Кіріспе

Шотландтың дворяны Джеймс Дуглас, Дугластың 7-ші графы, Авондейлдің 1-ші графы (1371 1443 жылы 24 наурыз), кейіннен Джеймс Гросс деп аталып, Бальвени Джеймсі ретінде атанғанға дейін ортағасырлық шотланд магнаты болды. Ол Арчибальд Дугластың екінші ұлы, Дугластың 3-ші графы, Ботуэлл мен Драмсаргардтың Джоан Морей (қазіргі Камбусланг), 1408 жылдан кейін қайтыс болды.

Дугластың регенті

Оның патшалықтағы үстемдігі 1402 жылдың қыркүйегінде Хомильдон төбесіндегі шайқаста ағасы Арчибальд Дугласты жеңілгеннен кейін басталды. Джеймс енді күшті Дуглас отбасының басты тармағының басшысы болды және олардың оңтүстік Шотландиядағы ықпалын сақтап қалуға қалды. Бұл бағыттағы табыстары Дугластың ықпалын 1409 жылы ағасы тұтқыннан оралғанға дейін сақтады, сол кезде ол кеңесші рөлін атқарып, үлкен иеліктермен марапатталды. Олардың ішіндегі ең маңыздысы - Аберкорн қамалының бекінісі, ол оның өмірінің қалған бөлігіне дейін негізгі тұрғылықты жері болды.

Стюартпен қарым-қатынас

1420-жылдардың басында Джеймс ағасы, граф және күшті Мердок Стюарт, Албани герцогы арасындағы байланыс ретінде әрекет етті. Мёрдок өзінің туған ағасы Шотландия королі Джеймс І-нің регенті болды, ал Джеймс ағылшындар төлем талап етіп ұстады. Мердоктың Албани Стюартспен байланысы оған 1424 жылы түрмеден оралғаннан кейін патшаның кеңесшісі болуына кедергі болмады. Ол өзінің немере інісі Арчибальд Дуглас, 5-ші Дуглас графтымен бірге Мердок пен оның екі ұлын төлем төлемегені үшін және патшаны 18 жылға бас бостандығынан айыру үшін бас бостандығынан айыру туралы айыптауды қабылдаған қазылар алқасының мүшесі болды. 1426 жылы адалдық үшін сыйлық ретінде Дуглас өзінің жерлерін патшалық растауды алды, ал оның үлкен ұлы Уильям 1430 жылы рыцарь атағына ие болды. 1435 жылы ол Ланаркширдің шерифі болып тағайындалды, бұл оның патшаның басты ізбасарлары арасындағы орнын одан әрі нығайтты. Бұл қолдау Дуглас графының аға туысы патша үшін Дугластың күшті туыстарымен қақтығысты болдырмау үшін өте маңызды болды. 1437 жылы Джеймс қайтыс болғаннан кейін, Джеймс оған Авондейл графтығының атағын берді.

Дуглас графы

1437 жылы король Джеймс өлтірілгенде Дуглас өзінің немере інісін қолдады, ол Шотландияның генерал-лейтенанты және жас Джеймс ІІ-нің регенті болды. 1439 жылы оның немере інісі, 5-ші граф қызбадан қайтыс болғанда, бұл оқиғалар тізбесін бастады, бұл билікті сэр Уильям Крайтон, Каллендардан сэр Александр Ливингстон және Дуглас арасында алаңдата бөлісті. Бұл оқиғалар Эдинбург қалашығындағы "Қара кешкі ас" деп аталатын оқиғаға ұласты, онда оның үлкен немере інісі Уильям Дуглас, Дугластың 6-шы графы, сол кезде 16 жаста, және оның інісі Дэвид наразылық білдірген жас Джеймс II-нің қатысуымен жалған айыптаулар бойынша бас кесумен болды. Тарихшылар Қара кешкі ас үшін Крайтон мен Ливингстонды, әсіресе Дугласты кінәлайды, өйткені оның үлкен немерелерінің өлімі оған Дуглас графтығын және Шотландиядағы ең күшті магнаттың орнын әкелді.