Кіріспе

Меровингиялық өнер - франктар династиясының өнер өнері, ол V ғасырдан VIII ғасырға дейін қазіргі Францияда, Бенилюкс және Германияның бір бөлігінде өмір сүрді. V ғасырда Галлияда Меровингия әулетінің пайда болуы өнер саласында маңызды өзгерістерге әкелді. Скульптуралық өнер саркофагтарды, құрбандық үстелдерін және шіркеу жиһаздарын әшекейлеуден тұрады. Алтын жұмыс және қолжазбаларды жарықтандырудың жаңа құралы "варварлық" жануарлар стиліне арналған безендіруді, Соңғы Антик мотивтерімен және Сирия мен Ирландияның басқа да үлестерін біріктіріп, Меровингия өнерін құрады.

Сәулет

Клодвиг I (465511) және оның мұрагерлері тұсында франк патшалығының бірігуі шіркеулер, әсіресе монастырь шіркеулері құрылысының қажеттілігіне сәйкес келді, өйткені олар қазір Меровингия шіркеуінің билік үйлері болды. Жобалар көбінесе римдік базилика дәстүрін жалғастырды, бірақ Сирия мен Армения сияқты алыстан әсер алды. Шығыс аймақтарында құрылыстардың көпшілігі ағаштан жасалды, бірақ батыста және кейіннен Меровингтер билігіне түскен оңтүстік аймақтарда маңызды ғимараттар үшін тас кең таралған. Негізгі шіркеулердің көпшілігі қайтадан, әдетте бірнеше рет қайтадан салынған, бірақ көптеген меровингтік жоспарлар археологиядан қайта құрылған. Франктардың тарихындағы епископ Григорий Турскийдің сипаттамасында, осы кезеңнің басында және франк аумағының шетінде Сент Перпетус (епископ 460490) Турсте салған Сент Мартин базиликасы, бұл ғимараттың жоғалуына өкініш білдіруге себеп береді. Бұл ең әдемі меровингиялық шіркеулердің бірі, оның айтуынша, 120 мәрмәр бағаналары, шығыс шетіндегі мұнаралары және бірнеше мозаикасы болды: "Сент Мартин тік басымдықты және блокты бірліктердің үйлесімін кешенді ішкі кеңістікті және сәйкесінше бай сыртқы силуэтті көрсетті, олар роман стиліне тән белгілер болды ". Франк шіркеуінің сәулетінің белгісі болған Сент-Мартин базиликасының ерекшелігі - әулиенің саркофагы немесе монументі көрінетін етіп көтеріліп, құрбандық үстелінің артына, кейде апсидаға орналастырылған. Франктардың бұл жаңалықтарына римдіктердің ешқандай үлгісі жоқ. Венадағы Киелі Петр шіркеуі - сақталған жалғыз шіркеу. Қазір жоғалған көптеген басқа ғимараттар, соның ішінде Сент-Денистің Меровингиялық іргетастары, Кельндегі Сент-Гереон және Париждегі Сент-Жермен дес Престің аббатшылығы, ұқсас безендірілген деп сипатталады. Кейбір кішкентай ғимараттар, әсіресе баптистерлер, заманадан шығып, қайтадан қалпына келтірілмеді. Aix en Provence, Riez және Fréjus қалаларында сегізбұрышты үш баптистерия бар, олардың әрқайсысы бағаналардағы куполмен жабылған, шығыс сәулетінің әсеріне куәлік етеді (Альп де-Гаут Прованстағы Риз баптистериясы Езраның Сириядағы Сент-Джордж баптистериясын еске түсіреді). Провансальдық баптистериялардан ерекшеленетін Пуатьедегі (VI ғасыр) Сент-Жан баптистериясы, Венасктың төрт қабатты баптистериясын қоспағанда, үш апсиспен қоршалған төртбұрышты болып келеді. Бастапқы ғимарат бірнеше өзгеріске ұшыраған болуы мүмкін, бірақ оның безендіруінде (мармарлық бас қалалар) меровингиялық сипаты сақталған. Көптеген крипттердің ішінде, сол кездегі қасиеттілерге табынудың маңыздылығына байланысты, тек Сент-Сеурин, Бордо, Сент-Лоран, Гренобль, Сосондағы Сент-Медард аббатшылығының криптасы және Жуарр аббатшылығы (7 ғасыр) сақталған.

Басқа өнер түрлері

VII ғасырда Меровингиялық шеберлердің қабілеттері жақсы бағаланған болуы керек, өйткені олар Англияға шыны жасау дағдыларын қайта енгізу үшін әкелінді, ал Меровингиялық тас қалаушылар ағылшын шіркеулерін салу үшін пайдаланылды. Меровингиялық тас қалаушылар да opus gallicum-ді кеңінен қолданған және оны Англияға әкеліп, оны Италияға әкелген норманндарға мұра етіп қалдырған. Меровингтердің жарық қолжазбалары өте аз сақталған, олардың ішіндегі ең бай безендірілгені - Ватикан кітапханасындағы 8 ғасырдағы Геласиандық сакраментарий, оның геометриялық және жануарлар безендірілуі, Британ аралдарының арал өнерінен аз күрделі, бірақ металл жұмыстарының мотивтерінен алынған, кейбіреулері ежелгі және Таяу Шығыстан әсер алған. Негізгі орталықтар ирландтық негіз болған Люксель абатханасы, ал кейіннен Корби абатханасындағы оның қызы болды. Берлиндегі үлкен Меровингиялық өнер жинағын Кеңес әскерлері Ресейге алып кетті, ол осы күнге дейін сонда қалды.