Кіріспе
Александр Михайлович Адамович (1927-1994) - советтік-беларусь жазушысы, сценарист, әдеби сыншы және демократиялық белсенді. Ол орыс және белорус тілдерінде жазды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде белорус қарсыласында бала солдат ретінде соғысқан Адамұлының көптеген еңбектері екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Белоруссияны неміс басып алуы мен белорус партизандық қозғалысы туралы болды. Оның ең танымал кітаптары - Хатын және "Блокада кітабы". Адамвич сонымен қатар бірнеше сценарий жазды, соның ішінде "Кел және көр". Сталиндік және кеңестік жүйені айрықша сынға алған ол бұрынғы Кеңес Одағындағы бірнеше демократиялық істі қолдады, соның ішінде кеңестік диссиденттер, Өңіраралық депутаттар тобы, Белоруссия халық фронты және Ресей президенті Борис Ельцин.
Aleksandr Mikhailovich Adamovich (, Алекса́ндр Миха́йлович Адамо́вич; 3 September 1927 – 26 January 1994) was a Soviet Belarusian writer, screenwriter, literary critic and democratic activist. He wrote in both the Russian and Belarusian languages. Having fought as a child soldier in the Belarusian resistance during World War II, much of Adamovich's work revolved around the German occupation of Byelorussia during World War II and the Belarusian partisan movement. Among his best known books are Khatyn and The Blockade Book. Adamovich also wrote multiple screenplays, including that of Come and See. A prominent critic of Stalinism and the Soviet system, he supported several democratic causes in the former Soviet Union, including Soviet dissidents, the Inter regional Deputies Group, the Belarusian Popular Front and President of Russia Boris Yeltsin.
Балалық шағы мен Екінші дүниежүзілік соғыс
Александр Михайлович Адамович 1927 жылы 3 қыркүйекте Кеңес Одағының Белоруссия Кеңес Социалистік Республикасы болған Минск облысының Конюхи ауылында дүниеге келген. Оның ата-анасы екеуі де дәрігер болған. Туғаннан кейін көп ұзамай ата-анасымен бірге Бобруйск облысындағы Глуша ауылына көшіп келеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 15 жастағы Адамұлы 1943 жылдан бастап партизандық бөлімге мүше болды. Адамұлы 1944 жылы Белоруссиядағы соғыстың аяқталуынан кейін білімін жалғастырды. Соғыстан кейін ол Белоруссия мемлекеттік университетінің филология бөлімінде оқыды және аспирантураны аяқтады; кейіннен Мәскеуде сценаристтер үшін жоғары курстарда және Мәскеу мемлекеттік университетінде оқыды.
Әдеби қызмет
Адамұлы 1957 жылдан бастап Кеңес жазушылары одағының мүшесі болды, бірақ ол ұйымды ұнатпады және оны Кеңес үкіметін тым қатты қолдайтын деп санады. 1976 жылы Хатынь кітабы үшін "Якуб Колас" Белоруссия мемлекеттік әдеби сыйлығын алды. Адамұлының еңбектерінің көбісі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Белоруссияны неміс басқарғаны туралы болды. Оның ең танымал шығармалары - Хатын повесі мен "Мен отты ауылданмын" атты естелік жинағы. Адамұлы мен отты ауылданмын деп, тағы екі белорус жазушысы Янка Брил мен Уладзімир Калесникпен бірлесіп, Белоруссияны неміс оккупациясынан аман қалған үш жүз адаммен сұхбат жасады. 1982 жылы Адамұлы Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясында Беларусь КСР делегациясының өкілі болды. 1989-1991 жылдары Адамұлы Кеңес Одағының халық депутаттары конгресінің мүшесі болды. Кеңес Одағы ыдырағаннан кейін Адамұлы Ресейде қалуға шешім қабылдады, ол 1986 жылдан бері сонда өмір сүріп келді. Ресейде ол антикоммунистік белсенділігін жалғастырды, нәтижесінде ол "Мемориал" ұйымының тең төрағасы болды. 1993 жылдың қазан айында 1993 жылғы Ресей конституциялық дағдарысының ортасында Адамұлы Ельциннің қызметте қалуын қолдайтынын білдіретін "Қырқ екі хаттың" қол қоюшысы болды.
Өлім және мұра
Адамұлы 1994 жылы 26 қаңтарда 66 жасында, екі бұрынғы әдеби ұйымға қатысты мүліктік дау бойынша куәлік бергеннен кейін қайтыс болды. Оның әйелі өлім себебін жүрек соғысы деп айтты. Адамовичті Ресейдің мемлекеттік ТАСС агенттігі "өз күш-қуатының көп бөлігін Ресейдегі демократияны нығайтуға арнаған көрнекті қоғам белсендісі" деп еске алды.