Кіріспе

Алергиялық бронхопульмонарлық аспергиллез (АБПА) - бұл иммундық жүйенің аспергилл (әдетте Aspergillus fumigatus) саңырауқұлағына (үстірек сезімталдық реакциясы) реакциясының артуымен сипатталатын жағдай. Ол көбінесе астма немесе муковисцидоз ауруы бар адамдарда кездеседі. АБПА тыныс жолдарының қабынуын тудырады, бұл бронхоэктазияға әкеледі - бұл тыныс жолдарының қалыпты емес кеңейуімен сипатталады. Емделмеген жағдайда иммундық жүйе мен саңырауқұлақтың споралары өкпедегі сезімтал тіндерге зақым келтіріп, жарақаттануға әкелуі мүмкін. АБПА диагнозын анықтаудың нақты критерийлері келісілмеген. Кеуде рентгені және КТ, қандағы IgE және эозинофильдер деңгейінің көтерілуі, аспергилллерге иммунологиялық тестілеу, сілекейдің боялуы және сілекейдің өсірілуі пайдалы болуы мүмкін. Емдеу кортикостероидтар мен саңырауқұлаққа қарсы дәрі-дәрмектерді қолданудан тұрады.

Белгілері мен симптомдары

Орташа және ауыр жағдайларда бронхиэктазияға тән белгілер, әсіресе қалың қуыс (көбінесе қоңыр түсті шырышты бөгеттермен), сондай- ақ қайталанатын инфекция сияқты белгілер, мысалы, көкіректің көкжауық ауруы мен қызба. Астмамен ауыратын және инфекция белгілері бар, антибиотиктік емге жауап бермейтін науқастарда АБПА болуы мүмкін. Сау адамдарда туа біткен және бейімделген иммундық жауаптарды инфекция орнына көптеген қабыну цитокиндері мен нейтрофильді тартымды заттар (мысалы, CXCR2 рецепторлары лиганды) тартатын түрлі иммундық жасушалар (әсіресе нейтрофилдер, резидент альвеолярлық макрофагтар және дендриттік жасушалар) туғызады. Бұл жағдайда, қабықшалы қабықшалар тазалануы басталады және споралар фагоцитоздан өтеді, бұл инфекцияны иесінен тазартады. Өкпе ауруларына бейімделген адамдарда - мысалы, созылмалы астма немесе муковисцидоз (немесе созылмалы грануломат ауруы немесе Гипер ИГЭ синдромы сияқты сирек кездесетін аурулар) - бірнеше факторлар АБПА- ның жоғарылау қаупіне әкеледі. гендік факторлар (мысалы, CFTR генінің мутациясы астмамен ауыратын және муковисцидозмен ауыратын науқастарда және ZNF77 мутациясы астмамен ауыратын және АБПА- мен ауыратын науқастарда кодонның ерте тоқтауына әкеледі). Аспергилл спораларының өкпе тіндерінде сақталуына жол беру арқылы ол сәтті өсіп шығуға мүмкіндік береді, бұл гифалардың шырышты тығындарда өсуіне әкеледі. I типті (атопиялық, иммуноглобулин E немесе IgE түзілуімен) және III типті (иммуноглобулин G немесе IgG түзілуімен) гиперсенсибильділік реакциялары бар. IgE- нің Aspergillus антигендерімен реакциясы маст клеткаларының дегрануляциясына, бронхтар тартылуына және капиллярлардың өтімділігінің артуына әкеледі. Иммундық кешендер (III типті реакция) және қабыну жасушалары тыныс жолдарының шырышты қабықтарында жиналады, бұл некрозға (тірілердің өліміне) және эозинофильді инфильтрацияға әкеледі. Aspergillus сонымен қатар хосттың реакциясынан қашу үшін бірқатар факторларды қолданады, атап айтқанда оған бағытталған IgG антиденелерін тоқтататын протеолитикалық ферменттерді пайдалану. Тағы бір маңызды ерекшелігі - оның эпителийлік беттермен өзара әрекеттесу және бірігу қабілеті, бұл иммундық жүйенің IL 6, IL 8 және MCP 1 (CCL2 рецепторлары лиганды) қатысатын жасанды қабынуға қарсы жауабын тудырады. Саңырауқұлақ пен нейтрофилдер шығарған протеаздар тыныс алу эпителийіне одан әрі зақым келтіреді, бұл инфекция орнында жөндеу механизмдерін (мысалы, сарысу мен клеткадан тыс матрица (ECM) ақуыздарының ағыны) бастауға әкеледі. Aspergillus споралары мен гифалары ЭКМ ақуыздарымен өзара әрекеттесе алады және бұл процесс споралардың зақымдалған тыныс алу жолдарымен байланысуын жеңілдетеді деп болжанады. Aspergillus протеазаларының концентрациясы өскен сайын иммунологиялық әсер қабынуға қарсы әсерден ингибиторлық әсерге ауысады және Aspergillus- ты тазарту үшін фагоциттердің қабілеттілігін одан әрі төмендетеді. Ақыр соңында, қайталанған жедел эпизодтар өкпе құрылымының (парахима) және функциясының кері қайтарылмайтын өкпе ремоделирлеуі арқылы кең ауқымды зақымдануына әкеледі. Емделмеген жағдайда бұл үдемелі бронхиэктазис және өкпе фиброзы ретінде көрінеді, ол көбінесе жоғарғы жамылғыларда байқалады және туберкулезге ұқсас радиологиялық көрініске әкелуі мүмкін.

