Кіріспе

Венгриялық коммунистік революционер (1844-1896) Лео Франкель (; сондай-ақ Лео Френкель; 25 ақпан 1844, Уюлак (Будапешт) 29 наурыз 1896, Париж) - еврей тектес венгриялық социалистік революционер және еңбек көшбасшысы.

Өмір

Ол 1844 жылы Уйлак (Будапешт) қаласында (қазіргі Будапешттің бір бөлігі, Венгрия) дүниеге келген. Алтын шебер ретінде оқыған ол алғаш рет 1861 жылы Германияға жұмыс істеуге барды, онда ол 1865 және 1866 жылдар аралығында Фердинанд Лассалдың Allgemeiner Deutscher Arbeiterverein ұйымына қосылды. 1867 жылы Швейцарияда жарық көрген лассалистік журналдың париждік тілшісі болып тағайындалды. Парижде ол Бірінші Интернационал жұмысына қатысып, қалада неміс, венгр және басқа да шетелдік жұмысшыларды ұйымдастырды. 1870 жылдың басында саяси қызметі үшін және Интернационалға мүше болғандықтан тұтқындалған ол революция нәтижесінде 1870 жылы 4 қыркүйекте босатылды. Пруссияның Парижді қоршауы кезінде ол басқа интернационалистермен бірге Пруссияға қарсы тұру үшін Ұлттық қорғаныс үкіметінің күш-жігерін қатты сынға алды. Ол сонымен қатар 1871 жылы 28 қаңтарда пруссиялықтарға берілмейінше, қаланы қорғауда Ұлттық гвардияның мүшесі болып қызмет етті. 1871 жылы 26 наурызда Париж коммунасының мүшесі болып сайланды. Коммуна жеңілгеннен кейін, оны қорғауда жараланған революционер Елизавета Дмитриевпен бірге өлім жазасынан Швейцарияға қашып кетеді. 1871 жылы ол Лондонда тұрып, Бірінші Интернационалдың басшылығына қосылды. Ол 1876 жылы Австрия полициясы арқылы Венгрияға ұстап берілді. Осы кезден бастап ол венгр жұмысшы қозғалысын белсенді ұйымдастырды: ол неміс тіліндегі Arbeiter Wochen Chronik газетін басқарды және Венгрияның жалпы еңбек партиясын құрды (1880). Бостандыққа шыққан соң ол тағы да Францияға көшті. 1896 жылы Парижде қайтыс болды. Париждегі Пэр-Лашез зиратында оған арналған мемориалдық обелиск орнатылды.

Құрметтер

Мажарстан Париж коммунасының 80 жылдығына орай 1951 жылы 20 мамырда ескерткіш пошта маркасын шығарды.