Сиена соборы – Италиядағы ортағасырлық шіркеу, Әзірше Марияның қабылдауына арналған. 1215-1263 ж. салынған, латын кресті пішіндес, күмбезбен және қоңырау мұнарасы бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тоскана, Италиядағы ортағасырлық шіркеу
Medieval church in Tuscany, Italy
Сиена соборы – Италияның Сиена қаласындағы ортағасырлық шіркеу. Ол алғашқы күндерінен бастап Рим-католик Мария шіркеуі ретінде, ал қазір Марияның көкке көтерілуіне арналған. Бұл Сиена епархиясының епископтық тақтысы болды, ал 15 ғасырдан бастап Сиена архиепархиясының тақтысы болды. Қазір ол Сиена-Колле ди Валь д'Эльса-Монтальчино архиепархиясының орталығы. Собор 1215 және 1263 жылдар аралығында бұрынғы құрылыстың орнында жобаланып, аяқталды. Оның пішіні латын кресті, сәл ілгері шығып тұрған трансептісі, күмбезі және қоңырау мұнарасы бар. Күмбез тірек бағаналары бар алтыбұрышты негізден көтеріледі. Күмбез 1264 жылы аяқталды. Күмбездің үстіндегі фонарьды Джан Лоренцо Бернини салған. Қоңырау мұнарасында алты қоңырау бар, ең ескісі 1149 жылы құйылған. Негізгі зал екі науқаннан жартылай дөңгелек аркалармен бөлінген. Сыртқы және ішкі қабырғалары ақ және көкшіл-қара мәрмәрдан, ал қасбетіне қызыл мәрмәр қосылған. Қара және ақ – Сиенаның символдық түстері, этиологиялық тұрғыдан қаланың аңыз бойынша негізін қалаушылар – Сениус пен Аскиус аттарының қара және ақ түсімен байланысты. Қасиетті Марияның айналасында отыз бес пайғамбар мен патриархтың мүсіндері орналасқан. Сол дәуірдегі Италияның ең көрнекті суретшілері – Никола және Джованни Пизано, Донателло, Пинтуриккио, Лоренцо Гиберти және Бернини собордағы жұмыстарды аяқтады.
Siena Cathedral is a medieval church in Siena, Italy, dedicated from its earliest days as a Roman Catholic Marian church, and now dedicated to the Assumption of Mary. It was the episcopal seat of the Diocese of Siena, and from the 15th century that of the Archdiocese of Siena. It is now the seat of the Archdiocese of Siena Colle di Val d'Elsa Montalcino. The cathedral was designed and completed between 1215 and 1263 on the site of an earlier structure. It has the form of a Latin cross with a slightly projecting transept, a dome and a bell tower. The dome rises from a hexagonal base with supporting columns. The dome was completed in 1264. The lantern atop the dome was added by Gian Lorenzo Bernini. The bell tower has six bells, where the oldest one was cast in 1149. The nave is separated from the two aisles by semicircular arches. The exterior and interior are constructed of white and greenish black marble in alternating stripes, with the addition of red marble on the façade. Black and white are the symbolic colors of Siena, etiologically linked to black and white horses of the legendary city's founders, Senius and Aschius. There are thirty five statues of prophets and patriarchs grouped around the virgin. The finest Italian artists of that era completed works in the cathedral. These artists were Nicola and Giovanni Pisano, Donatello, Pinturicchio, Lorenzo Ghiberti, and Bernini.