Диагностика

АБПА диагнозын анықтаудың нақты критерийлері әлі күнге дейін жалпыға бірдей келісілген жоқ, бірақ жұмыс топтары арнайы нұсқаулар ұсынды. Ең төменгі критерийлер бес факторды қамтиды: астма және/немесе муковисцидоздың болуы, теріге Aspergillus sp-ге оң тестілеу, жалпы сарысудағы IgE > 416 IU/mL (немесе kU/L), Aspergillus түріне тән IgE және IgG антиденелерінің жоғарылауы және кеуде рентгенінде инфильтраттардың болуы. АБПА- ні өкпе ауруына бейімделген науқастарда күдікті деп санауға болады, көбінесе астма немесе муковисцидоз, және жиі созылмалы тыныс жолдарының шектелуімен (CAL) байланысты. Пациенттерде әдетте қайталанатын инфекция белгілері, мысалы, қызба пайда болады, бірақ әдеттегі антибиотиктік терапияға жауап бермейді. Астманың нашар бақыланатыны жиі кездеседі, бір серияда АБПА- мен ауыратын науқастардың 19% - ы ғана жақсы бақыланатыны анықталды. Қатысу және гемоптиз (қан құсу) жиі кездеседі, ал шырышты тығындар 31% - 69% - ға жуық науқаста кездеседі. Тестілеуді алдымен теріге ұрып тексеру арқылы, ал егер теріс болса, теріге инъекция арқылы жүргізу керек. Процедураның жалпы сезімталдығы шамамен 90% - ға жуық, бірақ АБПА жоқ астмамен ауыратын науқастардың 40% - ы әлі де Аспергилл антигендеріне белгілі бір сезімталдықты көрсете алады (бұл АБПА- ның аз ауыр түрі - саңырауқұлаққа сезімталдықпен ауыр астмамен (SAFS)) байланысты құбылыс). Жақында ғана перифериялық эозинофилия (эозинофилдің жоғары саны) ABPA- нің бір бөлігі болып саналды. Соңғы зерттеулер ABPA бар адамдардың тек 40% -ында эозинофилия бар екенін көрсетеді, сондықтан эозинофилдің төменгі саны міндетті түрде ABPA-ны жоққа шығармайды; мысалы, стероидпен емделетін науқастарда эозинофилдің төменгі саны болады. Жоғары резолюциялы КТ сканерлерін қолданғанда, өкпелердегі бронхиэктазалардың таралуы мен үлгісін жақсырақ бағалауға болады, сондықтан бұл АБПА-ның радиологиялық диагнозында таңдалған құрал болып табылады. АБПА патофизиологиясы үшін бронхтарды шеткі жағынан таспалайтын орталық (өкпедің ортаңғы жартысының ортаңғы екі үштен бір бөлігіне шектелген) бронхиэктаза талап етіледі, бірақ 43% -ға дейін жағдайларда өкпенің шеткі бөлігіне едәуір кеңейу бар.) Бұл аурулар пациенттердің 20% - ға жуығында кездеседі. Ол АБПА-ның диагностикалық факторларының бірі болып табылады және бронхиэктазияның басқа себептері мен симптомдарын ажыратып көрсетеді. Жоғарыда сипатталған гипер сезімталдық механизмдері аурудың уақыт өте келе өршуіне ықпал етеді және емделмеген жағдайда өкпе тінінің кең таралған фиброзына әкеледі. Бұл жағдайды азайту үшін кортикостероидпен емдеу негізгі емдеу әдісі болып табылады (мысалы, преднизонмен); алайда, АБПА-да кортикостероидпен зерттеулер шағын топпен шектеледі және көбінесе екі есе соқырлықта жүргізілмейді. Осыған қарамастан, кортикостероидпен емдеудің жедел басталған АБПА- ның жақсарғанына дәлел бар, өйткені ол консолидация эпизодтарын азайтады. Кортикостероидтермен ұзақ мерзімді емдеуде қиындықтар бар, олар созылмалы түрде қолданылған кезде ауыр иммундық дисфункцияны, сондай-ақ метаболистік бұзылуларды туғыза алады. Ең жиі сипатталатын әдіс - кортикостероидпен емдеуге жақын тыныс жолдарының спораларын тазарту үшін антифунгалды препаратты қолдану. Грибке қарсы әсері бронхтардың қабынуының саңырауқұлақтың себептерін азайтуға бағытталған, сонымен бірге иммундық жүйенің аурудың өршуіне әсерін азайту үшін қажетті кортикостероид дозасын барынша азайтуға бағытталған. Ең мықты дәлел (қосарлы соқыр, рандомизацияланған, плацебомен бақыланатын зерттеулер) - итраконазолды күніне екі рет төрт ай бойы қолдану, бұл плацебомен салыстырғанда клиникалық жағынан елеулі жақсаруды көрсетті және CF пациенттерде қайталанды. Итраконазолды қолдану ұзақ мерзімді және жоғары дозадағы преднизоннан туындаған қауіптен асады. Триазолға қарсы жаңа препараттар (позаконазол немесе вориконазол) әлі клиникалық зерттеулер арқылы зерттелмеген. және 117,7% CF- мен Астмадағы АБПА таралуын анықтаған бес ұлттық топ (GINA бағалауы бойынша) жақында жүргізілген мета-талдауда АБПА-ның асқынуын асқынудың жалпы ауыртпалығын бағалау үшін пайдаланылды. Әлемде астмамен ауыратын 193 миллион адамның ішінде АБПА-ның таралуы 1,35 мен 6,77 миллион адам арасында, 0,73,5% атриция деңгейін пайдалана отырып, бағаланады. Сонымен қатар, 2,5%-ға төмендеу бойынша келісім жасалды, бұл шамамен 4,8 миллион адамға әсер етеді. Шығыс Жерорта теңізі аймағында ең төменгі таралу көрсеткіші болды, болжамды жағдай �...