа Мантеньяның 1465 жылдан 1475 жылға дейінгі фрескаларымен танымал. Суретшінің безендіруі иллюзионисттік кеңістікті жасайды, егер камера аркадалар мен перделер арасында ел пейзаждарына қараған үш ашылуы бар лоджия болса. Суреттелген көріністер Гонзага отбасының мүшелерін бейнелейді.
Домус Нова
Domus Nova (латынша: "Жаңа үй") бастапқыда 1480-84 жылдары Лука Фанчелли жобалаған. Герцог Винченцо I Гонзаганың (1562-1612) билігі кезінде ғимарат жаңартылды, қазіргі Appartamento Ducale ("Герцогтық пәтер") 1595 жылы Кремона суретшісі және сәулетшісі Антонио Мария Вианимен жобаланды. Галерея Нуова ("Жаңа дәліз") 1778 жылы Джузеппе Пьермарини Гуасталла пәтерін герцогтік пәтермен байланыстыру үшін салдырған. Онда Франческо Боргани, Карло Бонони, Шпаньолетто және басқалардың XVI ғасырдың басында XVIII ғасырдың аяғына дейінгі бірнеше құрбандық үстелдері орналасқан. Галерея үлкен Sala degli Arcieri ("Аркиерлер бөлмесі") -ге, герцог Винченцоның бастапқы пәтерінің орнына апарады. Мұнда Пётр Пауль Рубенстің (1605) әйгілі құрбандық үстелінің, бұрын Мантуядағы Сантиссимма Тринита шіркеуінің триптихінің бөлігі болған, Гонзага отбасын қасиетті Үштікке табынуда бейнелеген, сондай-ақ қазір басылған шіркеулер мен монастырлардың басқа суреттері бар. Бұл бөлме 1773-1979 жылдардағы Гидо Ренидің екі шәкірті фрескалармен және неоклассицистік безендірумен Винченцо I кезінде ашық лоджия ретінде салынған Galleria degli Specchi ("Күректер залы") галереясына ашады. Виченцо Гонзаганың ұлы, кардинал (кейін герцог) Фердинанд (15871626) өзінің Домус-Новадағы пәтерінде Вианиге тағы да кішірек бөлмелерді жобалауды тапсырды, олар ұзақ уақыт бойы Appartamento dei nani ("Кеуделер пәтері") деп аталды және Мантуяның әйгілі соттық кеуделерін орналастыру үшін салынған деп есептеледі. Алайда 1979 жылы итальяндық өнер тарихшысы Ренато Берзаги бұл кішкентай бөлмелер ежелгі Рим түпнұсқасының дәл репродукциясы екенін дәлелдеді: Римдегі Қасиетті Иоанн Латеранның Скала Санта ("Киелі баспалдақ") және құлшылық мақсаттар үшін арналған.
Corte Nuova (жаңа сорт)
Corte Nuova ("Жаңа сот") басты ерекшелігі - Sala di Manto, бір кездері "Трояның пәтері" кіреберісі, оның аты Джулио Романоның әріптестері (15381539) фрескаларынан алынған, Федерико II Гонзага сарайдағы бірнеше бөлмелерді қалпына келтіруді тапсырған. Sala del Manto-ның қазіргі көрінісі Гюльельмо X-тің араласуына байланысты, ол Appartamento Grande di Castello ("Қаланың үлкен пәтері") құруды тапсырды. Залдағы фрескалар Трояның тарихын бейнелейді, оған дейін Италияға Тирезиас қызы Мантоның келгені бар.
Санта-Барбараның палатинолық шіркеуі
Гонзагалар үшін сарайлық часовня ("Базилика Палатина") рөлін атқарған Санта-Барбара шіркеуі 1562-1572 жылдары герцог Гульельмо тапсырысымен Джованни Баттиста Бертанидің қолында салынған. Базилика ретінде діни рәсімдер жүргізуге рұқсат етілді. Шіркеудің орталық жоспары бар, ортасында шаршы тибурий, содан кейін екінші тибуриймен жабылған жартылай шеңберлі пресвитерий, екіншісіне ұқсас, және сандықтармен безендірілген сценариялық апсидамен аяқталады. Пресвитерияның астында крипта орналасқан. Қосқабырғаның төртбұрышты жоспары бар, оның басында кішкентай ғибадатхана орналасқан. Соңғы кезде шіркеуден төрт герцогтың және Гонзаганың басқа да мүшелерінің, соның ішінде Гульельмоның сүйектері табылды. Ішкі бөлмеде екі жақты құрбандық үстелі бар, олардың үстінде Лоренцо Коста кішісінің үлкен кенепті құрбандық үстелдері орналасқан, олар Император Константиннің шомылдыру рәсімін және Сант-Адрианның шейіт болуын бейнелейді. Пресвитерияда Доменико Брузасорчидің "Иерусалимдегі Қазалы" (1564) картинасы бар; және Фермо Гизонидің "Бақыттандыру" бейнесі органның жанында. Гизони 1566 жылы екінші жағында Сент-Барбара мен Сан-Петр суреттерін де суретке түсірді.
Ағза
1565 жылы шіркеуге орган жасаушылардың атақты отбасының мүшесі Грациадио Антеньяти 1565 жылы орган берді. 1995 жылы орган қалпына келтірілді.