Кіріспе

Француз коммунар (1826-1901) Густав Адольф Лефранс (1826-1901) - француз мұғалімі және журналисі, Париж коммунасына, Халықаралық жұмысшылар қауымдастығына (IWA) және Юра федерациясына қатысуымен танымал.

Өмірбаян

Густав Адольф Лефранс 1826 жылы 30 қаңтарда Анже қаласында туған. Лефранс 10 жасында Парижге көшіп барды; 1842 жылы ол Версальдегі École Normale Primaire-ге оқуға түсті, оны 1844 жылы бітірді. Эколь Нормальде болған кезінде Лефрансестің мектеп мұғалімі оған революциялық саяси идеологияны қабылдауға ықпал етті, бұл оған мұғалім ретінде жұмыс табуға тырысқанда қиындық туғызды. Бірнеше Париж мектептерінде жұмыс істегеннен кейін, 1846 жылдың ақпан айында ол Сейн мен Озадағы мектепте жұмыс алды, бірақ жергілікті діни қызметкердің жаушылығынан бес айдан кейін қызметінен шығарылды. Ол 1848 жылғы Француз төңкерісіне дейін құрылысшы болып жұмыс істеді. Революциядан кейін Лефранс Социалистік мұғалімдер қауымдастығына кірді. Ол әріптестері Полин Роланд пен Жанна Дероанмен бірге француз билігінің назарын аударған прогрессивті білім беру бағдарламасын жариялады. Ол тұтқындалып, үш ай сотталғаннан кейін "соғыс қаруын ұстағаны" үшін екі жылға шартпен сотталды. Ол Дижонға көшіп барды, онда ол 1851 жылдың 22 қаңтарында қару ұстағаны үшін тағы да тұтқындалды. 1851 жылы 27 наурызда оның білім беру бағдарламасын жариялағаны үшін оған оқытудан тыйым салынды. 1851 жылғы француз төңкерісінен кейін ол Лондонда елден қашып кетті, онда ол Джозеф Дежакпен бірге кедейлікте өмір сүрді, онымен бірлесіп кооперативтік мейрамхана құрды. 1853 жылы Лефранс Францияға оралды, ол қазір Екінші француз империясының билігі астында болды және 1850 жылдары бірнеше жұмыс істеді. Ол 1863 жылы Шотландиялық масондық рәсімге араласты, бірақ көп ұзамай ұйымды "мүмкіндігінше дінсіз және діни емес қайырымдылық қоғам" деп санап, тастап кетті. Содан кейін ол белсенділікке бірнеше саяси клубтарда танымал спикер ретінде оралды, онда ол коллективизмді және неке мен мұрагерлікті жоюды жақтады, ол үшін 1869 жылы түрмеге қамалды және 1870 жылы айыппұл салынды. Париж қоршауы кезінде Лефранс 4-ші округті қорғауға қатысып, қала тұрғындарына азық-түлік пен баспана беруді қамтамасыз ету үшін Ұлттық қорғаныс үкіметін шақырды. 1870 жылы 31 қазанда ол азық-түлік төңкерісіне қатысып, төрт ай бойы тұтқындалып, түрмеге жабылды. Түрмеде болған кезінде 7 қарашада Париждің 20-шы округінің мэрі болып сайланды. Ол сонымен қатар 1871 жылғы француздық заң шығарушы сайлауға Халықаралық жұмысшылар қауымдастығы (IWA) ұсынған революциялық социалистердің қатарында болды, бірақ ол жеңілді. 1871 жылы 24 ақпанда ол өзіне тағылған айыптардан ақталып, түрмеден босатылды. 26 наурызда 4-ші округте Париж коммунасының кеңесіне сайланды; 29 наурызда коммунаның президенті болып сайланды және оның атқарушы комитетіне, 3 сәуірде еңбек және сауда комитетіне және 21 сәуірде қаржы комитетіне кірмес бұрын қызмет етті. Коммунаның соңғы күндері Бастилиядағы баррикадаларда соғысып, коммунаны жойғаннан кейін қашып құтылуға қол жеткізді. Ол 1872 жылы 30 тамызда қамауда өлім жазасына кесілді. Лефранс Швейцарияның Женева қаласына қашып барып, сол жерде жалған есіммен жасырынып, IWA-ның жергілікті бөлімінде қызмет етті. Марксистер мен авторитаризмге қарсылық білдірушілердің арасындағы ажырымда ол соңғысының жағына шығып, 1871 жылы 12 қарашада Юра федерациясын құрды. Ол басқа француз социалистерімен, соның ішінде Бенуа Малон, Фр және Антуан Перраремен бірге антиавторитарлық бөлімнің үгіт-насихат комитетін құрды және бірқатар антиавторитарлық басылымдарға үлес қосты. Ол сондай-ақ 1872 жылы Сент-Имьер конгресінің төрағасы болды және 1873 жылы Юра федерациясының жабылу кездесуінде сөйледі. Осы уақыт ішінде ол Женевада бірнеше түрлі жұмыс істеп, өзін қамтамасыз етті: шарап сатушының кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді, Николай Жуковскиймен бірге мектеп-интернатта оқытты және Элизе Реклюсқа географиялық жұмысында көмектесті. 1876 жылы шілдеде ол Фр. 1880 жылы коммунарларға жалпы рақымшылық жасалғаннан кейін Лефранс Парижге оралып, өзінің саяси белсенділігін қайтадан жалғастырды, жалпыға бірдей сайлау құқығын өкілді қайтарып алмаса жеткіліксіз деп сынға алды. 1889 жылы француздық заң шығарушы сайлауда Париждің 18-ші округінде наразылық кандидаты ретінде тұрды, бірақ тек 68 дауыс алды. 1897 жылы ол шалдықты, бірақ қалпына келтіруге қол жеткізді. 1898 жылы 19 шілдеде ол "Аврора" газетінің басқаруын қолға алды, бірақ келесі жылы газеттегі жарияланымдары үшін айыппұл алғаннан кейін, ол 1899 жылы 14 маусымда қызметінен кетті. Ол өмірінің соңғы жылдарында Париждің 14-ші округінде тұрып, оны немересі күтті. Густав Адольф Лефранс 1901 жылы 16 мамырда қайтыс болды, он...