Ерте тарих
Алғашқы құрылыстың бастауы белгісіз және аңыз-ертегілермен оралып жатыр. Қазіргі орнында 9 ғасырда епископ сарайы бар шіркеу болған. 1058 жылдың желтоқсанында осы шіркеуде синод өтіп, нәтижесінде папа Николай II сайланды және антипапа Бенедикт X лауазымынан алынды. 1196 жылы собор құрылысшыларының гильдиясы – Opera di Santa Maria жаңа собор құрылысына жауапкерлік жүктеді. Жұмыстар солтүстік-оңтүстік трансептімен басталды, содан кейін собордың негізгі, үлкен бөлігін қосу жоспарланды, бірақ бұл кеңейту ешқашан іске аспады. 1215 жылға қарай жаңа шіркеуде күнделікті миссалар өткізілді. 1226 жылдан бастап қара және ақ мәрмәр тасымалдануы туралы жазбалар сақталған, бұл, әдетте, фасад пен қоңырау мұнарасын салу үшін болған. Қақпалар мен трансепті 1259-1260 жылдары салынды. 1259 жылы Мануэлло ди Раниери және оның ұлы Парри ағаштан хор орындарын ойып жасады, олар шамамен 100 жылдан кейін ауыстырылып, қазір жоғалып кеткен. 1264 жылы Россо Паделлайо күмбездің үстіндегі мыс шар үшін ақы алды. 1339 жылы собордың негізгі бөлігіне тағы бір үлкен қосымша жасау жоспарланды. Бұл құрылыстың көлемін екі еседен астам арттыруға мүмкіндік беретін, толыққанды жаңа неф және екі наурыз, қазіргі нефке перпендикуляр және бас алтарьға бағытталған болар еді. Құрылысқа Джованни ди Агостино жетекшілік етті, ол көбінесе мүсінші ретінде танымал. 1348 жылы қара өлім салдарынан құрылыс тоқтатылды. Алайда, құрылыстағы негізгі қателер осы кезде-ақ байқалды, сондықтан жұмыс қайта басталмады. Осы кеңейтудің қалдықтары – сыртқы қабырғалар қазір Дуомоның оңтүстігінде көрініс тапқан. Аяқталмаған нефтің едені қазір тұрақ және мұражай ретінде пайдаланылады. Қабырғалардың біріне тар баспалдақпен көтеріліп, қаланың әсем панорамасын тамашалауға болады. Дуомо хорының астында 13 ғасырдың соңына (шамамен 1280 жылға) жататын маңызды фрескалар сақталған нартекс табылып, 1999-2003 жылдары қазылып алынды. Фрескаларда Ескі өсиеттен алынған оқиғалар мен Мәсіхтің өмірі бейнеленген. Бұл бұрынғы шіркеудің кіреберісінің бір бөлігі болған. Бірақ баптистерия салынғаннан кейін, шіркеудің асты қираған материалдармен толтырылды. Нартекс қазір жұртшылыққа ашық. Қоңырау мұнарасында алты қоңырау бар, ең ескісі 1149 жылы құйылған.
The origins of the first structure are obscure and shrouded in legend. There was a 9th century church with the bishop's palace at the present location. In December 1058 a synod was held in this church resulting in the election of pope Nicholas II and the deposition of the antipope Benedict X. In 1196, the cathedral masons’ guild, the Opera di Santa Maria, was put in charge of the construction of a new cathedral. Works were started with the north–south transept and it was planned to add the main, larger body of the cathedral later, but this enlargement was never accomplished. By 1215 there were already daily masses said in the new church. There are records from 1226 onwards of the transport of black and white marble, probably for the construction of the façade and the bell tower. The vaults and the transept were constructed in 1259–1260. In 1259 Manuello di Ranieri and his son Parri carved some wooden choir stalls, which were replaced about 100 years later and have now disappeared. In 1264, Rosso Padellaio was paid for the copper sphere on top of the dome. A second massive addition of the main body of the cathedral was planned in 1339. It would have more than doubled the size of the structure by means of an entirely new nave and two aisles ranged perpendicular to the existing nave and centered on the high altar. The construction was begun under the direction of Giovanni di Agostino, better known as a sculptor. Construction was halted by the Black Death in 1348. Basic errors in the construction were already evident by then, however, and the work was never resumed. The outer walls, remains of this extension, can now be seen to the south of the Duomo. The floor of the uncompleted nave now serves as a parking lot and museum, and, though unfinished, the remains are a testament to Sienese power, ambition, and artistic achievement. One of the walls can be climbed by narrow stairs for a high view of the city. Underneath the choir of the Duomo, a narthex containing important late 13th century frescoes (probably about 1280) was found and excavated in 1999–2003. The frescoes depict scenes from the Old Testament and the life of Christ. This was part of the entrance of an earlier church. But when the baptistry was built, this under church was filled with rubble. The narthex is now open to the public. The belltower has six bells, the oldest one was cast in 1149.
