Кіріспе

Палаццо Монтециторио - Римдегі сарай және Италия парламенті төменгі палатасы - Депутаттар палатасының орналасқан жері.

Тарих

Сарайдың атауы оның салынған төбешігінен алынған, ол Монс Цитаториус деп аталды, бұл римдіктер кезінде Марс кампусын тазарту барысында пайда болған төбе. Ғимаратты бастапқыда Джан Лоренцо Бернини папа Григорий XV немере інісі жас кардинал Людовико Людовизи үшін жобалаған. Алайда, 1623 жылы Грегорий XV қайтыс болғаннан кейін, жұмыс тоқтады және папа Иннокентий XII (Антонио Пигнателли) папшылығына дейін қайта басталмады, оны архитектор Карло Фонтана аяқтады, ол Бернинидің жоспарын басты кіреберіс үстіндегі қоңырау шалумен өзгертті. Ғимарат тек қоғамдық және әлеуметтік функцияларға арналған, өйткені Иннокентий XII-нің непотизмге қарсы саясаты оның алдыңғыларымен қарама-қайшы болды. 1696 жылы бұл жерде Апостольдық Курия (паптық соттар) орнатылды. Кейіннен бұл жерде Рим папасы тұсында қала әкімшілігі (губернаторат ди Рома) және полиция штабы орналасқан. Соллариум Аугустидің қазылған обелискін, қазір Монтециторио обелискіні деп атайды, 1789 жылы Пий VI сарайдың алдына орнатты. Италияның 1861 жылы бірігуі мен 1870 жылы астананың Римге көшірілуі кезінде Монтециторионы итальян үкіметі басып алды және әртүрлі мүмкіндіктерді қарастырғаннан кейін Депутаттар палатасының ордасы ретінде таңдалды. Бұрынғы ішкі ауланың төбесін Паоло Комотто жартылай дөңгелек жиналыс залына айналдырды. Палата 1871 жылы 21 қарашада ашылды. Бірақ ғимараттың жағдайы мүлдем қолайсыз болып шықты: акустикасы нашар, қыста өте суық, ал жазда өте ыстық болды. Судың сіңуінен болған үлкен зақымданудың нәтижесінде сарай 1900 жылы жойылған. Виа Националда Депутаттар палатасына жаңа сарай салу әрекеті сәтсіз аяқталды, ал Виа делла Миссионеде уақытша жиналыс залы салынды. Тек 1918 жылы палата Монтециторио сарайында қайтадан құрылды. Депутаттар палатасының сарайға оралуы үлкен жөндеуден кейін болды, бұл тек қасбеті сақталып қалды. Архитектор Эрнесто Базиле Италияда Либерти стилі деп аталатын модерн стиліне тәнті болды. Ол ауланы кішірейтіп, сарайдың артқы және қанаттарын қиратып, төрт қызыл кірпіш пен бұрыштағы травертин мұнаралары басым жаңа құрылымды салды. Базиле сонымен қатар "Трансатлантико" деп аталатын, талқылау палатасын қоршап тұрған және қазір итальян саясатының бейресми орталығы ретінде қызмет ететін ұзақ және әсерлі салонды қосты. Дебаттық палатаға арт-нуэво стиліне тән көптеген безендірулер тән: түсті шыныдан жасалған әсерлі шатыр (Джованни Белтрамидің жұмысы), палатаны қоршап тұрған "Италия халқы" атты кескіндік фриз (Джулио Аристид Сарторио), президенттік және үкіметтік орындықтарды қоршап тұрған қола фигуралар және Давид Каландраның Савой әулетінің даңқы бейнеленген панельдер.