Кіріспе

Нидерланд журналисі және жазушысы Ренате Ида Рубинштейн (16 қараша 1929 жыл 23 қараша 1990 жыл) - неміс-голландиялық жазушы, журналист және колоннашы.

Өмірбаян

Рубинштейн 1929 жылы 16 қарашада Берлин қаласында еврей әкесі мен еврей емес анасының отбасында дүниеге келген. Нацистік Германияның көтерілуімен Рубинштейндер отбасы елден кетуге шешім қабылдады, және Амстердамға қашып кетті, одан Лондонға, Швейцарияға және ақырында Амстердамға қайта оралды. Нидерланд шайқасынан кейін, 1940 жылы нацистік Германия Нидерландыға басып кірген кезде, Рубинштейннің әкесі тұтқындалды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталар алдында Аушвиц концентрациялық лагерінде өлтірілді. Бұл оқиға Рубинштейннің өмірі мен жұмысында шешуші фактор болды. Ол қалған өмірін әке фигурасын іздеумен өткізді, ал оның неміс-британдық социолог Норберт Элиаспен байланысын кейбіреулер осыған дәлел ретінде түсіндірді. Жасөспірім шағында Рубинштейн Амстердамдағы Воссиус гимназиясының оқушысы болды, бірақ оны үйінен шығарып салды. Бір кездері ол аптасына үш күн G. A. van Oorschot баспасында жұмыс істеді және заңгер Виллем Фредерик ван Леувенмен бірге өмір сүрді. Кейін ол үш жыл бойы Израильдегі кибуцте жұмыс істеді және тағы екі жыл Иерусалимдегі Еврей университетінде оқыды. Осы тәжірибеге байланысты ол 1955 жылы Амстердам университетінің саяси және әлеуметтік ғылымдар факультетінде оқуға қабылданды. Екі жылдан кейін тоқтаған оқу кезінде Рубинштейн жазушы ретінде өз мансабын бастады, алдымен Nieuw Israëlitische Weekblad (Жаңа Израиль апталығы) және Propria Cures үшін жазды. Кейін ол Vrij Nederland (Free Netherlands, апталық журнал), Het Parool (ұлттық газет), ұлттық күнделікті NRC Handelsblad, ай сайынғы журнал Avenue, Hollands Weekblad (Holland Weekly), Hollands Maandblad (Holland Monthly) және әдеби журналға жазды Tirade . 1966 жылы ол Нидерланды ханшайымы Беатрикске үйленуге дайын тұрған неміс Клаус фон Амсбергке қарсы наразылық білдіргені үшін айыппұл төлеуге мәжбүр болды, бірақ ол кейінірек оны жақсы жаққа өзгертті. Тіпті, оған ханзада Виллем Александр туралы кітап жазуды да тапсырды. 1968 жылы Рубинштейн қарсылық күресшісі ретінде кейіп танытқан еврей әріптесі Фридрих Вайнребті оңалтудағы маңызды рөлді атқарды. 1962 жылы Тамар деген атпен шыға бастаған "Vrij Nederland" журналында апта сайынғы колонкалары өте танымал болды және жиі басқа колонкашылармен, мысалы, Уго Брандт Корстиус пен В. Ф. Германспен қызу пікірталастарға әкелді. Соңғысы "Collaboratie en verzet" (Колlaboration and resistance) туралы эсседе Фридрих Вайнребтің "автобиографиясында" еврей әйел Беп Туркмаға қарсы жасалған, оның айтуынша, негізсіз және негізсіз шабуылға қатты қарсылық білдірді. Оның жүрегі саяси тұрғыдан сол жаққа бағытталғанымен, ол көбінесе солшыл топтарда феминизмге, Шығыс Еуропа мен Мао Қытайда дамыған тоталитарлық социализмге және ядролық пацифизмге қатысты күмәнданушылықпен қауырсынды қоздырды. 1982 жылы Ренате Рубинштейн Нидерландының Лейден қаласында "Ликс ен Дюс ин де полит ек ен ин гет ливен" (Сол және оң саясатта және өмірде) атты Хьюзинга лекциясын оқыды. 1977 жылы Рубинштейнге склероз диагнозы қойылды. Бұл оның өмірінде үлкен өзгерістерге әкелді, ол оны өзінің Nee heb je (ағылшын тілінде "Алып, қалдырыңыз: Ауру болудың аспектілері" деген атпен аударылған) (1985) кітабында баяндады. Рубинштейн 1990 жылы 23 қарашада 61 жасында Амстердамда қайтыс болды. Ол Амстердамның Зоргвлид зиратында жерленген. Ол қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай "My beter ik" (Менің жақсы өзім) атты кітабы жарық көрді. Онда ол бірнеше жыл бойы Симон Кармиггетпен жасырын қарым-қатынаста болғанын айтты. Бұған дейін ол Аад Нуиске, кейін Жап ван Херденге тұрмысқа шыққан. Рубинштейннің кіші әпкесі Герда Рубинштейн мүсінші.