Кіріспе
Жан-Филипп Рамоның опера балеті Les Indes galantes - балет-герой, француз барокко опера балетінің бір түрі, Жан-Филипп Рамоның Луи Фузелье либреттосымен. Соңғы нұсқасында ол аллегорикалық прологтан және әрқайсысы экзотикалық жерде орналасқан төрт ентриден немесе актіден тұрады, барлығы махаббат тақырыбында біріктірілген. Бұл жұмыс 1735 жылы жасалған, бірақ соңғы ентри келесі жылы қосылған. Алайда 1761 жылы Рамо салыстырмалы түрде қысқа және қарама-қарсылығы аз үшінші интриді тастап, қазіргі уақытта жұмыстың түпкілікті түрі деп саналатынды қалдырды: Пролог; Le turc généreux (Жомарт түрік); Les incas du Pérou (Перу инкалары); және Les sauvages (Солтүстік Американың жабайылары). Алдыңғы тағамдар "Лес флюрс" ("Парсы гүлдері") болды. Les Indes galantes-тің танымал шығармаларына Солтүстік Американың жабайыларынан Бейбітшілік сауытының биі мен Шаконе кіреді.
Les Indes galantes is a ballet héroïque, a type of French Baroque opera ballet, by Jean Philippe Rameau with a libretto by Louis Fuzelier. In its final form it comprised an allegorical prologue and four entrées, or acts, each set in an exotic place, the whole being unified around the theme of love. The work dates from 1735 except for the last entrée, which was added the following year. In 1761, however, Rameau dropped the relatively short and mildly contrasted third entrée so as to leave what is now considered the work's definitive form: Prologue; Le turc généreux (The Generous Turk); Les incas du Pérou (The Incas of Peru); and Les sauvages (The Savages of North America). The dropped entrée was Les fleurs (The Flowers of Persia). Famous pieces from Les Indes galantes include the Dance of the Peace Pipe and the Chaconne, both from The Savages of North America.
Премьера
Премьера, тек пролог пен алғашқы екі кіруді қоса алғанда, 1735 жылы 23 тамызда Корольдік сарайдағы театрында Académie Royale de Musique (бүгінгі Париж операсы) сахналады. Компанияның жетекші әртістері өнер көрсетті: бишілер Мари Салле мен Луи Дюпре және әншілер Мари Антьер, Мари Пелиссие, Мlle Errémans, Мlle Petitpas, Денис Франсуа Трибу, Пьер Желётт және Клод Луи Доминик Чассе де Китай. Хореографияны Мишель Блонди жасады.
Өмірбаян
1725 жылы Иллинойстағы француз қоныстанушылары Мичигамеяның бас қолбасшысы Агапит Чикагу мен тағы бес бас қолбасшысын Парижге жіберді. 1725 жылы 25 қарашада олар король Людовик XV-мен кездесті. Чикагода патшаға адалдықты ант еткен хат оқылды. Кейін олар Théâtre Italien-те үш түрлі би биледі, бұл Рамоға өзінің "Жабайылар" рондеуін жасауға шабыт берді. Баспа либреттосының алғы сөзінде Луи Фузелье бірінші тамақтың "Le Turc généreux" "өзінің өте жомарттығымен танымал болған әйгілі кейіпкер - ұлы везир Топал Осман пашаға негізделгенін түсіндіреді. Оның оқиғасын 1734 жылдың қаңтарынан бастап "Меркуре де Франс" газетінде оқуға болады". Османның жомарттығы туралы әңгіме "1734 жылдың қыркүйегінде Меркур де Швейцарияда Марсельдің саудагері Винсент Арниод туралы жарияланған оқиғаға негізделген, ол жас Османдық атақтыны Малтадағы құлдықтан құтқарды, ал кейіннен Ұлы визирі Топал Осман паша болған бұл жас жігіттің жомарттығы мен ризашылығы".
Өнер тарихы
Премьераны көрермендер жылы қабылдамады, ал үшінші қойылымда "Гүлдер" атты жаңа қойылым қосылды. Алайда, бұл одан әрі ризасыздық тудырды, өйткені ол кейіпкерді әйелге ұқсатып көрсетті, бұл ақымақтық деп қарастырылды, бірақ тек 281 ливрден ғана табыс жиналды, бұл "Les Indes galantes" кинофильмі кассасында жинаған ең төменгі сома. "Гүлдер кіреберісі" "саясаты мен ойын-сауықтан басқа барлық музыка жаңа болған нұсқамен ауыстырылды", опера наурыз айында алты рет қойылды, содан кейін 27 желтоқсанда қайтадан орнатылды. Пролог, Инкалар және Савагтар соңғы рет 1771 жылы (Глюктің болашақ сүйікті сопраносы Розалия Левассердің Габэ рөлінде), 1772 және 1773 жылдары (Левассердің Зима рөлінде) берілген.
2006 жылғы фильмде қолданылған музыка
Бұл шығарманың алғашқы минуетті 2006 жылы "Мария Антуанетта" фильмінің саундтрегінде қолданылған.