Қалқа
Сиена соборының қасбеті Италиядағы ең таңғажайыптарының бірі және, әрине, Сиенаның ең әсерлі ерекшеліктерінің бірі. Әрбір бағыттық нүкте (батыс, шығыс, солтүстік және оңтүстік) өзінің ерекше жұмысына ие; олардың ең әсерлісі – батыс қасбеті. Дуомоға басты кіреберіс ретінде қызмет ететін ол үш порталға ие (порталға қараңыз (сәулет)); орталық портал бронз күнмен жабылған. Екі кезеңде салынған батыс қасбеті француз готикасы, тоскан романдық сәулет және классикалық сәулет элементтерін біріктіріп, Сиена шеберлігінің көрнекті үлгісі болып табылады. Төменгі бөлігіндегі жұмыс 1284 жыл шамасында басталды. Көп түсті мәрмәрдан салынған бұл жұмысты Джованни Пизано қадағалаған, ал оның Дуомо қасбеті мен амбондағы жұмысына әкесі Никола Пизано ықпал еткен. Фасадтың төменгі бөлігі Джованнидің бастапқы жоспарлары бойынша жасалған. Тоскан романдық стилінде салынған ол порталдар маңындағы аумақтың көлденең біртүтастығын тік бөлімдердің есебінен баса көрсетеді. Лунеттермен жабылған үш портал Джованни Пизаноның түпнұсқалық жобаларына негізделген, сондай-ақ кіреберіс маңындағы мүсіндер мен бағыттар да оған сәйкес келеді. Есіктер маңындағы және үстіндегі аумақтар, сондай-ақ порталдар арасындағы бағаналар акант жапырақтарымен, аллегориялық бейнелермен және библиялық көріністермен әсем безендірілген. Джованни Пизано 1296 жылға дейін жұмысын қадағалай алды, бірақ Сиена соборының құрылысы мен күтіміне жауапты Opera del Duomo тобымен шығармашылық дау туып, Сиенаны кенеттен тастап кетті. Пизаноның төменгі қасбеті бойынша жұмыстар Камаино ди Кресцентино басшылығымен жалғастырылды, бірақ бастапқы жоспарға бірнеше өзгерістер енгізілді. Олардың ішінде шіркеудің кемесінің көтерілуіне байланысты қасбеттің биіктігін арттыру және Дуччо ди Буонинсегнаның жобалары бойынша және Сиена қаласының тапсырысымен үлкен роза тәрізді терезе орнату болды. Батыс қасбетіндегі жұмыс 1317 жылы Opera del Duomo барлық күшін шығыс қасбетіне жұмсағанда күрт тоқтатылды. Вико Консорти мүсіндеген және Энрико Манфрини құйған есіктегі көріністер Сиенаның қамқоршысы Мәриямды даңқтап көрсетеді. Фасадтың сол жақ бұрышында Джованни Пизаноның қабірін белгілейтін 14 ғасырлық жазу бар. Оның қасында Ромул мен Ремусты емізетін қасқыр мүсіні бар бағана тұр, ол Contrade Lupa деп аталады. Жергілікті аңыз бойынша, Ремустың ұлдары және Сиенаның негізін қалаушылар Сениус пен Аскиус Римдегі Аполлон ғибадатханасынан ұрланған мүсінмен Римнен кетіп қалған. Хордағы боялған шыныдан жасалған дөңгелек терезе 1288 жылы Дуччоның жобасы бойынша жасалған. Бұл итальяндық боялған шынының ең ерте мысалдарының бірі. Фасадтағы дөңгелек терезе 1549 жылдан бастап сақталған және Соңғы кешкі ас бейнеленген. Бұл Пасторино де Пасторинидің еңбегі. Алтыбұрышты күмбездің үстінде Бернинидің алтын жалатылған шамдары бар, ол алтын күн сияқты көрінеді. 15 ғасырдың соңында көк түске боялған және алтын жұлдыздармен безендірілген trompe l'œil сандықтары бар. Барабандағы бағаналар 42 патриарх пен пайғамбардың бейнелерімен және мүсіндерімен әсемделген, оларды 1481 жылы Гвидоччо Коццарелли мен Бенвенуто ди Джованни салған. Күмбез астындағы шпандельдердегі сегіз штукатурлы мүсінді 1490 жылы Вентура ди Джулиано мен Бастиано ди Франческо жасаған. Бастапқыда олар көп түсті болған, бірақ кейіннен 1704 жылы алтын жалатылған. Алғашқы екі бағананың жанында Антонио Федериги 1462–1463 жылдары жасаған екі қаріп орналасқан. Оның қасиетті суды баталау ыдысы кейіннен Сан-Джованни капелласына көшірілді. Пресвитеридің