Кіріспе

Орталық ядролық миопатиялар (ЦНМ) - жасуша ядролары қалыпты орналасу орнына бұлшықет жасушаларының ортасында қалыпты орналаспайтын туа біткен миопатиялар тобы. CNM- нің симптомдары ауыр гипотония, тыныс алуды қажет ететін гипоксия және скафоцефалияны қамтиды. Орталық ядролық миопатиялар арасында Х-тікімен байланысты миотубулярлық миопатия түрі әдетте туған кезде пайда болады, сондықтан ол туа біткен миопатия деп саналады. Алайда кейбір центроядролық миопатиялар өмірдің кейінгі кезеңдерінде пайда болуы мүмкін.

Презентация

Басқа миопатиялар сияқты МТМ/КНМ клиникалық көріністері, әсіресе бұлшықет әлсіздігі және оған байланысты мүгедектік. Туғаннан пайда болған формалар көбінесе жаңа туған нәрестеде миының төмендеуі, қатты әлсіздік, дамудың кідірілген кезеңдері (әсіресе бас басқару, жыртылу және жүру сияқты ірі моторлық кезеңдер) және өкпе асқынулары (бәлкім, тыныс алу үшін жауапты бұлшық еттердің әлсіздігіне байланысты) болады. Бет бұлшықеттерінің әсері офтальмоплегия немесе птозды тудыруы мүмкін. CNM- ні тудыратын RYR1 геніндегі мутация қатерлі гипертермияға бейімделуді де тудыруы мүмкін, бұл анестезияға өмірге қауіп төндіретін реакция. Орталық ядролық миопатиясы бар кейбір науқастар ересек өмір бойы амбулаторлық болып қала береді, ал басқалары ешқашан жыртылып немесе жүре алмайды және қозғалыс үшін мүгедектер арбасын пайдалануы мүмкін. Функционалдық бұзылу дәрежесінде әр түрлі центриялық миопатиялар арасында айтарлықтай өзгерістік бар. Бұл жағдай тек ерікті бұлшық еттерге әсер етсе де, бірнеше балада жүректің тоқтауы болды, мүмкін жүрекке қосымша жүктеме болғандықтан. Басқа байқалған белгілер - жоғары доғалы ауыз, ұзын саусақтары, қоңырау тәрізді кеудесі және ұзын бет. Миотубулярлық миопатия тек бұлшық еттерге әсер етеді және ақыл-ойға ешқандай әсер етпейді. Х- байланыстағы миотубулярлық миопатия әдетте екі жылдан аз өмір сүру мүмкіндігімен, нәрестелік кезеңінде өлімге әкелетін ауру болды. Бір MTM1 геніндегі әр түрлі генетикалық ауытқулардың клиникалық ауырлығы айтарлықтай өзгермелі болып көрінеді. Сонымен қатар, жарияланған жағдайларда MTM1 геніндегі бірдей генетикалық аномалиясы бар туыстар арасында клиникалық ауырлықтағы елеулі айырмашылықтар байқалады. MTM1 - нің қысқартушы мутацияларының көпшілігі ауыр және ерте өлімге әкелетін фенотипке әкеледі, ал кейбір қате мутациялар жеңіл формалармен және ұзақ өмір сүрумен (54 жылға дейін) байланысты. Орталық ядролық миопатия әдетте жеңіл және жақсы болжамға ие. Автосомалық доминантты КНМ автосомалық рецессивті нұсқаға қарағанда аз ауыр фенотипке ие болады. Жақында зерттеушілер динамин 2 генінің (DNM2 хромосома 19 - ның 19p13.2 - орында) мутацияларын анықтады, олар автосомалық доминантты формадағы центроядролық миопатияға жауапты. Бұл жағдай қазір динаминогенді 2 ядролық миопатия (қысқаша DNM2 CNM) деп аталады. Зерттеулер DNM2 CNM ауруы бар науқастардың, әдетте, 12 жастан 74 жасқа дейінгі жаста, жасөспірімдік немесе ерте ересек шақта басталатын баяу прогрестейтін бұлшықет әлсіздігі бар екендігін көрсетті.

