Кіріспе
О'Салливанның Ноарлунга ет компаниясына қарсы сот шешімі - Австралия Конституциясының 51-бабы бойынша сауда және коммерция өкілеттігінің аясына қатысты және Конституцияның 109-бабы бойынша Одақ пен штаттық заңдардың сәйкессіздігі туралы Австралияның Жоғарғы сотында шешілген іс.
O'Sullivan v Noarlunga Meat Ltd, was a case decided in the High Court of Australia regarding the scope of the trade and commerce power, under s 51(i) of the Australian Constitution, and inconsistency between Commonwealth and State laws, under section 109 of the Constitution.
Өмірбаян
Noarlunga Meat Ltd компаниясы 1936 жылғы "Астаналық және экспорттық мал сою заңының" 52а-бабы бойынша мал союға мемлекеттік лицензиясы болмағандықтан айып тағылды. Қаладан тыс жерлерде "суытылған немесе мұздатылған ет түрінде экспортқа шығарылатын мал союға арналған" барлық мекемелер мемлекеттік ауыл шаруашылығы министрінен лицензия алуы керек еді. Алайда жауапкер компания сауда (ет экспорты) ережелері (Cth) бойынша тіркелген. 4B ережеде экспорттық рұқсат берілмесе, ет экспортына тыйым салынған, ал 5- ережеде ет сойылатын барлық үй-жайлар тіркелуі керек деп талап етілді. Жауапты компания Конституцияның 109-бабында қарастырылған, Комонвелл ережелеріне сәйкес келмеуіне байланысты мемлекеттік акт жарамсыз деп дәлелдеді.
Сауда және сауда күші
Конституцияның 51-бабы бойынша, "басқа елдермен және мемлекеттер арасында сауда-саттық және коммерция" туралы заңдар жасауға Қауымдастыққа билік берілген. Бұл құқық белгілі бір тауарлардың экспортын тыйым салуға, ал соған сәйкес белгілі бір шектеулермен тауарлардың экспортын тыйым салуға рұқсат береді. Сондықтан 4B ереже оның күші шегінде. 5-ереже тікелей электр қуатының басшысына жатпайды. Керісінше, ол D'Emden v Pedder (1904) 1 CLR 91-де 110-беттен жақсы көрсетілген жанама қосымша билікке жатады. Диксон CJ және Китто J келіскен Фуллагар судья, Австралияның экспорттық саудасына "пайдалы немесе теріс" әсер етуі мүмкін экспортқа (әдетте "өндіріске" белгіленеді) әкелетін кез келген қадамдарды Commonwealth бақылауы мүмкін деп мәлімдеді. Бұл экспортталатын ет сапасын бақылауға арналған ережелерді қамтиды, бұл қаптау мен өңдеу сияқты кезеңдерді реттеуді қамтуы мүмкін. Шын мәнінде, Австралияның экспорттық өндірісін қамтамасыз ету үшін "зауытқа немесе далаға немесе шахтаға кіру" қажет болуы мүмкін. Жалпы алғанда, өндірісті реттеу отандық және шетелдік тұтынуға арналған ет арасында өндіріс әдісі объективті түрде әртүрлі болған жағдайда болуы мүмкін, бірақ Fullagar судьясы бұл қағидатты нақты нақты жағдайларға қолдануды шектеуде нақты болды.
Сәйкессіздік
Фуллагар судьясы екі заңға да бір мезгілде, яғни мемлекеттік және одақтық лицензия алу арқылы мойынсұнуға болатынын атап өтті. Алайда, ол ережеде осындай үй-жайларды реттеу бойынша "толық және толық" қамту ниеті көрсетілген деп есептеді; ол бұл тұрғыда егжей-тегжейлі ережелерді міндетті деп тапты. Сонымен қатар, мемлекеттік заңда Комонвелт ережелері бойынша алынған куәлікпен берілген құқықтарды жоққа шығару әрекетін жасады. Сот 33-ке бөлінді. Бұл шағым емес, нақтыланған іс болғандықтан, кейде заңдық көпшілік деп аталатын Бас судьяның шешімі басым болды.
Шағым
1955 жылдың маусым айында Тайлық кеңес, Комонвелл мен штаттардың конституциялық өкілеттіктеріне қатысты жағдайларды қоспағанда, шағымдануға арнайы рұқсат берді. Кейіннен Жоғарғы сот Конституцияның 74-бабы бойынша куәлік беруден бас тартты. Құпия кеңес заңдардың сәйкессіздігі туралы мәселе Конституцияның 109-бабын қолдануды қамтиды және ол Одақ пен штаттардың конституциялық өкілеттіктеріне қатысты мәселені қамтымайды деп тапты. Құпия кеңес заңдық көпшіліктің шешімін, әсіресе Фуллагар судьяның үкімін мақұлдады және шағымды қабылдамады.