Кіріспе

Керис Мас (1922 жылы 10 маусым - 1992 жылы 9 наурыз) - белгілі малайзиялық әдебиетші, "Асас 50" әдеби қозғалысының негізін қалаушылардың бірі. Малай тіліндегі әдебиетке (әсіресе қысқа әңгіме түрінде) қосқан көптеген үлесі оны 1981 жылы Малайзияның алғашқы Ұлттық лауреаты болуға жеткізді.

Өмірбаян

Kampung Ketari, Bentong, Pahang қаласында туған. Керис Мас өзінің алғашқы білімін өз ауылындағы малай мектебінде, Суматрадағы Тауәлиб мектебінде және Муаллимин әл-Исламия колледжінде алған. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Пахангтағы Parti Kebangsaan Melayu (Малайзияның ұлттық малай партиясы) (PKMM) қанатына қосылды және оның Сингапурдағы бөлімшесіне белсенді қатысты. Партияда ол ақпараттық офицер лауазымында қызмет атқарған. Сондай-ақ, ол Малай Рая, Варта Негара (1956 жылға дейін) және Сингапурдағы Utusan Melayu (жарияланым редакторы ретінде) сияқты бірнеше газеттерде жұмыс істеді. Ол "Мастика" журналы мен "Сусхант Заман" газетінің дамуына үлкен үлес қосты. 1956 жылы желтоқсанда "Диван бахаса дан пустака" редакторы болып жұмысқа кірісті. 1977 жылы 10 маусымда зейнетке шыққанға дейін оның ең жоғары лауазымы әдебиетті дамыту бөлімінің басшысы болды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Малайя университеті мен Бахаса даны пустакасында Penulis Tamu (Резидент жазушы) болып қызмет етті.

Әдеби мансап

Керис Мастың жергілікті әдебиет саласына қосқан үлесі қысқа әңгімелерде болды. 1960 жылдардың аяғында ол 60-қа жуық әңгіме жазған. Оның алғашқы әңгімесі "Усиат оранг бангваан" ("Бір ақсүйектің соңғы өсиеттері") 1946 жылы "Слух Малайя" журналында жарық көрді. Оның шығармалары қазір келесі антологияларда: Mekar dan Segar (Rise and Shine) (1959); Dua Zaman (Two Eras) (1963); Patah Tumbuh (What Is Lost Returns) (1963); және Pertentangan (Conflict) (1968). Сондай-ақ, ол төрт романдардың авторы: "Палаван Римба Малая" (Малайялық орманның батыры) (1946); "Корбан Кесусианья" (Оның қасиетті құрбандығы) (1949); "Анак Титивангса" (Титивангсаның ұлы) (1949); "Саудагар Бесарри дари Куала-Лумпур" (Куала-Лумпурдан келген үлкен саудагер) (1983); және "Римба Харапан" (Үміт ордасы) (1983). Оның шығармалары әлеуметтік әділетсіздікке қатысты тақырыптарымен және оқырманға әсер ететін күшті және жанды кейіпкерлерімен ерекшеленеді.

Марапаттар

1981 жылы ол Састераван Негара сыйлығының алғашқы иегері атанды. 1989 жылы оған Малайзияның ғылым университеті әдебиет саласының құрметті докторлық дәрежесін берді.

Өлім

Керис Мас 1992 жылы 9 наурызда таңғы сағат 3-те Куала-Лумпурдың бас ауруханасында жүрек ауруынан қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде әйелі Росвита Али, екі баласы Хаяти мен Әмір және жеті немересі қалды. Ол Куала-Лумпурдағы Букит Киара мұсылман зиратында жерленген.