мәрмәр бас алтарын 1532 жылы Балдассаре Перуцци салған. Үлкен қола цибориум Веккиеттаның (1467–1472) еңбегі, бастапқыда Санта-Мария-делла-Скала ауруханасының шіркеуі үшін тапсырылған, ал 1506 жылы соборға әкелінген. Бас алтардың екі жағындағы ең жоғары періштелер Франческо ди Джорджио Мартинидің (1439–1502) шедеврлері. Қалған уақытта алтар маңындағы едендер жабылады, кіреберіс жанындағы бірнеше бөліктерді ғана көруге болады. Ең ерте панель, мүмкін, 1372 жылы жасалған «Бақыт доңғалағы» (Ruota della Fortuna) (1864 жылы қалпына келтірілген). Конфедерациялық қалалардың эмблемалары бар Сиена қасқары (Lupa senese e simboli delle città alleate) 1373 жылға дейін сақталған (сонымен қатар 1864 жылы қалпына келтірілген). Төрт ізгілік (Тәуелсіздік, Ақыл, Әділдік және Батылдық) және Мейірімділік (Мизерикордия) 1406 жылға дейін дамыған, Маркезе д'Адамо мен оның серіктеріне төленген төлем арқылы расталған. Олар Сиена суретшілерінің эскиздерін жасаған шеберлер болды. Панельдермен жұмыс істеген алғашқы суретші – Доменико ди Никколо деи Кори, ол 1413 және 1423 жылдар аралығында собордың басқарушысы болды. Оған «Давид патшаның тарихы», «Давид псалмші» және «Давид пен Голиат» сияқты бірнеше панельдерді жатқызуға болады. Оның ізбасары, Паоло ди Мартино, 1424 және 1426 жылдар аралығында «Жошуа жеңісі» мен «Филистиндерге қарсы Самсон жеңісі» панельдерін аяқтады. 1434 жылы танымал суретші Доменико ди Бартоло «Тәж киген император Сигизмунд» (Imperatore Sigismundo in trono) жаңа панелін жасады. Әйгілі рим императоры Сигизмунд Сиенада танымал болды, өйткені ол Римде таж кию рәсіміне бара жатып он ай бойы сонда тұрды. Осы панельдің жанында Пьетро ди Томмазо дель Минелланың 1447 жылы (болжамды) салған «Ассалонның өлімі» (Morte di Assalonne) суреті орналасқан. Келесі панель 1473 жылға дейін сақталған: «Юдит өмірінен алынған оқиғалар және Бетулияның босатылуы» (Liberazione di Betulia) (болжамды) Урбано да Кортонаның еңбегі. 1480 жылы Альберто Арингиери жұмыстардың басқарушысы тағайындалды. Сол кезде мозаикалық еден жоспары айтарлықтай дамуға көшті. 1481 және 1483 жылдар аралығында он «Пайғамбарлар» панелі жасалды. Олардың кейбіреулері атақты суретшілерге жатқызылады, мысалы, Маттео ди Джованни («Самиалық пайғамбар»), Нероккио ди Бартоломео де Ланди («Геллеспонттық пайғамбар») және Бенвенуто ди Джованни («Албуненалық пайғамбар»). Кумалық, Дельфилік, Парсы және Фригийлік пайғамбарлар белгісіз неміс суретшісі Вито ди Марконың қолынан шыққан. Эритрейлік пайғамбар бастапқыда Антонио Федериги, Ливиялық пайғамбар суретші Гвидоччо Коццарелли жасаған, бірақ екеуі де кеңінен жаңартылған. Трансепттегі үлкен «Нәрестелерді қырғын» (Strage degli Innocenti) панелі, мүмкін, Маттео ди Джованнидің 1481 жылғы еңбегі. Төмендегі үлкен «Иродтің қууы» (Cacciata di Erode) панелін Бенвенуто ди Джованни 1484–1485 жылдары жасаған. «Бақыттың тарихы» немесе «Игілік төбесі» (Allegoria della Fortuna), Пинтуриккьоның 1504 жылғы еңбегі, Арингиери тапсырыс берген соңғы панель болды. Бұл панельде Сократтың бейнесі де бейнеленген. Доменико Беккафуми, сол заманның ең танымал Сиена суретшісі, еден эскиздерімен трицағы жыл бойы (1518–1547) жұмыс істеді. Трансепттегі «Элия өмірінен алынған он үш көріністің» жартысы оның жобалары бойынша жасалған (екі гексагон және екі ромб). Сегіз метрлік «Тасқа су шашқан Мұса» фризін ол 1525 жылы жасаған. Шекаралық панель, «Синай тауындағы Мұса» 1531 жылы салынған. Оның соңғы үлесі – бас алтардың алдындағы панель: «Исаак құрбаны» (1547).