Патология

Бұлшықет биопсиясын зерттеу кезінде ядролық материал негізінен бұлшықет жасушаларының орталығында орналасқан және "миотобулярлық" немесе "центронуклеарлық" көрінісі бар деп сипатталады. Бұлшықет биопсиясын сипаттау тұрғысынан "миотобулярлық" немесе "центроядролық" деген сөздер бір-біріне ұқсас, және екі термин де МТМ мен CNM арасындағы ұқсас жасушалық көрініске нұсқайды. Патологтар мен дәрігерлер бұл терминдерді бір-бірін алмастыра түседі, бірақ зерттеушілер мен дәрігерлер бұл сөз тіркестерін бір-бірінен ажыратып отыр. Жалпы алғанда, клиникалық миопатия және мысық биопсиясы орталық ядролық (мысық жасушасының ортасындағы ядро) көрінісін көрсеткен жағдайда орталық ядролық миопатияны (CNM) көрсетеді. Ең жиі диагностикаланатын CNM миотобулярлық миопатия (MTM). Алайда, бұлшықет биопсиясының талдауы миотобулярлық миопатияны басқа формадағы центронуклеарлық миопатиядан сенімді түрде ажырата алмайды, сондықтан генетикалық тестілеу қажет. Диагностикалық жұмысты көбінесе емдеуші невролог үйлестіреді. Құрама Штаттарда бұлшықет дистрофиясы қауымдастығына қарасты клиникалар арқылы күтім жасалынады.

Электродиагностикалық сынау

Электродиагностикалық (электрофизиологиялық) зерттеулерге жүйке өткізгіштігін зерттеу, оның ішінде шеткі моторды немесе сезімтал жүйкені ынталандыру және реакцияны жазу, және инелік электромиография, мұнда аномальдық электрлік белсенділікті іздеу үшін бұлшықет тіндеріне жұқа ине немесе шынайы электрода сияқты ине енгізіледі. Электродиагностикалық тексеру миопатияны нейропатиядан ажыратуға көмектеседі, бұл одан әрі жұмыс істеу барысын анықтауға көмектеседі. Миопатияларда байқалатын электродиагностикалық аномалиялардың көпшілігі нейропатияларда (нервтік бұзылулар) да байқалады. Миопатиялар мен нейропатияларға тән электродиагностикалық аномалиялар: аномальді спонтандық белсенділік (мысалы, фибрилляция, оң өткір толқындар және т. б.) Инегельдік ЭМГ және ми мидың әрекеті потенциалын құрайтын моторлық жауаптардың кіші амплитудасы немесе жүйке өткізгіштігін зерттеу кезінде CMAP. Алайда көптеген нейропатиялар сезімтал жүйке зерттеулерінің ауытқуларына әкеледі, ал миопатиялар тек бұлшық етті, қалыпты сезімтал жүйкелерді қамтиды. Миопатияны инелік ЭМГ-да нейропатиядан ажыратудың ең маңызды факторы - қозғалтқыш бірлік әрекет потенциалының (МУАП) өлшемі, пішіні және рекрут үлгісі. Электродиагностикалық зерттеулер миопатияның әртүрлі түрлерін анықтайды. Осылайша, электродиагностикалық тестілеу нейропатияны миопатиядан ажыратуға көмектеседі, бірақ қандай миопатияның бар екенін ажыратуда тиімді емес, мұнда бұлшықет биопсиясы және кейінірек генетикалық тестілеу қажет.

Емдеу

Қазіргі уақытта миотобулярлық немесе центронуклеарлық миопатияларды емдеу әдісі жоқ. Емдеу көбінесе функционалдық қабілеттерді барынша арттыруға және медициналық асқынуларды азайтуға тырысуға, физикалық медицина мен оңалту саласында маманданған дәрігерлердің, физиотерапевтердің және еңбек терапевтерінің қатысуына бағытталған. Медициналық емдеу әдетте өкпе асқынуларының алдын алуға бағытталған, өйткені өкпе инфекциясы жөтел арқылы секрецияларды тазартуға қажетті бұлшықет күші жетіспейтін науқастарда өлімге әкелуі мүмкін. Жүкіруге көмектесетін медициналық құрылғылар пациенттерге тыныс жолдарын таза ұстауға, шырышты тығындарды және трахеостомиялық түтіктерді қолданудан аулақ болуға көмектеседі. Сколиозды бақылау да маңызды, өйткені дененің мысықтарының әлсіздігі омыртқаның туралауында ауытқуларға әкелуі мүмкін, нәтижесінде тыныс алу функциясы бұзылады. Көптеген туа біткен миопатиясы бар науқастарға сколиозды хирургиялық емдеу қажет болуы мүмкін.

