Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Провентрикулярлық кеңею ауруы (ПДБ) - бұл пситтацин құстарының емделмейтін, мүмкін вирустық ауруы. Оны алғаш рет 1978 жылы доктор Ханнис Л. Стоддард анықтап, сипаттады. Алғашқы рет макаоның бір түрімен байланысты болғандықтан, бұл ауру макаоның әлсіреуі деп аталды.
Proventricular dilatation disease (PDD) is an incurable probably viral disease of psittacine birds. It was first recognized and described in 1978 by Dr. Hannis L. Stoddard. Since the first reported cases were involving species of macaw, the condition was termed macaw wasting syndrome.
Клиникалық белгілері
Бұл аурудың клиникалық көрінісі әр адамға байланысты және осы симптомдардың ауырлығы әр түрлі болады. Көбінесе симптомдарға асқазан-ішек жүйесі кіреді, бірақ бұл аурумен ауыратын құстар көптеген жағдайларда неврологиялық белгілермен немесе ас қорыту аномалиясының орнына пайда болады. Асқазан-ішек жолдарымен байланысты белгілерге мыналар жатады: қайта құсу, егіннің құрғап кетуі, тамақ жегісі келмей қалуы, салмағының төмендеуі немесе өңделмеген тамақтың нәжістен өтуі. Неврологиялық белгілерге мыналар жатады: әлсіздік, атаксия, парез, проприоцептивті тапшылық, бас дірілдері және сирек жағдайда ұстамалар. Bornaviridae тұқымдасына жататын құс борнавирусы жұқтырған құстардың 71 пайызынан, бірақ сау құстардың ешқайсысынан табылмады. Зерттеушілер құс тінінен вирустың толық геномын клонға келтіре алды. Кейінгі талдаулар көптеген құс вирустарының бар екенін көрсетті, олардың барлығы ПДД-ны тудырмайды. Ганц және басқалар. Авиациялық борнавирус жұқтырған құстардың ми тіндерін улану арқылы кокатиелдерде ПДД-ны қоздыруға қол жеткізді, ал Gray et al. Патагониялық конустарда құс борнавирусының тіндік мәдениетінен алынған оқшауламасын егу арқылы ПДД-ға әкеледі. Көптеген хабарламаларға қарамастан, құс борнавирустарын ПДД себебі ретінде көрсету керек.
The clinical presentation of this disease varies with the individual as well as in severity of those symptoms. Often the symptoms include a gastrointestinal component, but many times birds with this disease will present with neurologic signs as well, or in lieu of digestive anomalies. Gastrointestinal signs may include: Regurgitation, crop impaction, poor appetite, weight loss, or passage of undigested food in the feces. Neurologic symptoms may include: Weakness, ataxia, paresis, proprioceptive deficits, head tremors, and rarely seizures. A member of the Bornaviridae family, avian bornavirus was isolated in 71 percent of samples from infected birds, but in none of the healthy birds. The researchers were able to clone a full length genome of the virus from avian tissue. Later analyses revealed that numerous distinct avian bornaviruses exist not all of them cause PDD. Gancz et al. succeeded in inducing PDD in cockatiels by inoculation of brain tissue from avian bornavirus positive birds while Gray et al. caused PDD in Patagonian conures by inoculation of a tissue culture derived isolate of avian bornavirus. Despite many reports, avian bornaviruses should not be stated as the cause of PDD.
Диагностика
Дәстүрлі диагностикаға рентгенография кіреді. Ветеринар PDD-ді растауға көмектесетін ас қорыту туралы қосымша деректерді жинау үшін барийлік маркері бар рентгенографиялық зерттеуді сұрай алады. Тін үлгісі де сенімді әдіс, бірақ инвазивті, бірақ тірі тотушыларды анықтау үшін бұл жалғыз әдіс. Құс борнавирустарының бар-жоғын екі жолмен анықтауға болады: фекальдық үлгілерді, клоакты сындырып алуды және вирустың бар-жоғын анықтау үшін қанды тексеру немесе құстың қанын ABV-ге қарсы антиденелерге қарсы зерттеу. Барлық сынақтарда жалған оң және жалған теріс нәтижелер пайыздық көрсеткіші беріледі, сондықтан АВВ немесе оған қарсы антиденелерді анықтау ПДД-ны жалғастыратынын білдірмейді. Аурудың дамуы мен жұқтыру жолы анық емес.
Traditional diagnosis included radiographs. The vet may ask for a follow up radiograph with a barium marker to collect more data on digestion to aid in confirmation of PDD. A tissue sample is a more reliable method as well but invasive yet the only definitive diagnosis with live parrots. The presence of avian bornaviruses may be detected in two ways: Testing fecal samples, cloacal swabs and blood for the presence of the virus or examining the bird's blood for ABV specific antibodies by western blot or ELISA. All tests give a percentage of false positives and false negatives so detection of ABV or antibody against it does not mean that PDD will follow. The disease does not follow a clear path of development or transmission.