Кіріспе

Палермо кафедральді соборы - Италияның оңтүстігіндегі Сицилиядағы Палермо қаласында орналасқан Палермо Рим-католик архиепископиясының соборлық шіркеуі. Ол Мәриям ананың көкке көтерілуіне арналған. Архитектуралық кешен ретінде ол әр түрлі стильдердің болуымен сипатталады, себебі оның ұзақ тарихы, өзгеруі және қалпына келтіруі, соңғысы 18 ғасырда болды.

Тарих

1185 жылы шіркеуді Паллермоның норман архиепискобы және король Вильгельм II-нің министрі Уолтер Офамил бұрынырақ византиялық базиликаның аумағында тұрғызды. Бұл шіркеуді Рим папасы Григорий І құрған, ал араптар оны IX ғасырда басып алғаннан кейін мешітке айналдырған. Офамил шіркеудің склепасындағы саркофагқа жерленген. Ортағасырлық ғимараттың үш апсиді бар базиликалық жоспары болды. Бұрыштық мұнаралардың жоғарғы сатылары 14-15 ғасырлар аралығында салынған, ал ерте қайта өрлеу дәуірінде оңтүстік веранда қосылған. Қазіргі неоклассикалық сыртқы түрі Фердинандо Фуга мен Джузеппе Венанцио Марвульяның бақылауымен 1781 жылдан 1801 жылға дейінгі екі онжылдықта жүргізілген жұмыстан басталады. Осы кезеңде Гагинидің мүсіндермен, фриздермен және рельефтермен безендірілген үлкен алтабы жойылып, мүсіндер базиликаның әртүрлі бөліктеріне көшірілді. Сонымен қатар Фуганың жанында ғимараттың негізгі бөлігінен шығатын үлкен күмбез және aisles төбелерін қамтитын кіші күмбездер бар.

