Кіріспе

Сикинос (Σίκινος) - Кикладтардағы грек аралы және муниципалитеті. Ол Иос пен Фолегандрос аралдарының ортасында орналасқан. Сикинос Тира аймақтық бірлігінің құрамына кіреді. Ежелгі Грецияда Оэноэ немесе Оиноэ (Οἰνόη, Шарап аралы) деп аталды. Ол жақын маңдағы аралдармен, мысалы, Ios-пен қарама-қарсы, тыныш және салыстырмалы түрде аз дамыған. Екі ауыл бар, "Алопрония" оңтүстік теңіз жағында, порт, ал басқасы төбеде, хора. Төбедегі хора батыста "Кастро" және шығыста "Хорио" деген екі елді мекеннен тұрады. Хор мен портта бірнеше таверна бар. Кемежайдағы жағажай - аралдағы екі үлкен құмды жағажайдың бірі. Кейбір ескі қираған үйлер аралда тұр, бірақ кейбіреулері алыс орналасқан. Үш тас төселген жол бар, біреуі тікұшақ айлағына, екіншісі құмды жағажайға жалғастыру үшін салынған, және бірнеше жақсы күтіп ұсталған топырақ жолдар бар, және жеті картаға түсірілген жаяу жүргіншілер жолы бар. Аралдың көп бөлігіне жер бедерімен байланысты кіру өте қиын. Аралдың барлық жері дерлік бұрын кең көлемді ауыл шаруашылығы үшін пайдаланылған террасалармен қамтылған. Қазір аралда тек бірнеше ғана жүйе жұмыс істейді, олардың көпшілігі мемлекеттік субсидиямен жұмыс істейді. 2021 жылғы санақ бойынша муниципалитеттің 253 тұрғыны болды. Оған Кардиотисса аралы мен басқа да аралдар кіреді. Оның жалпы жер көлемі - Антикалық дәуірде аралда осы есімді қала болған. Ол бастапқыда жүзім өсіруінен Оеноэ деп аталды, бірақ Тоас пен Оеное ұлынан кейін Сицинос деп аталды. Оны иониялықтар отарлаған болса керек. Басқа грек аралдарының көпшілігі сияқты ол Греко-парсы соғыстарында Ксеркс І-ге мойынсұнды, бірақ кейіннен Афина теңіз империясының бір бөлігін құрады. Ежелгі қаланың кейбір қалдықтары биік және қалың таудың басында орналасқан. Сонымен қатар, әлі күнге дейін Пиф Аполлонының ежелгі ғибадатханасы бар, қазір ол Епископ ( πισκοπή) шіркеуі болып өзгертілді. Бұл таулар негізгі таулар тізбегі мен сол жақта орналасқан тау түбінің арасында орналасқан, оның үстінде ежелгі қаланың қираған жерлері тұр. Росс тауып алған жазудан бұл Пифтегі Аполлон ғибадатханасы екені белгілі. Бұл жерге 1884 жылдың қаңтар айында ағылшын зерттеушісі Теодор Бент әйелімен келген. 2022 жылы Кикладтар көнеліктерінің ефораты ескерткішті қазып, қалпына келтіру жұмысына Еуропа Ностра сыйлығын алды, қазір бұл ескерткіш римдік кесене және кейінірек византиялық шіркеу деп саналады.