Эпидемиология

Миотубулярлық миопатияның жалпы жиілігі 50 000 еркек баладан 1- ге тең. Басқа да центриуклеарлық миопатиялардың жиілігі өте сирек кездеседі, бүкіл әлемде CNM бар он тоғыз отбасы ғана бар. Қазіргі кезде симптомдар көбіне тек көмекші құралдармен жүруді қажет ететіндердің көбіне, таяқтан жүріп-тұру аяғына дейін, мүгедектер креслосы мен тұруға көмектесетін құралдарға толық тәуелділікке дейін, бірақ соңғы түрінің сирек кездесетіндігі соншалық, CNM "қоғамдастығына" тек екі жағдай ғана белгілі. Миотубулярлық миопатия диагнозы қойылған еркектердің шамамен 80% - ында бұлшықет биопсиясы арқылы генетикалық реттілік талдауы арқылы анықталатын MTM1 мутациясы болады. Ядролық көрініс оған эмбрионалды дамудың "миотобулярлық" кезеңіндегі орталықтағы ядроны еске салды. Осылайша ол "миотубулярлық миопатия" деген терминді енгізді. Спиро баланың ұрықтық бұлшық еттерінің дамуы миотобулярлық фазада өсудің тоқтауынан пайда болып, миопатияға әкеліп соқты деп болжады. Үш жылдан астам уақыт өткеннен кейін, эмбрионалдық бұлшықеттердің дамуын тоқтату (немесе кешіктіру) туралы теорияның дұрыс екендігі толық түсініксіз. Кейбір зерттеулер бұл теория нәрестелердегі миотубулярлық миопатияда (Х хромосомадағы MTM1 геніндегі мутациялар) қабылдауға тұрарлық екенін, бірақ центроядролық миопатияның аутосомалық формаларында қабылдауға болмайтынын көрсетеді, ал басқа зерттеулер өсуді тоқтату механизмі МТМ мен CNM барлық түрлеріне жауапты болуы мүмкін деп болжайды. Миопатияның "миотубулярлық" сатыдағы тұрақтанғандықтан туындауына қарамастан, тарихи себептер бойынша миотубулярлық миопатия атауы сақталады және кеңінен қабылданады. Миотубулярлық миопатия (МТМ) терминіне сілтеме ретінде, Х хромосомасындағы генетикалық аномалия бұлшықет биопсиясында миотубулярлық / центронуклеарлық көрінісі бар адамдардың едәуір пайызында қатысы бар деп анықталған кезде, зерттеушілер ген сегментін MTM1 деп атады. Сол сияқты, бұл геннің құрамына енетін ақуыз "миотобуларин" деп аталады.

Қолдау

Жаңадан зардап шеккен отбасыларға көмек көрсету бойынша нұсқауларды беру үшін бірнеше жаһандық қорғау топтары тығыз жұмыс істейді. Джошуа Фрейз қоры - орталық ядролық миопатияларға арналған емдік нұсқаулар үшін жан-жақты ресурс. Құрама Штаттарда туа біткен миопатиясы бар балалар көбінесе тұрғылықты мемлекет басқаратын ерте араласу бағдарламалары (EIP, туылғаннан бастап 3 жасқа дейінгі қызметтерді қамтамасыз ету) арқылы терапиялық қызметтер алады. Бала 3 жасқа толғаннан кейін, Арнайы білім беру қызметі мүгедектер туралы білім беру туралы федералды заңға сәйкес (IDEA) ұсынылады, бұлшықет әлсіздігін тудыратын жағдайларға жатқызылған миопатиялар жарамды болады. IDEA мүмкіндігі шектеулі әрбір оқушының ең аз шектеулер енгізілетін ортада тегін және тиісті мемлекеттік білім алу құқығын қорғауға арналған (идеалда бұл мүмкіндігі шектеулі емес сыныптастарымен біріктірілгенді білдіреді). Орталық ядролық миопатиялар скелет бұлшық еттеріндегі патологияны қамтиды, әдетте мидың қатысы немесе танымдық тапшылықтарсыз. Дегенмен, моторлы кемшіліктер (әлсіздік және оған байланысты кемшіліктер) адамның білім беру бағдарламасына қол жеткізу қабілетін қиындатуы мүмкін (мысалы, кітаптарды көтеру немесе алып жүру қиындықтары, жазу құралын ұстау қиындықтары, мектеп күнінде төзімділік қиындықтары және т.б.). Сонымен қатар, қайталанатын тыныс алу жолдары инфекциялары мектеп күндерін өткізіп алуы мүмкін.

Терминология

Орталық ядролық миопатияның барлық түрлері сирек кездесетін болса да, CNM- нің ең көп таралған түрі миотобулярлық миопатия (MTM) болып табылады. (Кейде "центроядролық миопатия" және "миотубулярлық миопатия" терминдері теңестіріледі.) Менопатия бұлшықеттің ауруы. Мио - бұлшықет деген сөзден шыққан, ал пафос - ауру дегенді білдіреді. Миопатияның оншақты түрі бар, бұлшық еттердің әлсіздігіне себеп болатын аурулар тек миопатия ғана емес. Басқа аурулар әлсіздікке себеп болуы мүмкін, мысалы, бұлшық еттің сыртындағы аурулар, оның ішінде мидағы проблемалар (мысалы, инсульт, церебральды паралич, мультипльс склероз) немесе омыртқа миы мен / немесе жүйкедегі проблемалар (мысалы, полиомиелит және омыртқалық бұлшық еттің атрофиясы).