The façade of Siena Cathedral is one of the most fascinating in all of Italy and certainly one of the most impressive features in Siena. Each of the cardinal points (west, east, north, and south) has its own distinct work; by far the most impressive of these is the west façade. Acting as the main entryway to the Duomo proper, it boasts three portals (see Portal (architecture)); the central one is capped by a bronze work sun. Built in two stages and combining elements of French Gothic, Tuscan Romanesque architecture, and Classical architecture, the west façade is a beautiful example of Sienese workmanship. Work began on the lower part around 1284. Built using polychrome marble, the work was overseen by Giovanni Pisano whose work on the Duomo's façade and the pulpit was influenced by his father Nicola Pisano. The lower portion of the façade is designed from Giovanni's original plans. Built in Tuscan Romanesque style it emphasizes a horizontal unity of the area around the portals at the expense of the vertical bay divisions. The three portals, surmounted by lunettes, are based on Giovanni Pisano's original designs, as are much of the sculpture and orientation surrounding the entrances. The areas around and above the doors, as well as the columns between the portals, are richly decorated with acanthus scrolls, allegorical figures and biblical scenes. Giovanni Pisano was able to oversee his work until about 1296 when he abruptly left Siena, reportedly over creative differences with the Opera del Duomo, the group that oversaw the construction and maintenance of the Siena cathedrals. Pisano's work on the lower façade was continued under the direction of Camaino di Crescentino, but a number of changes were made to the original plan. These included raising the façade due to the raising of the nave of the church and the installation of a larger rose window based on designs by Duccio di Buoninsegna and commissioned by the city of Siena. Work on the west façade came to an abrupt end in 1317 when the Opera del Duomo redirected all efforts to the east façade. Sculpted by Vico Consorti and cast by Enrico Manfrini, the scenes on the door represent the Glorification of the Virgin, Siena's patron saint. On the left corner pier of the façade is a 14th century inscription marking the grave of Giovanni Pisano. Next to the façade stands a column with a statue of the Contrade Lupa, a wolf breast feeding Romulus and Remus. According to local legend Senius and Aschius, sons of Remus and founders of Siena, left Rome with the statue, stolen from the Temple of Apollo in Rome. The stained glass round window in the choir was made in 1288 to the designs of Duccio. It is one of the earliest remaining examples of Italian stained glass. The round stained glass window in the façade dates from 1549 and represents the Last Supper. It is the work of Pastorino de' Pastorini. The hexagonal dome is topped with Bernini's gilded lantern, like a golden sun. The trompe l'œil coffers were painted in blue with golden stars in the late 15th century. The colonnade in the drum is adorned with images and statues of 42 patriarchs and prophets, painted in 1481 by Guidoccio Cozzarelli and Benvenuto di Giovanni. The eight stucco statues in the spandrels beneath the dome were sculpted in 1490 by Ventura di Giuliano and Bastiano di Francesco. Originally they were polychromed, but later, in 1704, gilded. Next to the first two pillars, there are two fonts, carved by Antonio Federighi in 1462–1463. His basin for the Blessing of Holy Water was later transferred to the chapel of San Giovanni. The marble high altar of the presbytery was built in 1532 by Baldassarre Peruzzi. The enormous bronze ciborium is the work of Vecchietta (1467–1472, originally commissioned for the church of the Hospital of Santa Maria della Scala, across the square, and brought to the cathedral in 1506). At the sides of the high altar, the uppermost angels are masterpieces by Francesco di Giorgio Martini (1439–1502). The rest of the year, the pavements near the altar are covered, and only some near the entrance may be viewed. The earliest panel was probably the Wheel of Fortune (Ruota della Fortuna), laid in 1372 (restored in 1864). The She Wolf of Siena with the emblems of the confederate cities (Lupa senese e simboli delle città alleate) probably dates from 1373 (also restored in 1864). The Four Virtues (Temperanza, Prudenza, Giustizia and Fortezza) and Mercy (Misericordia) date from 1406, as established by a payment