Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1905 жылғы патша Николай II-нің Ресейдің азаматтық құқықтары мен үкіметін қайта құру туралы құжаты.
1905 document by Tsar Nicholas II on restructuring Russian civil rights and government
Қазан манифесті (Октябрьский манифест, Манифест 17 октября), ресми түрде "Мемлекеттік тәртіпті жетілдіру туралы манифест" (Манифест об усовершенствовании государственного порядка) – Ресей империясының бірінші Конституциясына дейінгі дайындық құжаты, ол 1906 жылы қабылданды. Манифестті 1905 жылғы Ресей революциясына жауап ретінде Сергей Виттенің (1849–1915) ықпалымен патша Николай II (1868–1918, 1894–1917 жылдары билеген) 1905 жылдың 30 қазанында [ескі стиль бойынша 17 қазан] жариялады. Николай бұл идеяларға қарсылық көрсетті, бірақ әскери диктатураны басқаруға алғашқы кандидат болған Ұлы князь Николай, патша Витте ұсынғанды қабылдамаса, өзін-өзі атып өлтіретінін айтқаннан кейін оған келісуге мәжбүр болды. Манифест барлық шіркеулерде жарияланды.
The October Manifesto (Октябрьский манифест, Манифест 17 октября), officially "The Manifesto on the Improvement of the State Order" (Манифест об усовершенствовании государственного порядка), is a document that served as a precursor to the Russian Empire's first Constitution, which was adopted the following year in 1906. The Manifesto was issued by Tsar Nicholas II (1868–1918, ruled 1894–1917), under the influence of Sergei Witte (1849–1915), on 30 October 1905 [O. S. 17 October 1905] as a response to the Russian Revolution of 1905. Nicholas strenuously resisted these ideas, but gave in after his first choice to head a military dictatorship, Grand Duke Nicholas, threatened to shoot himself in the head if the Tsar did not accept Witte's suggestion. which was proclaimed in all the churches.
Кіріспе
Франция, Ұлыбритания және АҚШ түрлі демократиялық жүйелерді таңдағанмен, Ресей империясы ежелгі патшалық үкіметін сақтап келді, оның басында патша тұрды. Ресей 1890 жылдардың басында, қаржы министрі Сергей Витте басшылығымен, шетелдік инвестициялар мен тарифтерді қолдану арқылы мемлекеттік басқарумен индустрияландыру бағдарламасын бастады. Алайда, осы кезеңдегі өнеркәсіптің қарқынды өсуі саяси реформалармен сәйкес келмеді, нәтижесінде жұмысшы табының наразылығы күшейді. Дегенмен, халықтың 80% шаруаларды құрады және патша Александр II-нің крепостнойлық құқықты жоюына қарамастан, аграрлық мәселелер шешілмеді. Көбінесе ауыл шаруашылығына негіделген Ресей экономикасы әртүрлі әлеуметтік топтар арасында экономикалық қиындықтар мен қақтығыстарға, сондай-ақ Ресей автократиясының үкіметіне әкеп соқты. Ресейдің экономикалық және саяси мәселелері тудырған қақтығыс 1905 жылғы қазан айына дейінгі кезеңде, сонымен қатар 1905 жылғы орыс революциясы ретінде де белгілі болды. Бірақ бұл наразылық Қысқы сарай алдында зорлықпен басылды, күзетшілерге наразылық білдірушілерге оқ атуға бұйрық берілді. Бұл манифест Ресей халқына белгілі бір құқықтар бергенімен, Ресей үкіметінің демократиялық принциптер бойынша жұмыс істейтініне кепілдік бермеді. Манифестте халыққа белгілі бір құқықтар мен заң шығарудағы қатысу құқығы берілгені ғана айтылды. Дін бостандығы туралы бап орыс православие шіркеуінің наразылығын тудырды, себебі ол адамдарға евангелистік протестантизмге өтуге мүмкіндік берді, оны олар дінсіздік деп қарады.
