Кіріспе

1984 жылғы телефильм Жеңіс аркасы - 1984 жылғы британдық телефильм. Ол "Батыс майданда тыныштық" атты романның авторы Эрих Мария Ремарктың "Триумф аркасы" романының негізінде жасалған. Роман 1948 жылы Ингрид Бергман мен Чарльз Бойердің қатысуымен түсірілген сол атты фильмге бейімделген. Ол Ұлыбританияда 1984 жылы 19 желтоқсанда, ал АҚШ-та 1985 жылы 29 мамырда жарық көрді. Оны режиссер Варис Хусейн және продюсерлері Морт Абрахамсон, Питер Грэм Скотт және Джон Ньюланд шығарды. Киноны Чарльз Израиль түсірген, музыканы Жорж Делеру, ал кинематографияны Боб Эдвардс жасаған. Фильмде австриялық дәрігер Равик роліне Энтони Хопкинс, Джоан Маду роліне Лесли Энн Даун, Гестапо бастығы Хаке роліне Дональд Плесенс, Фрэнк Финлей, Джойс Блэр және Ричард Паско. Фильмде Джоан Маду (Лесли Энн Даун) "J'attendrai" әнін айтады.

Сюжет

Равич - еврейлерге нацистік режимнен қашып шығуға көмектескен австриялық дәрігер. Ол концлагерде азап шекті. 1939 жылы ол Парижде жалған есіммен және ешқандай құжатсыз тұрып, тұтқындалу қаупі бар екенін үнемі біледі. Түнде, Париждің Сено өзеніндегі көпірлерінің бірінде Равич Joan Madou, (мүмкін) өзін-өзі өлтіруге тырысатын әйелмен кездеседі және оған көмектеседі. Бұл романстың басталуы. Бірақ Равиктің нацистермен, әсіресе оны көшеде көріп, концлагерге жіберген гестапо бастығы Хакемен бітірілмеген ісі бар. Ол Джоаннан құжаттары жоқ босқын ретінде анықталғаннан кейін бөлініп кетеді. Олар бір-бірімен сөйлесе алмай, қиын жағдайларды жеңуге тырысады, ал алты ай бойы түсініксіз болғаннан кейін олар қайтадан кездескенде, олардың қарым-қатынасында көлеңкелер пайда болады. Олар халықаралық оқиғалардың өздеріне әсерін тигізбей, өздерінің бұзылған қарым-қатынастарын жөнге келтіруге ұмтылады. Соңында Жоан өзінің сүйіктісіне оны Равикке тастап кететінін айтады және Равикті мейрамханада кездестіреді. Бірақ ол Хаакеді басқа үстелдің жанында көріп, кек алудан қатты құлағына түсіп, Джоанды жібереді, тіпті ол оған сүйіктісі оны тастап кетсе өлтіремін деп қорқытатынын айтса да. Радио мен газеттер соғыс жақындап қалғанын ескертеді. Равик Хакеді өлтіреді, бірақ ол өзінің жеке басын ашып, Хакеге өзі жойған адамдардың өмірі үшін есеп беруге уақыт таппайды. Джоанның сүйіктісі оны атып өлтіреді, ал бірнеше сағаттан кейін ол Равикке көмекке барады. Равик операция жасағанда, оның пулясын алып тастау мүмкін емес екенін біледі. Жалаңаштап, өліп, ауырсынып жатқан Джоан оны босатуға уәде береді. Олар өздерінің сүйіспеншілігін жариялайды және Джоанды азаптау толқыны жеңген кезде, ол оған ауырсынуын жеңілдететін инъекция береді, содан кейін оны босатады. "Менің өмірім, менің сүйікті Құдайым, Неге?" Ол қатты қайғырып жылайды. Досы Борис оған жалған жеке куәліктерді ұсынады, бірақ Равик аты-жөнсіз қашып-қашып өмір сүруден шаршады. Ол француз билігіне барып, өзін ұстап береді де, тұтқын лагеріне жібереді. Ол жүкті әйелге алаңдамауды айтады. Бір жолаушы: "Біз тағы да бастаймыз". - дейді. "Әйе, иә, - деп жауап береді Равик. - Адамдар көп нәрсеге төзімді болады". Көлік түнде Триумф аркасына қарай жүреді. Аудитория соғыс басталатынын және нацистердің Парижге дәл сол жолмен кіретінін біледі.

Өндіріс

Фильм түсірілімдері Париж мен Батт сияқты түрлі жерлерде өтті.

Қабылдау

Filmdienst оны әлемдік деңгейде табысты және дәл сипаттамалары мен басты рөлдің әсерлі рөлін ойнағаны ретінде сипаттады. "Нью-Йорк таймс" газетінде режиссердің "фильмде ерекше бір қасіретке толы шиеленісті сақтап қалғаны" және "көпшілікке қызықпайтын, көрермендерді қызықтыратын зерттеулер жүргізілген ересектер тарихы" туралы жазылған.