Шолу

Батыс кіреберісі қазіргі Виа Маттео Бонеллода орналасқан және 14 және 15 ғасырларда орнатылған. Оның екі мұнарасы бар, оның үстінде 15-ғасырдағы Мадонна бейнесі бар ниша бар готикалық порталы бар. Көшеден өтіп жатқан екі огиваль аркада батыс қасбетті ескерткіштің сағана мұнарасымен байланыстырады, ол архиепископ сарайына (қазіргі Museo Diocesano) қосылған. Бұл ғимарат төртбұрышты болып, оның жоғарғы бөлігінде кішігірім қоңырау шалу мен шағын аркадалардың сәнді тәжі орналасқан. Оңтүстік жағында 1465 жылы салынған және алаңға қарай ашылған үш аркадасы бар готикалық каталон стиліне сай кең мұнаралар мен кең портик (қазіргі негізгі кіреберіс) бар. Сол жақтағы бірінші бағана түпнұсқа базиликаға және одан кейінгі мешітке тиесілі, бұл туралы Құранның ондағы ойып жазылған тармағы дәлелдейді. Бұл кіреберісінің оюлы порталын 1426-1430 жылдар аралығында Антонио Гамбара жасаған, ал ағаштан жасалған керемет жапырақтарды Франческо Миранда (1432) жасаған. Мадонна бейнеленген мозаика 13 ғасырдан, ал қабырғалардағы екі ескерткіш, 18 ғасырдың басындағы жұмыстар, Бурбон королі Карл III және Сардинияның Виктор Амадей II-ін бейнелейді, екеуі де мұнда таққа отырғызылды (соңғысы оның бірінші әйелі Анна Мари д'Орлеанмен бірге 1713 жылдың желтоқсанында). Апсиданың аймағы, мұнаралармен қоршалған және сыртқы қабырғаларда сәнді безендірілген, бұл 12 ғасырдағы алғашқы ғимараттың бөлігі, ал шіркеудің қазіргі заманғы бөлігі сол жағында, онда 16 ғасырдың басындағы портал бар Антонелло Гагини. Архиепископ сарайына қарап тұрған оңтүстік-батыс қасбеті 14-15 ғасырларға жатады. Ішкі бөлмесі латын крестінің пішініне ие, мұнда бас киіз үй мен екі aisle пилястрлармен бөлінеді. Оң жақ аралықтағы алғашқы екі шіркеуде императорлар мен патшалық тұлғалардың қабірлері 18-ші ғасырда бастапқы орындарынан (негізінен базиликаның өзінен) көшірілді. Мұнда император Генрих VI, оның ұлы Фредерик II, сондай-ақ Сицилияның Петр II - нің сүйектері бар. Римдік саркофаг - Фредериктің әйелі Арагондық Констанцияның қабірі. Мозаикалық балдакиндердің астында Сицилияның алғашқы патшасы Рожер II мен оның қызы Констанцияның қабірлері орналасқан. Соңғы екеуі бұрын Кефалу соборының трансептісінде орналасқан. Сол жақтағы жолақтардың соңында орналасқан Таңдау шатырлары асыл тастармен және лапислазулимен безендірілген. Оң жақта, пресвитерийде, Палермоның қамқоршысы, әулие Розалияның шіркеуі орналасқан, ол сәнді қола қақпамен жабылады, мұралар мен 17 ғасырдағы күміс урна бар, ол ерекше құлшылыққа ие. 1466 жылы готика стиліне енген ағаш хор мен Гагинидің алтабының мәрмәр қалдықтары (XVIII ғасырдағы өзгерістер кезінде алынып тасталды) сондай-ақ Франческо Лорана мен шәкірттерінің Балалы Мадоннаның мәрмәр мүсіні (1469), Манфреди Чиаромонттің 13-ғасырдағы полихромды крест, төртінші пилястрдағы (Доменико Гагини) қасиетті судың тұғыры және жаңа сакристияның бас құрбандық үстеліндегі Антонелло Гагинидің Мадонна делла Скаласы. Реликвиялар часовнясында Палермоның алғашқы қамқоршысы - әулие Кристина, әулие Нинфа, әулие Козма, әулие Агата және әулие Мамилианның молдалары бар. Сол жақтан кіретін крипта - бұл гранит бағаналар, римдік, византиялық және норман дәуірлерінің қабірлері мен саркофагтары бар крест-күрпелі есікті еске түсіретін бөлме. Мұнда жерленген адамдар арасында шіркеудің негізін қалаушы архиепископ Вальтер Офамил және оның қабірінде мүсінді оюмен жасаған Антонелло Гагинидің қамқоршысы Джованни Патерно бар. Собор қазынасында тостаған, киiм, монстрациялар, 14 ғасырдағы брейвиар және Сицилияның Констанцияның әйгілі тәжi, 1491 жылы оның қабірінен табылған алтын тиара бар. Соборда меридиан бар, оны ежелгі гелиометр түрі деп қарастыруға болады (күн "байқау залы"), негізінен 17 және 18 ғасырларда итальян шіркеулерінде салынған санның бірі. Бұл ғимаратты 1801 жылы атақты астроном Джузеппе Пиацци, Палермо обсерваториясының директоры, алғашқы кіші планетаны немесе астероидті - Церераны ашқан. Құрылғының өзі өте қарапайым: кішігірім күмбездердің біріндегі кішкентай саңылау иін тесігі камерасы ретінде жұмыс істейді, ол еденге күннің суретін көрсетеді). Жер бетінде ла меридианасы бар қола сызық бар, ол дәл солтүстік-шығыс бағытта өтеді. Күннің түскі уақытта (қыста шамамен 12:00, жазда 13:00) күн бейнесі осы сызықтан өтеді. Жылдың әр мезгілінде өту сызықтың әртүрлі нүктесінде болады. Жолдың ұштары жазғы және қысқы күн тұрақтарының орналасуын көрсетеді; Зодиак белгілері жыл бойы әртүрлі күндерді көрс...

