Кіріспе

Гаитидің халық музыкасы мен ұлттық символы Гаитидің халық музыкасы Мерингу (meʁɛ̃ɡ;), сонымен қатар мерингу lente немесе мерингу де салон (келесіде жай немесе салон мерингу) деп аталады, бұл би музыкасы және Гаитидің ұлттық символы. Бұл арфа, гитара, мүйіз, фортепиано және басқа да аспаптарда ойналатын, аккордеонға негізделген меренгеден айырмашылығы бар, әдетте гаити креол және француз тілдерінде, сондай-ақ ағылшын және испан тілдерінде айтылады.

Тарих

Мерингеге Еуропадан келген контртанс, одан кейін Испаниоладан келген афро-карибтық әсерлер қатты әсер етті. Африка мен Еуропа мәдениеттерінің араласқандығы танымал би музыкасын жасады, өз өнерін көрсету үшін театрлар мен микрофон қажет етпейтін өнерпаздардың қарапайым акустикалық аспаптарда ойнаған музыкасы. Меренге деген термин, XVIII ғасырдағы Францияда танымал болған ұрық жұмыртқа мен қант кондитерлік өнім, мүмкін, ол бидің жеңіл табиғатының мәнін ұстағандықтан қабылданды, онда адам өз салмағын аяқ арасында өте сұйық қозғалыста ауыстырады, бұл Гаитидің соңғы бөлімін жандандырады. kontradans. Гаити революциясы кезінде пайда болған карабинер, конго әсерімен бірге еуропалық билерді біріктірді, ол контраданның бір бөлімінен пайда болды және меринге айналды. Алайда, барлық латындық американдық билер сияқты, меренге де өзінің шығу тегі contredanse-ге; Еуропада өте танымал болған француз биі және барабандарды, поэтикалық әндерді, антифоналдық ән түрлерін пайдалану арқылы оны креолизациялау және мулаттолар мен қара құлдардың отарлаушы элиталық би элементтерін еліктеу жанрды өзгертуге бастаған болатын.

Шығу тегі

Мерингуді элиталық және пролетариаттық гаитилік аудитория гаитилік мәдени құндылықтардың өкілдігі ретінде мәлімдеді. Гаитидің элиталық композиторлары, олардың көбісі Еуропада оқып, еуропалық стильде жазған, мерингті шығармашылық таланттарын жеткізу құралы ретінде қолданған. Окид Жанти, оның әкесі Оцилиус, Людовик Ламоте, Джастин Эли, Франк Лассег, Фернан Франжюль сияқты композиторлар соло фортепиано үшін, кейде желдеткіш аспаптардың шағын топтары үшін мерингу жазды. Көбінесе бұл элиталық меренгелер адамдарға арналған, мысалы, Франсуа Манигаттың Капта (Гайтиен) болған сегіз күнінде. Меринге бес ноталы ырғаққа негізделген, француз тілінде - квинтолет, испан тілінде (Кубадан) - пьенчильо деп аталады. Пинтолет те тепе-теңсіз бөлінген, бұл "ұзақ қысқа, ұзақ қысқа, ұзақ" деген дұрыс сезімді береді. Концерт мерингиінде синкоптанған нұсқаны қолдануға бейім болса, Гаитидің Людовик Ламоте сияқты пианино солошылары квинтолетті бес бірдей импульспен ойнауға бейім болды, бұл мерингиге тегіс, нәзік сезім береді. Occide Jeanty's Maria музыкалық оркестрі үшін жазылған, ол Гаити Республикасының ресми президент оркестрі. Жанти топтың бас режиссері және композиторы болды және топтың репертуарының көп бөлігін жазды. "Мария" пьесасындағы биязылық - бұл синкоптанған нұсқа, алдымен саксофон мен мүйізде пайда болады, содан кейін флейталар, кларнеттер мен кернейлер жауап береді. Концерт оркестрінің көбісі осы үлгіге сәйкес кетеді, биік фигураны төменнен жоғары регистрге жылжытады, осылайша әуенге меринг ырғағын тұрақты, қатты дірілденген ноталармен ауыстырып отыруға мүмкіндік береді. Сондай-ақ, перкуссиялық аспаптар музыкалық импульс пен квинтолет ырғағын кезектестіріп, меринге қосымша лит береді. Мерингті карнавал кезінде, әсіресе XIX ғасырда, пролетариаттық аудитория да қолданған. Гаити карнавалдық мерингуедегі қорлаулар ертедегі калипсо пиконг немесе "салған" стиліне ұқсас болды.

Ритм

Конго әсерін мерингудің әуендерін құрайтын тұрақты ырғақты фигурадан табуға болады, бұл бес соққылы синкоптық үлгі ("дак та дак та дак" деп жиі айтылады) катадан (уақыт сызығы) алынған. Бидің құрамында көптеген Кариб батыс билерінде кездесетін жамбастың жұмсақ дөңгелетуіне баса назар аударылған. Гаитиде бұл қозғалысты кейде гуяд (французша гуайе, французша грюйлер, қозғалу немесе қозғалу) немесе аралдағы ең үлкен кемірушінің аты мабуя деп атайды.

Танымал мәдениет

Кариб теңізіндегі көптеген басқа стильдер сияқты, мерингуді, әдетте, аты-жөнін айтпаған әртістер ойнайды және олардың музыкасы өте тірі болса да, оларды "дәстүрлі" деп атауға бейім. Haïti Chérie - бұл ең жақсы дәстүрлі méringue топтарын біріктіретін ән, ол негізінен анонимді классика репертуарын ұсынады. Бір ерекшелігі - "Шоукун" немесе "Ти Звазо" деп аталатын ән, ол көне меринг, оның сөздерін гаитилік ақын Освальд Дюран жазған. Гарри Белафонт оны халықаралық деңгейде Сары құс деп танымал етті, ал қазір ол жамайкалық менто деп қате таныстырылады.