Кіріспе

Болгария ханы Телериг - 768 жылдан 777 жылға дейін Болгарияның билеушісі. Телериг Византиялық дереккөздерде 774 жылы алғаш рет аталғанымен, ол 768 жылы өлтірілген Паганның тікелей мұрагері ретінде қарастырылады. 774 жылы мамыр айында Византия императоры Константин V Болгарияға қарсы үлкен экспедицияға аттанды, оның далалық әскерін құрлықта бастап, Дунай дельтасына атшыларды тасымалдайтын 2000 кемеден тұратын флотты жіберді. Флота Варна маңында қонып, бірақ Константин өзінің ықтимал артықшылығын пайдаланбай, түсінбейтін себептермен кері шегінді. Көп ұзамай екі жақ та соғыс тоқтатылатынын уәде еткен келісімге қол қойды. Алайда 774 жылы қазан айында Телериг 12000 адамнан тұратын әскерін Македониядағы Берзитияға шабуыл жасап, оның тұрғындарын Болгарияға көшірді. Константин болгарларды таңғалдырып, 80 мың сарбаздан тұратын үлкен әскер жинап, жеңіске жетті. Болгарияға жасалған келесі шабуыл сәтсіз аяқталды, өйткені императорлық флот Қара теңізде қарсы желге тап болды. Содан кейін Телериг Константинге құпия елші жіберіп, Болгариядан қашып, императордан бас сауғалауды және қонақжайлықпен қамтамасыз етуді және оған көмектесе алатын Византиялықтардың тізімін сұраған. Телериг Константинге Болгариядағы өз агенттерін сатқыза алды, олар тиісті түрде тұтқындалып, жазаға кесілді. Византияның күткен жазасы жүзеге аспады, өйткені Константин 775 жылы қайтыс болды. Телриг өзінің табысты болғанына қарамастан, 777 жылы Византияның жаңа императоры Хазар Лев IV-ге қашуды қажет деп тапты. Византия үкіметі Телеригке патрикиос атағын берді. Телериг христиан дінін қабылдап, Теофилактос деген атпен император Эриннің туысымен тұрмысқа шықты. XVII ғасырдағы Волга болғарларының жинағы Жафар Тарих (қалыптастығы дау туғызатын еңбек) Диляректі (Телеригті) бұрынғы билеуші Телес (Телет) ұлы ретінде көрсетеді.

Мұра

Антарктидадағы Оңтүстік Шетланд аралдарындағы Гринвич аралында орналасқан Телериг Нунтакты Телеригтің есімімен аталды.

Көркем шығармаларда

Телерих - Гарри Тертлдоувтың "Теңіздегі аралдар" (1989) фильміндегі басты кейіпкер. Алғашқыда ол Роберт Адамс редакциялаған "Альтернативтер" журналында жарық көрген, ал "Отшествия" және "ХХ ғасырдың ең жақсы баламалы тарих әңгімелері" жинақтарында басылып шыққан.