made to Marchese d'Adamo and his fellow workers. They were the craftsmen who executed the cartoons of Sienese painters. The first known artist working on the panels was Domenico di Niccolò dei Cori, who was in charge of the cathedral between 1413 and 1423. We can ascribe to him several panels such as the Story of King David, David the Psalmist, and David and Goliath. His successor as superintendent, Paolo di Martino, completed between 1424 and 1426 the Victory of Joshua and Victory of Samson over the Philistines. In 1434 the renowned painter Domenico di Bartolo continued with a new panel Emperor Sigismund Enthroned (Imperatore Sigismundo in trono). The Holy Roman Emperor Sigismund was popular in Siena, because he resided there for ten months on his way to Rome for his coronation. Next to this panel, is the composition in 1447 (probably) by Pietro di Tommaso del Minella of the Death of Absolom (Morte di Assalonne). The next panel dates from 1473: Stories from the Life of Judith and the Liberation of Bethulia (Liberazione di Betulia) (probably) by Urbano da Cortona. In 1480 Alberto Aringhieri was appointed superintendent of the works. From then on, the mosaic floor scheme began to make serious progress. Between 1481 and 1483 the ten panels of the Sibyls were worked out. A few are ascribed to eminent artists, such as Matteo di Giovanni (The Samian Sibyl), Neroccio di Bartolomeo de' Landi (Hellespontine Sibyl) and Benvenuto di Giovanni (Albunenan Sibyl). The Cumaean, Delphic, Persian and Phrygian Sibyls are from the hand of the obscure German artist Vito di Marco. The Erythraean Sibyl was originally by Antonio Federighi, the Libyan Sibyl by the painter Guidoccio Cozzarelli, but both have been extensively renovated. The large panel in the transept The Slaughter of the Innocents (Strage degli Innocenti) is probably the work of Matteo di Giovanni in 1481. The large panel below, the Expulsion of Herod (Cacciata di Erode), was designed by Benvenuto di Giovanni in 1484–1485. The Story of Fortuna, or Hill of Virtue (Allegoria della Fortuna), by Pinturicchio in 1504, was the last one commissioned by Aringhieri. This panel also gives a depiction of Socrates. Domenico Beccafumi, the most renowned Sienese artist of his time, worked on cartoons for the floor for thirty years (1518–1547). Half of the thirteen Scenes from the Life of Elijah, in the transept of the cathedral, were designed by him (two hexagons and two rhombuses). The eight meter long frieze Moses Striking water from the Rock was executed by him in 1525. The bordering panel, Moses on Mount Sinai was laid in 1531. His final contribution was the panel in front of the main altar: the Sacrifice of Isaac (1547).
Өнер туындылары
Собордағы құнды өнер туындылары, соның ішінде Донателлоның «Геродтың тойы», Бернини мен жас Микеланджелоның туындылары оны итальян мүсінінің ерекше мұражайына айналдырады. Симон Мартини мен Липпо Меммидің готикалық кескіндемесінің шедеврі – Киелі Ансанус пен Киелі Маргарет арасындағы «Жарлылық туралы хабар» шіркеудің 1799 жылға дейін бүйірлік алтарьын безендірді, содан кейін Флоренциядағы Уффициге көшірілді. Епископ Томазо Пиколомини дель Тестаның қабырғалық бейіті қоңырау мұнарасына апаратын кішкентай есіктің үстінде орналасқан. Бұл 1483 жылы сіендік суретші және мүсінші Нероччо ди Бартоломео де Ландидің еңбегі. Кітапханаға кіреберісінің сол жағында орналасқан Пиколомини алтары – Ломбардиялық мүсінші Андреа Брегноның 1483 жылғы туындысы. Бұл алтар төменгі нишалардағы төрт мүсінімен ерекшеленеді, оларды 1501 және 1504 жылдар аралығында жас Микеланджело жасаған: Киелі Петр, Киелі Пауыл, Киелі Григорий (көмекшінің көмегімен) және Киелі Пий. Алтардың үстінде Мадонна мен Бала мүсіні орналасқан, бұл мүсін (деген болжам бар) Жакопо делла Кверчияның туындысы. Дуомоның көптеген жиһаздары, қасиетті заттары мен өнер туындылары көршілес Museo dell'Opera del Duomo мұражайына көшірілді. Олардың ішінде Дуччоның «Maestà» алтарының кейбір бөліктері бар, олар әлемге тарап кеткен немесе жоғалып кеткен. Дуччоның ғимараттың бастапқы үлкен витражы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бомбалар мен өрттен сынып қалу қаупінен сақтау үшін алынып тасталды. Одан бері Дуомоға оның көшірмесі орнатылды. Витражда типикалық сіендік діни сюжет бейнеленген – Мәриямның өлімі, Көкке көтерілуі және Таққа отырғызылуының үш панелі, қаланың ең маңызды қасиетті әулиелері – Киелі Ансанус, Киелі Сабин, Киелі Кресцентий және Киелі Виктормен шектеледі, ал төрт бұрышта Төрт Евангелист бейнеленген.