18-19 ғасырлардағы жөндеу жұмыстары

Шіркеу әр түрлі стильдерден тұрады, өйткені келесі ғасырларда ол әртүрлі өзгерістерге ұшырады. Соңғысы XVIII ғасырдың соңында Фердинандо Фуга жобалаған интерьерді түбегейлі қайта жасаған кезде болды. 1767 жылы архиепископ Филанджери ғимаратты қалпына келтіруді Фердинандқа сеніп тапсырды. Бұл жұмысты Фердинанд емес, палермиттік Джузеппе Венанцио Марвулья бастады және 19 ғасырға дейін жалғасты. Марвуглияның қайта өңдеуі, шын мәнінде, флоренциялық сәулетшінің жобаларына қарағанда әлдеқайда инвазивті және радикалды болды, ол, кем дегенде, ішінара, бойлық аралықтардың кешенін және ағаш төбелісін сақтаудың орнына ойлады. Қалпына келтіру кешеннің бастапқы көрінісін өзгертуге араласты, бұл шіркеуді Фердинандо Фуганың жобаларына сәйкес орындалған, бірақ үйлеспейтін күмбезді сипатпен қамтамасыз етті. 1797 жылы Филлипо мен Гаэтано Пеннино екінші қаріпті қосты. Оны Білім ағашы мен Адам мен Хауаның бейнелері бейнелейтін мүсіндер қолдайды. Уильям Лейтон Лейтчтің осы қаріптің суреті Летиция Элизабет Лэндонның поэтикалық суреті болып табылады, ол 1840 жылы өлгеннен кейін жарияланды.

Патшалық және императорлық жерлеулер

Оң жақ аралықта, бірінші және екінші шіркеуде бір-бірімен байланысқан, король Роджер II, оның қызы Сицилия королевасы Констанция I, оның күйеуі император Генрих VI және олардың ұлы император Фредерик II-нің монументалды қабірлері, сондай-ақ Фредериктің бірінші әйелі Констанция Арагонның және оның үлкен немересі Вильгельм II, Афина герцогының қабырғалары. Төрт негізгі саркофаг, барлығы порфирден жасалған, Монреал соборындағы Сицилияның Вильгельм I-нің саркофагын қамтитын топты құрайды. Олар "Батыста ортағасырлық бос тұрған зайырлы қабірлердің алғашқы мысалдары болып табылады, сондықтан итальяндық зират өнерінің тарихында ерекше рөл атқарады (бұрынғы және кейінгі қабірлер қабырғаларға жанасып, оларға тәуелді). " Вильгельм I (Монреалде), Констанция, Генрих және Фредериктің төрт саркофагы жергілікті сицилиялық шеберханада бір римдік бағана шахтасынан, мүмкін, Римдегі Каракалла немесе Диоклетиан ванналарынан жасалған болуы мүмкін. Олардың төртеуі қазір Стамбул археологиялық мұражайларының басты ғимаратының алдында тұр. Фредерик II саркофагы порфир бағаналары бар шатырмен шағылып, урнаны екі жұп арыстан қолдап тұр. Фредерик II-нің сүйектерімен бірге Сицилияның Петр II-нің сүйектері де сақталған. 1097 жылы соборға Жеңімпаз Вильгельмнің туған ағасы Баео Одо жерленген. Жерлеуден басқа, Савойяның Витторио II Амедеосы мен Испанияның Карл III соборында таққа отырғызылды.

Собордың қазынасы

"Кафедральдық қазына", ол 16-18 ғасырлардағы киелі киімдер, фронтальдар, монстрациялар, тостағандар, 15 ғасырдағы миниатюралар бар бревиар және Арагондық Констанцияның алтын тәжінен тұрады. Басқа бағалы заттар, эмаль, кесте және зергерлік бұйымдар орталық хабар тақталарында, мысалы, 1452 жылғы гербтің брейвиарлық пергаментінде Болониялық архиепископ Симонмен бірге. Қазіргі уақытта орнатылған қоңыраулар жүйесі Амброзиямен құрастырылған сегіз элементтен тұрады.