Кіріспе

Коммунистік мемлекеттердегі әскерилердің азаматтық бақылауы әр елде әр түрлі болды. Әдетте, әскерилерді азаматтық басқарудың үш моделі бар: партиялық басқару, мемлекеттік басқару және гибридтік басқару. Үш моделде де коммунистік партияның ішкі ұйымы әскери болып табылады.

Партиялық басқару

Партиялық басқару үлгісінде әскерилер толықтай Коммунистік партияның Орталық комитетінің әскери істер жөніндегі органы арқылы басқарылады. Бұл 1975-1983 жылдары Қытайда болған жағдай, онда Қытай Коммунистік партиясының Орталық Комитеті Орталық Әскери Комиссиясының мемлекеттік әріптесі болмаған. 1982 жылдан бастап "бір мекеме екі атаумен" қағидаты бойынша партиялық әріптесімен қатар бірдей атау, персонал және ұйымды мемлекеттік әріптесі болды. Партияның өкілеттігі заңда көрсетілген, "Қытай Халық Республикасының Ұлттық қорғаныс туралы заңының" 19-бабында "Қытай Халық Республикасының қарулы күштері Қытай Коммунистік партиясының басшылығына бағынады" деп жазылған.

Мемлекеттік басқару

Мемлекеттік басқару үлгісінде әскери істер жөніндегі ең жоғары орган - бұл партиялық әріптесі жоқ мемлекеттік биліктің ең жоғары органы. Бұл модельді Кеңес Одағы қолданды, онда Жоғарғы Кеңестің Президиумы тағайындаған Қорғаныс кеңесі Кеңес қарулы күштерін басқарды. Алайда партия басшылығын Кеңес Одағы Коммунистік партиясының Орталық комитетінің бас хатшысы, Қорғаныс кеңесінің төрағасы ретінде қызмет ететін кеңес партиясының басшысы қамтамасыз етті.

Гибридті

Гибридті модельде мемлекет пен партияның әскери істерге қатысты органдары бар. Бұл модель Вьетнамда қолданылады, онда Вьетнам Коммунистік партиясының (ВКП) партия басшысы басқаратын әскери істер жөніндегі ішкі органы және мемлекеттік биліктің ең жоғары органы - Вьетнамның Ұлттық жиналысы бар, оның мемлекеттік әріптесі Вьетнам президенті. Осыған қарамастан Вьетнамның саяси жүйесі Вьетнамның қарулы күштері КПВ-ның абсолютті басшылығымен жұмыс істейтінін атап көрсетеді.