The cathedral's valuable pieces of art including The Feast of Herod by Donatello, and works by Bernini and the young Michelangelo make it an extraordinary museum of Italian sculpture. The Annunciation between St. Ansanus and St. Margaret, a masterwork of Gothic painting by Simone Martini and Lippo Memmi, decorated a side altar of the church until 1799, when it was moved to the Uffizi of Florence. The wall tomb of bishop Tommaso Piccolomini del Testa is set above the small door leading to the bell tower. It is the work of the Sienese painter and sculptor Neroccio di Bartolomeo de' Landi in 1483. The Piccolomini Altarpiece, left of the entrance to the library, is the work of the Lombard sculptor Andrea Bregno in 1483. This altarpiece is remarkable because of the four sculptures in the lower niches, made by the young Michelangelo between 1501 and 1504: Saint Peter, Saint Paul, Saint Gregory (with the help of an assistant) and Saint Pius. On top of the altar is the Madonna and Child, a sculpture (probably) by Jacopo della Quercia. Many of the Duomo's furnishings, reliquaries, and artwork, have been removed to the adjacent Museo dell'Opera del Duomo. This includes Duccio's Maestà altarpiece, some panels of which are scattered around the world or lost. Duccio's large stained glass window, original to the building, was removed out of precaution during WWII for fear of shattering from bombs or fire. A replica has been installed in the Duomo ever since. The glass depicts a typical Sienese religious subject three panels of the death, Assumption, and Coronation of Mary, flanked by the city's most important patron saints, Saint Ansanus; Saint Sabinus; Saint Crescentius; and Saint Victor, and in four corners are the Four Evangelists.
Шомылдыру рәсімін жасаған Қасиетті Иоанн шіркеуі
Сент-Джон Баптист шіркеуі сол қанатта орналасқан. Осы шіркеудің арт жағында, ренессанс дәуірінің зәулім әшекейлерінің арасында, Донателлоның жасаған Иоанн Баптисттің қола мүсіні тұр. Шіркеудің ортасында 15 ғасырға жататын шомылдыру тағы бар. Бірақ бұл шіркеудегі ең әсерлі нәрсе – Альберто Арингиеридің тапсырысымен 1504-1505 жылдары салынған Пинтуриккионың сегіз фрескасы. Фрескалардың екеуі 17 ғасырда қайта боялған, ал үшіншісі 1868 жылы толығымен жаңасымен ауыстырылған. Шіркеудегі түпнұсқа суреттер: Иоанн Баптистің дүниеге келуі, Иоанн Баптист шөлде және Иоанн Баптист уағыз айтуы. Ол сонымен қатар екі портрет салған: Мальта орденінің плащын киген Арингиери және қарулы тізе бүккен рыцарь. Бұл екі портретте өте толыққанды фон бейнеленген.
The Chapel of Saint John the Baptist is situated in the left transept. At the back of this chapel, amidst the rich renaissance decorations, is the bronze statue of St. John the Baptist by Donatello. In the middle of the chapel is a 15th century baptismal font. But most impressive in this chapel are the eight frescoes by Pinturicchio, which were commissioned by Alberto Aringhieri and painted between 1504 and 1505. Two of the frescoes were repainted in the 17th century, while a third was completely replaced in 1868. The original paintings in the chapel are: Nativity of John the Baptist, John the Baptist in the desert and John the Baptist preaching. He also painted two portraits: Aringhieri with the cloak of the Order of the Knights of Malta and Kneeling Knight in Armour. These two portraits show us a very detailed background.
