Кіріспе

Миллер Джексонға қарсы [1977] QB 966 - Англия мен Уэльстің апелляциялық сотының абайсызда және зиянды іс бойынша танымал ісі. Сот жергілікті крикет клубының төрағасы, оның мүшелері атынан крикет доптары шекарадан тыс жерде және олардың көршілері, Милер мырза мен Миссис Миллер, талапкерлердің меншігіне соққы берген кезде, зиянды немесе абайсызда жауапкершілікке тартыла ма деп қарады. Бастапқыда Миллерлер Ноттингем жоғары сотында крикет ойындарының алаңға шығарылуына тыйым салған үкімді жеңіп алды. Бұл Апелляциялық сотта бұзылды, ол тыйым салу орынсыз деп шешті, өйткені клубтың алаңында крикет ойнауға рұқсат етілуі керек. Алайда, ол Миллерге төленген зиянды өтеу мөлшерін арттыруға шешім қабылдады, өйткені олардың мүлкіне крикет доптарының жоғалуынан болған зиянды өтеу мерзімі өткен және болашақта да болады. Сот аяқталғаннан кейін Миллерлер отбасы басқа жерге көшіп кетті. Бұл шешім ағылшын заңына негізделген. Біріншіден, Миллерлер крикет доптары арқылы өздеріне және өздерінің меншігіне қауіп төндірді. Клуб қашан апат болуы мүмкін екенін алдын ала көре алмаса да, топ зақымдаған кезде немқұрайдылық танытқаны анықталды. Екіншісі, Миллерлердің үйіне бірнеше рет крикет доптары кіргені заңды түрде зиянды деп танылды, сондықтан заң бойынша әрекет жасалды.

Жоғары Сот

Бұл істі бірінші сатыдағы Сот төрешісі Нотингемдегі жоғары сотта қарады. Ол өзінің шешімін 1976 жылдың 3 желтоқсанында шығарды, Миллерлерге олар сұраған тыйым салуды берді және клубқа Миллерлердің мүлкін пайдаланудағы қолайсыздық пен кедергі үшін шалаакылық пен ренжіту үшін £ 150 жалпы зиянды өтеуді бұйырды. Қабылдалушылар бұл бұйрыққа қарсы шағымданды, ал талапкерлер зиянды өтеу мөлшерін арттыру туралы шағымданды. Майкл Кемпстер және Джеймс Харпер клубтың адвокаты болды; Джеймс Чадвин және Фредерик Сак Миллерлер үшін 1977 жылы 31 наурызда және 1 сәуірде екі күндік сот отырысында.

Апелляциялық сот

Апелляциялық сот 1977 жылы 6 сәуірде өз шешімін шығарды. Джеффри Лейн және Камминг Брюс LJJ талапкерлерге және олардың мүлкіне крикет доптарынан зақым келтірудің болжамды қаупі бар екенін және клубтың апаттардың алдын ала ала алмайтынын айтты. Клуб "арқанның үстінен өтіп, талапкерлерге зиян келтірген кез келген жағдайда" абайсыздық жасады. Олардың мүлкіне қайта-қайта қол сұғу да қылмыстық іс қозғауға болатын кедергі болып саналды. Стерджес пен Бриджманның сотынан кейін Миллерлердің "қатерлі жағдайға ұшырағаны" қорғаныс емес еді. Осыған байланысты Миллерлер отбасы залалданған. Лорд Деннинг МР абайсыздық пен зиянды жағдай туралы қорытындыға келіспей, "жария мүдде жеке мүддеге қарағанда басым болуы керек" деп мәлімдеді. Алайда, клуб кез келген залал үшін төлеуге келіскендіктен, лорд Деннинг "өткен немесе болашақтағы кез келген залалды жабу үшін 400 фунт стерлингтің болуы керектігіне қанағаттанды". Миллерлер өздерінің жеріне іргелес ашық кеңістіктің пайдасы бар үйді сатып алды және ашық жерді кінәсіз және заңды пайдалану олардың бақшасының ләззатын шектей алатынын қабылдауға тура келді. Айта кетерлігі, сот крикет матчтарын жерде өткізудің өзі абайсыздық деп таппады; керісінше, шар жерден шыққан сайын жеке абайсыздық әрекеттері болды. Істен көп ұзамай Миллерлерлер басқа жерге көшіп кетті.