Кіріспе
Австралияның сүтқоректілері бай қазбалы тарихқа ие, сондай-ақ, қаптамалы жануарлар басым, сонымен қатар монотремалар мен плаценталы жануарлар да бар. Мурсупиалдар белгілі бір экологиялық нишаларды толтыру үшін эволюцияланды және көптеген жағдайларда олар физикалық жағынан ұқсас нишаларды иеленетін Еуразия мен Солтүстік Америкадағы плаценталық сүтқоректілерге ұқсас, бұл құбылыс конвергенттік эволюция деп аталады. Мысалы, Австралиядағы ең ірі сүтқоректі жыртқыш, тасманиялық жолбарыс және сумкалы арыстан, сұр қасқыр және ірі мысық сияқты ірі канидтерге айтарлықтай ұқсастықты білдіреді; желкендеуші опоссумалар мен ұшатын бөренелер өздерінің ағаш өмір салтын қамтамасыз ететін ұқсас бейімделулерге ие; және нюмат пен құмырсқалар - екеуі де құрт-құртты қоректендіреді. Австралияның сүтқоректілерінің көпшілігі өсімдік жейтін немесе бар нәрсені жейтін жануарлар.
Эволюциялық тарих
Қалдықтардың деректері Австралияда ерте креда дәуірінен бері монотремалар бар екенін көрсетеді. Австралияда марсупиалдар кем дегенде палеоценнің басында болған болуы мүмкін, бірақ австралиялық марсупиалдардың ең ерте табылған күмәнсіз қалдықтары - олигоценнің соңында. Австралиялық плаценталық сүтқоректілердің талассыз қалдықтары миоценнен басталды, Австралия Индонезияға жақындаған кезде. Бұл жарғақтар қазбалар жазбасында сенімді түрде пайда болғаннан кейін, ал кеміргіштер пайда болғаннан кейін болды. Австралия фаунасына плаценталы сүтқоректілердің кейінгі енгізілуі шамамен (шұңқырлар), 40,000 жыл бұрын (гомо сапиенс), бірнеше мың жыл бұрын (динго) және 200 жыл бұрын еуропалық отарлаудан (көптеген түрлер); соңғы екеуін адамдар жасаған. Австралияның Тингамара деп аталатын эоцен кезеңіндегі плаценталы сүтқоректілердің қалдықтары туралы кейбір мәлімдемелер жасалды. Бұл мәлімдемелер кондилартқа тән кейбір ерекшеліктері бар бір ғана тіске негізделген және кеңінен талқыланды. Бірақ бұл қалдықтардың жасы мен плаценталық сипаты басқа зерттеушілер тарапынан күмән тудырады. Еуропалықтар Австралияға қоныс аударғанда, олар көптеген түрлерді аңға жіберді, соның ішінде қызыл түлкі, қоңыр қоян және еуропалық қоян. Басқа үй жануарлары қашып кетіп, уақыт өте келе жабайы популяцияларды пайда етті, соның ішінде мысық, көк бұғы, руса бұғы, китал, үй жылқысы, есек, шошқа, үй ешкісі, су бұқасы және дромари. Австралияның тек үш түрі ғана жергілікті емес плаценталық сүтқоректілер қасақана енгізілмеген: үй тышқаны, қара тышқан және қоңыр тышқан. Австралияның жағалауындағы суларда Cetacea отрядынан 46 теңіз сүтқоректілері бар, бірақ олардың көпшілігі бүкіл әлемде таралғандықтан, кейбір авторлар оларды австралиялық түрлер деп санамайды. Балиндар тоғыз түрге бөлінеді, олардың ішінде үлкен дөңсекілер мен оңтүстік кит түрлері бар. Қыста Ұлы Барьерлі рифтің жағасында жәндік киттері жиі кездеседі. 37 тісті кит түрі бар, олар Ziphiidae (мұртты киттер) отбасының барлық алты туысын қамтиды, ал 21 мұхиттық дельфин түрі, соның ішінде австралиялық снубфин дельфині, 2005 жылы алғаш рет сипатталған және Австралияға тән түр. Кейбір мұхиттық дельфиндер, мысалы, киік, материктің барлық суларында кездеседі; басқалары, мысалы, Иравади дельфині, тек солтүстік жылы суларында кездеседі. Дугонг (сиреньдер отряды) - жойылып бара жатқан теңіз түрлері, олар солтүстік-шығыс және солтүстік-батыс Австралияның суларында, әсіресе Торрес бұғазында мекендейді. Бұл - Австралиядағы жалғыз өсімдікпен қоректенетін теңіз сүтқорыны, ол жағалау аймақтарында теңіз шөптерімен қоректеніп тұрады. Тюлен мен теңіз арыстанының он түрі (парводер Пиннипедия) оңтүстік Австралия жағалауында және Австралияның Антарктикаға дейінгі аумақтарында өмір сүреді.