Чиги шіркеуі
Кішкентай Чиги капелласы (немесе Мадонна дель Вото капелласы) оң қанатта орналасқан. Бұл Дуомоға соңғы, ең сәнді мүсіндік қосымша болып табылады және оны 1659 жылы Сиеналық Чиги папасы Александр VII тапсырыс берген. Алтын жалатылған күмбезі бар бұл дөңгелек капелланы неміс сәулетшісі Иоганн Пол Шор Джан Лоренцо Бернинидің барокко стиліндегі жобалары бойынша салған, бұл 15 ғасырғы капелланың орнына келді. Капелланың арт жағында Мадонна дель Вото (Гидо да Сиенаның шәкірті, 13 ғасыр) орналасқан, ол бүгінге дейін зор құрметке ие және жыл сайын контрадалар оған құрмет көрсетіп тұрады. Монтаперти шайқасының алдында (1260 жылдың 4 қыркүйегінде) Флоренцияға қарсы Сиена қаласы Мадоннаға арналды. Сиеналықтардың Флоренциялықтардан күтпеген жеңісі оның керемет қорғауымен байланысты болды. Нишалардағы төрт мәрмәр мүсіннің екеуі Бернинидің өзіне тиесілі: Әйетті Жером және Мария Магдалина. Қалған екеуі – Сент-Бернардин (Антонио Рагги) және Сиеналық Әйетті Екатерина (Эрколь Феррата). Сегіз мәрмәр бағана Римдегі Латеран сарайынан әкелінген. Кіреберістегі қола есікті Джованни Артузи жасаған.
The small Chigi Chapel (or Cappella della Madonna del Voto) is situated in the right transept. It is the last, most luxurious sculptural addition to the Duomo, and was commissioned in 1659 by the Sienese Chigi pope Alexander VII. This circular chapel with a gilded dome was built by the German architect Johann Paul Schor to the baroque designs of Gian Lorenzo Bernini, replacing a 15th century chapel. At the back of the chapel is the Madonna del Voto (by a follower of Guido da Siena, 13th century), that even today is much venerated and receives each year the homages of the contrade. On the eve of the battle of Montaperti (4 September 1260) against Florence, the city of Siena had dedicated itself to the Madonna. The victory of the Sienese, against all odds, over the much more numerous Florentines was ascribed to her miraculous protection. Two of the four marble sculptures in the niches, are by Bernini himself: Saint Jerome and Mary Magdalene. The other two are Saint Bernardine (Antonio Raggi) and Saint Catherine of Siena (Ercole Ferrata). The eight marble columns are originally from the Lateran Palace in Rome. The bronze gate at the entrance is by Giovanni Artusi.
Баптистік
Флоренция мен Пизадан өзгеше, Сиенада жеке баптистерия салынбаған. Баптистерия Дуомоның хорының шығыс бөліктерінің астында орналасқан. Ішкі құрылыстың басым бөлігі Камаино ди Кресцентино басшылығымен жүргізілді және шамамен 1325 жылы аяқталды. Басты көрікті жер – Донателло, Жакопо делла Кверча және басқалардың мүсіндерін қамтитын алтыбұрышты крещение тағы. Дуомоның осы деңгейінің астында, 1999 жылы қазба жұмыстары басталған крипт орналасқан, онда Сиенаның негізгі қасиетті әулиелерінің реликвиялары мен 12-13 ғасырлардағы фрескалар сақталған. Сол жақтанғы трансепт еденіндегі кішкентай шыны жабынған тесік арқылы оны көруге болады. Криптке келушілер кешеннің қалған бөлігіне арналған билеттермен кіре алады.
Unlike Florence or Pisa, Siena did not build a separate baptistry. The baptistry is located underneath the eastern bays of the choir of the Duomo. The construction of the interior was largely performed under Camaino di Crescentino and was completed about 1325. The main attraction is the hexagonal baptismal font, containing sculptures by Donatello, Jacopo della Quercia and others. Also at this level under the Duomo is a crypt excavated beginning in 1999, which contains relics of Siena's key patron saints and frescoes from the 12th and 13th centuries. A small glass covered opening in the floor of the left transept peers down into it. The crypt can be accessed by visitors with a ticket like the rest of the complex.