While France, Great Britain, and the United States had chosen democracy in one form or another, the Russian Empire maintained its ancient autocratic government, headed by the Tsar. Russia had in the early 1890s, under the guidance of Minister of Finance Sergei Witte, embarked on a state led programme of industrialization through foreign investments and the imposition of tariffs. However, the rapid growth in industry during this period was not met by political reform, leading an expanding working class to become heavily discontented. Nonetheless, peasants still formed 80% of the population and, despite the emancipation of the serfs by Tsar Alexander II, agrarian problems were still marked. Russia, remaining a mostly agricultural economy, created economic issues and conflict between the differing social classes, as well as the government of the Russian Autocracy. The conflict created by Russia’s economic and political issues climaxed in the months prior to October 1905, also known as the Russian Revolution of 1905. However this protest was violently put down outside the Winter Palace when guards were ordered to fire on the protesters. This document, although granting certain rights to the Russian people, did not guarantee that the Russian government would function in a democratic way. Instead, the Manifesto just stated that the people now had certain rights and a voice in legislation. The freedom of religion clause outraged the Russian Orthodox Church because it allowed people to convert to evangelical Protestantism, which they denounced as heresy.
Дума
Манифестің бір тармағы – Ресейде заң шығару органы құру еді, оның мақсаты Ресей халқының мүддесі үшін автократтың билігін шектеу болған. Дума деп аталған заң шығару органы бастапқыда-ақ кемшіліктерге толы болды. Думаның басты кемшілігі – патша қалаған заңды вето құқығын өзінде сақтап қалды. Дума Ресей бюрократиясының ықпалымен де әлсіретілді, сондай-ақ, егер Николай мен Дума келісе алмаса, Николай оны таратуға құқылы болды.
One provision of the Manifesto was the creation of a legislative body in Russia, which was intended to limit the power of the Autocrat in favour of the Russian people. The legislative body known as the Duma was flawed from its inception. One major flaw of the Duma was that the Tsar maintained the power to veto any legislation that he wished. The Duma was also weakened by the influence of the Russian bureaucracy, as well as the fact that the body could be disbanded by Nicholas if he and the Duma could not reach an agreement.
Қарсылық
Қазан манифесті императорға қарсы оппозицияны бөліп тастады. Кадеттер сөз бостандығы және шынайы өкілдік билік құру мүмкіндігімен риза болды, сондай-ақ 17 қазан одағы (бейресми түрде Октябристер деп аталды) да осымен қанағаттанды.
The October Manifesto divided opposition to the Emperor. The Kadets were appeased by the idea of having freedom of speech and a truly representative government, as was the Union of October 17 (informally known as the Octobrists).
Әсерлер
Манифест қысқа ғана уақытқа сәтті болды. Ереуілдер мен көптеген зорлық-зомбылық оның жарияланғаннан кейін дерлік тоқтады. Халық жаңадан қол жеткізген бостандығын және үкіметте өкілдік құру мүмкіндігін түсінгенде, елде үлкен құлшыныс оянды. Осы манифест Октябристердің пайда болуына да себеп болды. Дегенмен, халықтың бір бөлігі реформаларға қарсы шықты. 19 қазан күні Кишиневтегі еврей қауымына қарсы екінші погром болды, ол Манифестке қарсы наразылықтан бастау алды. Бірақ Манифесттің бастапқы табысынан кейін, автократия өкімін біртіндеп қайта орнатумен бірге ереуілдер мен зорлық-зомбылықтың бұрынғы циклы қайта жаңғырды. Бірнеше айдың ішінде қарулы революционерлердің мыңнан астамы атқыланды. Үкімет саяси партияларды қуғындауды бастады; 1906-1907 жылдары Ресейдің көп бөлігінде әскери жағдай енгізілді. Бұл 1907 жылы революция аяқталған соң жеңілдетілді.
The Manifesto enjoyed a short lived success. The strikes and much of the violence ended almost as soon as it was published. Enthusiasm swept the nation as people realised their new found freedom and the idea of having representation in the government. This manifesto also sprouted the Octobrists. However, some of the population opposed the reforms. October 19–20 marked the second Kishinev pogrom against the Jewish community there, which started as a protest against the Manifesto. The immediate success of the Manifesto, however, was followed by a return to the cycle of strikes and violence as the autocracy gradually reaffirmed its power. Within months, executions of armed revolutionaries were numbering more than a thousand. The government began suppressing political parties; by 1906–07 much of Russia was under martial law. This was relaxed after the end of the revolution in 1907.