Marsupials probably existed in Australia at least from the early Paleocene , although the earliest found undoubted fossils of Australian marsupials are from the late Oligocene
The indisputable remains of Australian placental mammals started from the Miocene, when Australia moved closer to Indonesia. After bats appeared reliably in the fossil record, and after rodents did. The subsequent introductions of placental mammals into Australian fauna were about (rats), 40,000 years ago (homo sapiens), several thousand years ago (dingo), and 200 years ago from European colonization (many species); the last two were made by humans. Some claims were made about placental mammal fossils from the Eocene of Australia, called Tingamarra. These claims are based on only one found tooth having some characteristic features of condylarth, and were discussed widely. But both the age and placental nature of these fossils were challenged by other researchers. When Europeans settled Australia they intentionally released many species into the wild, including the red fox, brown hare, and the European rabbit. Other domestic species have escaped and over time have produced wild populations, including the cat, fallow deer, rusa deer, chital, domestic horse, donkey, pig, domestic goat, water buffalo, and dromedary. Only three species of Australia's non indigenous placental mammals were not deliberately introduced: the house mouse, black rat and brown rat. Forty six species of marine mammals from the order Cetacea are found in Australian coastal waters, but since many of these species have a global distribution, some authors do not consider them Australian species. There are nine species of baleen whale, including the enormous humpback whales and southern right whales. Dwarf minke whales are common off Great Barrier Reef in winter. There are 37 species of toothed whale, which include all six genera of the family Ziphiidae (beaked whales), and 21 species of oceanic dolphin, including the Australian snubfin dolphin, a species first described in 2005 that is endemic to Australia. Some oceanic dolphins, such as the orca, can be found in all waters around the continent; others, such as the Irrawaddy dolphin, are confined to the warm northern waters. The dugong (order Sirenia) is an endangered marine species that inhabits the waters of northeastern and northwestern Australia, particularly the Torres Strait. It can grow up to long and weigh as much as The dugong is the only herbivorous marine mammal in Australia, feeding on sea grass in coastal areas. Ten species of seals and sea lions (parvorder Pinnipedia) live off the southern Australian coast and in Sub Antarctic Australian territories.
Австралиялық сүтқоректілерді қорғау
Австралияның сүтқоректілер дүниесінің ерекшелігі, эндемизмнің жоғары деңгейі, осы қорғау әрекеттерінің әлемдік маңызын көрсетеді. Негізгі стратегияларға көптеген жергілікті түрлердің құлдырауына себепші болған мысықтар мен түлкілер сияқты жыртқыш аңдардан бас сауғалайтын қауіпсіз жерлер немесе жыртқыш аңдар жоқ аймақтар құру жатады. Өркенді қорғау және қалпына келтіру. Қорғау жұмыстары ұлттық парктерді, қорықтарды және жеке қорғалатын аумақтарды басқаруға бағытталған. Бұл орманды қайта ағаштандыру, эрозияны бақылау және мекен-жайлардың сүтқоректілерге қолайлы болуын қамтамасыз ету үшін өрт режимдерін басқару сияқты іс-шараларды қамтиды. Тұтқында өсіру, жер аудару және қайта енгізу жабайы популяцияларды нығайтуға бағытталған және олардың тіршілік ету мүмкіндіктерін оңтайландыру үшін түрлердің биологиясы мен экологиясы бойынша кең көлемді зерттеулер жиі қолдайды. Экожүйелердің динамикалық сипаты мен климаттың өзгеруі сияқты проблемаларды ескере отырып, қорғау стратегиялары бейімделуі тиіс. Бұл қорғау іс-шараларының тиімділігін үнемі бағалауды және жаңа ғылыми зерттеулерге және қоршаған ортаның өзгеріп отыруына байланысты әдістерді өзгертуді білдіреді.