Кіріспе
Арианоның Ассиздері - 1140 жылы жазда Беневентоның маңында Арианода Сицилия корольдігіне арналған Роджер II шығарған бірқатар заңдар. Жақында ғана төңкеріске ұшыраған жарым аралды тыныштағаннан кейін ол орталықтандырылған үкімет құруға шешім қабылдады. Ассиздер үлкен сицилиялық бюрократияны құрды және феодалдық жүйені қатаң патшалық бақылауда ұстауға тырысты. Онда қазіргі заманғы заңдық мәселелердің барлығына қатысты қырық бап бар: жеке меншік, қоғамдық меншік, шіркеу, азаматтық құқық, патша қаржысы және әскери. Бұл еңбек өз заманы үшін дамыған, оның ережелері тек Норман және француз, сонымен қатар мұсылман және Византия (әсіресе Юстиниан) заң теорияларынан алынған. 1140 жылдың бірінші жартысын Роджер Палермода Ассиздерді дайындауға жұмсады. Олар жақсы жоспарланған. Заңнаманы өзінің астанасында жазғанына қарамастан, шілде айында ол Апулия герцогтігінің астанасы Салерноға, содан кейін Абруцциге сапар шекті, онда ол ұлдары Роджер мен Альфонсоның жаулап алуларын зерттеді. Бұл адамдар, қазір Апулия герцогы және Капуа князі, жарым аралда Норман билігін нығайтып, сол жылы заң шығарудың үлкен жетістіктерін жасады. Ассиздер корольдің Сицилиядағы жалғыз заң шығарушы екенін, ол судья да, діни қызметкер де екенін (ол пападан легациялық өкілеттіктерді иеленетінін) және барлық сицилиандар латын, грек, яһуди, мұсылман, норман, ломбард немесе араб болсын, бірдей заңдар мен теңдікке ие екенін растайды. Ол елге опасыздық жасағаны үшін өлім жазасын тартқан. Сонымен қатар, басқа да зорлық-зомбылық қылмыстар: шайқаста қорқыныш, қарақұрым топты қаруландыру немесе патшаға немесе оның одақтастарына қолдау көрсетуден бас тарту. Христиан еретиктері мен жолдан тайғандар шіркеулік тұрғыдан өздерінің құқығынан айырылды. Епископтар сотқа қатысудан босатылды, бірақ патшаға барлық жағдайдағыдай бұл мәселеде де билік берілді, ал шағымдануға болмайды. Әскери жағынан, рыцарлық сынып жабық болды. Ешкім де ерлік тегі болмаса, ерлік атағын ала алмайды. Ақырында, ассиздер қарапайым халықты елемеді және оларға әділ қаралуын және иелері оларды артық салмаққа салмауын талап етті. Роджердің Арианодағы соңғы әрекеті бүкіл патшалық үшін төмен сапалы монета стандартын шығару болды, дукат, оның атын Апулия герцогтігінен алды. Ал кейіннен шығарылғандай алтын емес, көбінесе мыс пен күмістан жасалған бұл монетаның маңызы тез өсті. Ассиздер бір-бірінен сәл өзгеше екі қолжазбада сақталған, бірақ қандай өшірулер және қандай толықтырулар белгісіз. Олар 1856 жылы Ватикан және Монте-Кассино архивтерінен табылды. Ассиздер - Сицилия королі Роджер II жариялаған заңдар. Патшалығы нығайып, ол бірқатар заңдар шығарды, бірақ ол мұны қай жерде және қашан жасағаны белгісіз. Бұл заңдар 1140 жылы шығарылған деп болжанады, өйткені осы күннен кейін ғана бүкіл патшалықтан лауазымды адамдарды табуға болады; одан бұрын олар тек кейде ғана пайда болады. Бұл кезде Ариано тек епископтар мен ақсүйектердің жиналысы болды, ал барлық ерікті адамдар қатысатын "жалпы жиналыс" емес. Әскери, вассалдардың міндеттемелері және елдерді тану сияқты маңызды мәселелер және заңнама шығарылды. Сотталғандар тек екі құрама заң қолжазбаларында сақталған. Ең толық мәтін - бұл Кодикс Ватикано Латино 8782, ол XII ғасырдың аяғына таандык және онда қырық төрт ассиз, сондай-ақ пролог бар. Екіншісі - Монтекассино кітапханасының 468 кодексі, ол XIII ғасырдың бірінші жартысына жатады. Ол заңдардың қысқартылған нұсқасын ғана береді, бірақ онда кейбір толықтырулар мен Ватикан қолжазбасында жоқ тағы жеті сараптама бар. Ассиздер римдік (Юстиналық) заңға негізделген аумақтық заңнаманың алғашқы үлгісін ұсынады, өйткені "олар римдік заңның таза академиялық қайта ашылуына қарағанда, тәжірибеде маңызды болды". Роджердің Рим императорларының үлгісіне жүгінуі оның қаншалықты амбициялық ниетті болғанын көрсетеді. Ассиздер заңның кейбір аспектілеріне ғана қатысты: шіркеу, қоғамдық, неке және қылмыстық. Оларға қоса, әдет-ғұрып құқығы, егер ол Ассиздегіге қайшы келмейтін болса, күшінде қалды. Бұған себеп "біздің билігімізге бағынатын әртүрлі адамдардың әртүрлілігі" болды. Сондықтан заң шығарушы көп ұлтты мемлекетті басқаруды жақсы білген, әр топтың жеке басының ерекшелігін құрметтеген, бірақ бұл оның басты бақылауына қайшы келмеген жағдайда ғана.