Кіріспе

Ежелгі Ликия қаласы Лимира (Λίμυρα) (Лимира) - Лимияның кіші Азияның оңтүстік жағалауындағы Лимирус өзенінің (Λιμύρος) бойындағы шағын қаласы.

Тарих

Б.з.д. екінші мыңжылдықта гүлденген қала Ликиядағы ең көне және ең табысты қалалардың бірі болды; ол біртіндеп грек әлеміндегі ең гүлденген сауда орталықтарының біріне айналды. Б.з.д. 4-ғасырда Ликия династиясы Перликл Кіші Азиядағы сатраптардың билік басындағы парсыларға қарсы көтерілісін қолдады және Лимираны Ликия лигасының астанасы ретінде қабылдады; кейін ол Парсы империясының бақылауына түсті. Парсылар ақырында Халикарнасс қаласындағы Карий сатрабы Маусолус арқылы билікті қайтадан иеленді. Ұлы Александр парсы билігін тоқтатқаннан кейін Ликияның көп бөлігін Птолемей I Сотер басқарды; оның ұлы Птолемей II Филадельфос лимирліктерді ғалаттықтардың шабуылына қарсы қолдады, ал тұрғындар оған алғыс білдіру үшін Птолемейді арнап ескерткіш салды. Лимираны Страбон (XIV, 666), Птолемей (V, 3, 6) және бірнеше латын авторлары атаған. Август өзінің немересі Гай Цезарьды б. з. д. 17 жылы (3 жаста) өзінің мұрагері ретінде қабылдады. Б.з.д. 1 жылы (жасы 19 жаста) Гай Цезарь Сирияға жіберілді, ал 2 жылы ол Арменияға барды, оны парфтар жақында басып алды. Гай Арменияның тағына Римді қолдайтын патшаны отырғызды, бірақ ол алданғаннан кейін ауыр жарақат алды. 4 жылы Римге оралған кезде Гай Лимирадағы жарақаттарынан қайтыс болды.

Сайт

Төменгі қала акрополь төбесінің түбінде орналасқан және екі бөлек қабырғалы аймақты қамтиды. Біздің заманымыздан бұрынғы IV ғасырдан және одан бұрынғы бес некрополь қаланың маңыздылығын көрсетеді. Перикл кесенесі әсіресе өзінің жақсы рельефтері мен Персейдің Медузаны және оның бір әпкесін өлтіргені сияқты тамаша мүсіндерімен ерекшеленеді.

Дін тарихы

Лимира 12-13 ғасырларда Мира митрополиті суфраган ретінде Епископтық Notitiæ Episcopatuum-да епископтық епархия ретінде аталады. Алты епископ белгілі: Диотим, ол туралы св. Базилик (ж. CCXVIII); Люпицин, Константинополдің бірінші кеңесіне қатысқан, 381; Степан, Халкидон кеңесі (451); Теодор, 553 жылы Константинополдің екінші кеңесі; Лео, 787 жылы Никеяның екінші кеңесі; Никефор, Константинополдің кеңесі (879 880).