Кіріспе

12 ғасырдың соңында жазылған теңіз құқығы.

Олеронның тізімдері (французша: Jugements de la mer, Rôles d'Oléron) – Солтүстік-Батыс Еуропадағы ортағасырлық теңіз тасымалын реттейтін ең көне және ең белгілі теңіз құқығы. Олерон тізімдері Франциядағы Олерон аралында 12 ғасырдың соңында, 1180 жылға дейін жазылған, кейіннен Солтүстік Еуропаны қамтитын алғашқы жалпы теңіз заңы болды. Солтүстік Еуропада жазылған кез келген кейінгі теңіз заңдары көбінесе Олерон тізімдеріне негізделген немесе олардан шабыттанған. Кейде "Плерон заңдары" деп аталатын олар 17-ші және 18-ші ғасырлардағы қарақшылар арасындағы "Ережелер" деп аталатын ұқсас келісімдердің негізін құрады.

Шығу тегі

Олеронның роллдары бастапқыда Британия және Нормандиядан Англияға, Шотландияға және Фландрияға шарап саудасын реттеген, бірақ кейінгі орта ғасырларда кеңінен таралып, маңызды теңіз құқығына айналды.

Түрлі шығу көздері

Тарихшылардың арасында Олеронның тізімдері қалай және қашан пайда болғаны туралы пікірталас бар. Ең ежелгі сенімдердің бірі – 1160 жылы Елеонора Аквитаниялық Киелі жерден оралғанда заңдарды жаздырған. Тағы бір теория бойынша, оның ұлы Ричард I оларды 12 ғасырдың соңында, Киелі жерден оралғаннан кейін жаздырған, бірақ бұл өте күмәнді. Тізімдерде патша немесе патшайым сияқты маңызды тұлғаның оның құрылысына қатысы бар екенін көрсететін ешқандай белгі жоқ. Кейбір жақындағы тарихшылар тізімдердің 13 ғасырда, 1224 және 1286 жылдар аралығында жазылғанын айтады.

Этимология

Олерон орамалары белгілі бір себеппен Олерон аралының атымен аталады. Бір теория бойынша, қолжазбалардың бірі аралда сақталған «Jugements de la mer» үлгісінен көшірілген және осы атау қалыптасқан. Олерон орамалары түрлі атаулармен белгілі, оларға «Олерон ережелері», «Олерон заңы», «Теңіз үкімдері туралы Олерон жарғысы» және «Олерон үкімдері» кіреді. Оның фламанд тіліне аудармасы «Воннессе ван Дамм» деп танылды.

Құрылымы мен мазмұны

Олерон орамаларының түпнұсқа мәтіні 24 баптан тұрды, бірақ кейбір баптар кейіннен әртүрлі көшірмелерде жойылған, бөлінген немесе біріктірілгендіктен, қолға жеткен мәтіндерде үкімдердің саны әртүрлі болуы мүмкін. Әрбір бап теңіз жүк тасымалының түрлі салаларын реттейді, мысалы, кеме апатқа ұшқан жағдайда фрахт төлемі, зиянды өтеу және кеме мен жүктің қауіпсіздігін қамтамасыз ету.

Тарату және жалпы қолданылуы

Францияда 1364 жылы Олеронның жазбалары ресми теңіз құқығы ретінде қабылданды. Құжат бастапқыда француз тілінде жазылған, кейіннен испан, шотланд және фламанд/голланд тілдеріне аударылды. Шотланд тіліндегі аударма француз тіліндегі нұсқаға ұқсас болғандықтан, осы нұсқаға негізделген болуы мүмкін. Абердиндегі сот өзінің құқықтық тәжірибасында аударма нұсқасын пайдаланбаған. Фламанд/голланд тіліндегі аудармасы Вонсе ван Дамм деп аталады. Олерон жазбаларының ең көне көшірмелері Бристольдің Кішкентай Қызыл кітабында және Либер Хорнда сақталған. 14 ғасырдың екінші жартысында Нидерландының Зуйдерзе аймағында Ordinancie жаңа теңіз құқығы ретінде пайда болды. Көптеген қолжазбаларда бұл заң Вонсе ван Дамммен біріктірілген. Кейбір тарихшылар Ordinancie-нің Олерон жазбаларына қосымша ретінде жазылғанын айтады, бірақ бұл ықтимал емес, себебі Ordinancie-дегі екі заң тікелей Олерон жазбаларынан көшірілген, ал қалғандары Олерон жазбаларындағыдай бірдей мәселелерді реттейді. Олеронның жазбалары Англияда король Эдуард III билік еткен кезде ресми түрде қабылданды: 1351 жылы Бристольдегі сауал орамалардың заң статусына ие екенін растады. Көптеген шараптар ағылшын кемелерімен және экипажымен тасымалданды. Сондықтан экипаж ережелерді білуі қажет болды. Альбрехт Кордес айтуынша, 14 ғасырда Олерон жазбаларының ықпалы Испанияға және, ең бастысы, Фландрияға жетті, онда олар фламанд тіліне аударылды. Олерон жазбалары басқа заманауи теңіз құқықтарымен салыстырғанда салыстырмалы түрде қысқа болды және оларды пайдалану оңай деп санауға болады.

Бүгін

Олеронның тізімдері 1336 жылы Адмиралтействоның қара кітабына қосылған, бірақ түпнұсқа кітап 19 ғасырдың басында Адмиралтействоның жоғары сотының тіркелімінен жоғалып кетті. Осы кітаптың бірнеше қолжазба көшірмелері ғана сақталған, олардың кейбіреулері шамамен 1420 жылға дейін жатса, қазір Британ кітапханасы мен Бодлей кітапханасында сақтаулы. Бұл заңдар кейде АҚШ соттарында құқықтық негіз ретінде сілтеме жасалады.