Кіріспе

Италиялық ақын және жазушы (1911-2000) Аттилио Бертолуччи (18 қараша 1911 жыл 14 маусым 2000 жыл) - итальяндық ақын және жазушы. Ол кинорежиссерлер Бернардо және Джузеппе Бертолуччидің әкесі болды.

Өмірбаян

Бертолуччи Сан-Лазарода (Парма провинциясы) ауыл шаруашылығы буржуазиясының отбасында дүниеге келген. Ол өлең жазуды ертеден бастады. 1928 жылы ол өзінің досы Чезаре Заваттини бас редактор болған Газетта ди Пармамен бірлесіп жұмыс істеді. Келесі жылы Бертолуччи өзінің алғашқы поэзиялық жинағын Sirio деп атады. 1931 жылы Парма университетінде заңгерлік мамандықты оқыды, бірақ көп ұзамай оны тастап, көркемдік және әдебиеттануға бет бұрды. Келесі жылы оның Fuochi di Novembre еңбегі оған Эухенио Монтале сияқты итальян ақындарының мақтауын әкелді. 1951 жылы Римге көшіп барды. Нинетта Джованардимен некеде болғандықтан, оған екі ұл, Бернардо (19412018) және Джузеппе (19472012), болашақ кинорежиссерлер. 1951 жылы ол "La capanna indiana" атты еңбегін жариялап, әдебиет саласы бойынша Виареджио сыйлығын жеңіп алды. Осы кезеңде ол Пьер Паоло Пазолинимен достық қарым-қатынас орнатты. 1971 жылғы "Жазғы саяхат" ("Viaggio d'inverno") - Бертолуччидің ең үздік туындыларының бірі. Бұл шығармада Бертолуччи поэзиясының стилі айтарлықтай өзгерді: Франко Фортинидің айтуынша, алғашқы шығармалар "пасторальдық жағдайларға арналған кішіпейіл тілдің таңдауымен" сипатталса, "Жазғы жол" күрделірек болды және сезімдердің белгісіздігімен ерекшеленді. 1975 жылдан бастап Энцо Сицилиано мен Альберто Моравиямен бірге "Nuovi Argomenti" әдеби журналын басқарды. Ол "Camera da letto" (1984-1988) повесі үшін тағы бір Виареджио сыйлығын жеңіп алды. Соңғы шығармасы - "Люцертола ди Касарола" (1997), жас кезіндегі шығармалар мен басқа да жарияланбаған өлеңдер жинағы. Бертолуччи 2000 жылы Римде қайтыс болды. Оның өлеңдерінің таңдамалы бөлігі ағылшын тіліне Чарльз Томлинсон мен Аллен Проул аударған.