Кіріспе

Алкаптонурия – сирек кездесетін тұқым қуалайтын генетикалық ауру, ол гомогентизат 1,2-диоксигеназа ферменті үшін HGD геніндегі мутациядан туындайды; егер адам ата-анасынан аномальді генді екеуінен де мұра алса (бұл рецессивті жағдай), организмде гомогентиз қышқылы деп аталатын аралық зат қан мен тіндерде жиналады. Гомогентиз қышқылы және оның тотыққан түрі – алкаптон зәрмен шығарылады, оған ерекше қара түс береді. Жиналған гомогентиз қышқылы шеміршектерге (охроноз, остеоартритке алып келеді) және жүрек клапандарына зиян келтіреді, сондай-ақ бүйрек тастары мен басқа да органдардағы тастар түрінде шөгіп қалады. Симптомдар көбінесе 30 жастан асқан адамдарда дамиды, бірақ зәрдің қара түсі туғаннан бастап байқалады. Аурудың салдарымен күресутен басқа (мысалы, ауырсынуды басу және шеміршек зақымдануына байланысты буын ауыстыру), нитизинон препараты гомогентиз қышқылының өндірісін тежейтіні анықталды және оның симптомдарды жақсарта алатыны жөнінде зерттеулер жалғастырылуда. Алкаптонурия – сирек кездесетін ауру; ол 250 000 адамның бірінде кездеседі, бірақ Словакия мен Доминикан Республикасында одан да көп кездеседі.

Белгілері мен симптомдары

Алкаптонуриясы бар пациенттер бала кезінде немесе жас ересектерде көбінесе ешқандай белгілер білдірмейді, бірақ олардың зәрі ашық ауада жиналып, ашық қалдырылса, қоңыр немесе тіпті қара сия түсіне айналуы мүмкін. Пигментация құлақ шеміршегінде және басқа шеміршектерде, сондай-ақ көздің склерасы мен мүйіз қабығының лимбісінде байқалуы мүмкін. 30 жасқа жеткеннен кейін адамдарда омыртқа, жамбас және тізе буындарының жүктемеге төзімді буындары ауыра бастайды. Ауырсыну күнделікті өмірге кедеріл келтіретіндей және жұмыс істеу қабілетіне әсер ететіндей күшті болуы мүмкін. Буын алмастыру операциясы (жамбас және иық) көбінесе жас шақта қажет болады. HGD мутациялары көбінесе геннің белгілі бір бөліктерінде (6, 8, 10 және 13 экзондар) табылады, бірақ геннің бойында 100-ден астам аномалиялар сипатталған. Симптомдардың ауырлығы мен емге жауап беру деңгейін бағалау үшін АКУ ауырлық деңгейін анықтайтын тексерілген сауалнама қолданылады. Бұл сауалнама көз және тері пигментациясы, буындардағы ауырсыну, жүрек аурулары және органдардағы тастар сияқты белгілі бір симптомдар мен ерекшеліктерге баға береді. Бұл тирозин аминқышқылының жоғары деңгейінен туындайды. Гипертирозинемияның салдарынан мүйіз қабығының кератопатиясы, терінің уыттануы, балаларда нейробізнес дамуының тежелуі және жалпы метаболизмнің өзгеруі сияқты ауыр симптомдар пайда болуы мүмкін. Қазіргі уақытта гипертирозинемияны емдеудің жалғыз тиімді тәсілі – ақуызды тұтынуды шектеу. Нитизинонмен емдеудің ықтимал жанама әсерлеріне байланысты, ол қазіргі уақытта Еуропада 16 жасқа толған балаларға ғана тағайындалады, ал пациенттер ақуызға азырақ диета ұстап, тирозин деңгейін үнемі бақылап өтуі керек.

АКУ қоғамы

АКУ қоғамы – АКУ ауруынан зардап шеккен барлық адамдарға көмек көрсететін қайырымдылық ұйымы. Ұлыбританияда орналасқан бұл ұйымға мына жерден хабарласуға болады. Әлемнің түкпір-түкпірінде қолдау көрсететін және осында қолжетімді бірнеше халықаралық АКУ серіктес қоғамдары бар. АКУ қоғамы ақпарат беру, білім тарату, қолдау көрсету және адамдарға олардың ауруына ем алуға көмектесу үшін жұмыс істейді. Көптеген қолдау ресурстары мына жерде қолжетімді, және олар барлық негізгі тілдерге аударылған. DevelopAKUre консорциумының құрамында АКУ қоғамы нитизинонның АКУ ауруын емдеудегі тиімділігін сәтті дәлелдеді, нәтижесінде 2020 жылы препарат Еуропалық дәрі-дәрмек агенттігінен мақұлдау алды. АКУ қоғамы әлемнің көптеген университеттерімен тығыз байланыс орнатып, АКУ ауруын емдеу және жазылу жолдарын табу бойынша зерттеулерді жалғастыруда.

Болжам

Алкаптонурия өмір сүру ұзақтығына әсер етпейтін сияқты, бірақ осы тақырыптағы соңғы зерттеу 1985 жылға дейін жасалған. Оның осы мәселеге, соның ішінде оның тұқым қуалау жолына қатысты пікірлері 1908 жылы Корольдік дәрігерлер колледжінде өткен Croonian лекциясында баяндалған. Оның генетикасын 1902 жылы Уильям Бейтсон да зерттеді. 1958 жылы жарияланған зерттеуде бұл ақаулық гомогентистік қышқыл оксидазасының жетіспеушілігіне байланысты екені анықталды. 1996 жылы HGD мутациялары анықталып, генетикалық негізі түсіндірілді. 1977 жылы жасалған зерттеуде охроноздық египеттік мумиясы алкаптонуриядан зардап шеккен болуы мүмкін екені көрсетілді.

Зерттеу бағыттары

Алкаптонурияны емдеудің толыққанды жолын табу мақсатында бірнеше ұлттық ғылыми орталықтардың ынтымақтастығы орнатылды. Бұл жұмысқа нитизинон қолдану бойынша зерттеулер және окронозды тежеуге бағытталған антиоксиданттарды зерттеу кірді. Идеалды емдеу HGD ферментінің атқаратын қызметін басқа заттар жинақталмай алмастыруға мүмкіндік береді.