Vasily Narezhny

Кіріспе

Василий Трофимович Нарежный (; 1780, Устивица, Миргородский Уезд, Ресей империясы 3 шілде 1825 [О. С. 21 маусым 1825], Санкт-Петербург) - Ресей империясының жазушысы. Ол 18-ғасырдағы пикарестік романның желісінде провинциялық әдет-ғұрыптарды сатирикалық суреттеуімен танымал. Мүмкін оның ең танымал романы - "Российский Жильблаз" (1814), Лезэдж шығармаларының имитациясы. Бұл романдағы жерлі, әзіл-сықақ реализм оны орыс әдебиетінде Гогольдің басты алғысы ретінде қалыптастырды. Нарежныйдың қарапайым орыс тілі Карамзин мектебінің галлизацияланған тілінің сезімталдығы мен музыкалық ерекшелігімен айтарлықтай қарама-қарсы болды. Оның соңғы жұмысы, The Divinity Student (Бурсак) (1824), гетманның ұлының оқиғалары туралы романс; Джордж Грабович оны "бәлкім, оның ең жақсы жұмысы" деп санаған. Д. С. Мирский жазды:Нарежныйдың шынайы өмірге деген көзқарасы бар, бұл оны барлық "тарихи емес" орыс романдар жазушыларынан жоғары қояды. Бірақ ол суретші ретінде тым аз болды, және оның кітаптары, олардың ауыр стиліне және олардың таралуы, қиын оқылады. Ол шын мәнінде аз оқыған, ал оның орыс романының дамуына әсері мүлдем жоқ. Алайда, оның ықпал етуінің жоқтығы "Орыс Гил Бласын" цензордың дереу басып тастауымен де байланысты болды; алғашқы үш бөлігі пайда болғаннан кейін көп ұзамай тәркіленді, ал қалған үшеуі тыйым салынды (барлық жұмыс алғаш рет 1938 жылы жарық көрді). Николас Кроу Мирскийге қарағанда оң көзқарас танытады, ол Нарежныйды "прозаны жұмыс істейтін және жарамды құрал ретінде қалыптастырған Ресейдегі 18-ғасырдағы романдарды жазу дәстүрінің мұрагері және жақсы көйлекшісі" деп атайды: Роман мен әңгімелердің жетістікті жазушысы, ол 19-ғасырдың басындағы тез дамып келе жатқан әдеби ортаның емес, 18-ғасырдың көркем мұрасының биік нүктесін білдірді. Таңдаулылық, ақыл-ойы, сатирикалық қырағылық, және әңгіме айту өнеріндегі кемел сыйлық үшін сол кезеңде Нарежныйға бұрылудан да жаман нәрсе жасауға болады

Vasily Trofimovich Narezhny (Василий Трофимович Нарежный; 1780, Ustivitsa, Mirgorodsky Uyezd, Russian Empire — 3 July 1825 [O. S. 21 June 1825], St. Petersburg) was a Russian Imperial writer best known for his satirical depiction of provincial mores in the vein of the 18th century picaresque novel. Perhaps his most famous novel is A Russian Gil Blas (Российский Жильблаз) (1814), an avowed imitation of Lesage's work. The earthy, humorous realism of this novel established him as the chief predecessor of Gogol in Russian literature. Narezhny's rough, vernacular Russian contrasted sharply with the sensitivity and musicality of the Karamzin school's Gallicized language. His last work, The Divinity Student (Бурсак) (1824), is a romance about the adventures of a hetman's son; George Grabowicz considered it "probably his best work." D. S. Mirsky wrote:Narézhny had a grip on real life, which places him above all the "prehistorical" Russian novelists. But he was too little of an artist, and his books, owing to their heavy style and their diffuseness, are difficult reading. He was in fact little read, and his influence on the development of the Russian novel is almost negligible. However, his lack of influence also had to do with the immediate suppression of A Russian Gil Blas by the censor; the first three parts were confiscated soon after they appeared and the remaining three were prohibited (the entire work was first published in 1938). Nicholas Crowe takes a more favorable view than Mirsky, calling Narezhnyi "the inheritor and fine tuner of that solid 18th century novel writing tradition in Russia that established prose as a workable and valid medium":An accomplished writer of novels and short stories alike, he represented the high point of the 18th century fictional legacy rather than the modes of the rapidly evolving literary environment of the early 19th century in which he happened to find himself working. For imaginative sweep, wit, satirical acuity, and consummate gifts in the art of story telling one could, during that period, do worse than turn to Narezhnyi