Кіріспе
Ортағасырлық Новгородтық қарақшылар Ушкуйниктер (ушкуйники, ушкуйник), сондай-ақ ушкуйниктер деп те жазылады, XV ғасырға дейін Еуропалық Ресейдің солтүстігінде және Волга өзенінің бойында әрекет еткен ортағасырлық Новгородтық қарақшылар.
The ushkuyniks (ушкуйники, ушкуйник), also spelled ushkuiniks, were medieval Novgorodian pirates who operated in the north of European Russia as well as along the Volga River until the 15th century.
Этимология
Бұл сөз орыс тіліндегі ушкуй (ушкуй) деген кішкентай, тереңдігі аз кеменің түрінен шыққан. Бұл кемелер су айдындарының арасына оңай тасымалданатын. Сөз Оскуя өзенінен немесе Ескі Вепс ушкоi̯ (кіші қайық) сөзінен шыққан болуы мүмкін.
Тарих
Еуропалық Ресейдің солтүстігін 14 - 15 ғасырларда көбінесе новгородтықтар отарлаған, 12 - 14 ғасырларда ушкуинниктер жол ашты деп болжауға болады; солтүстік ресейлік дәстүрлер ұрылардың таулы жерлердегі немесе өзендер сағасындағы жасырындықтарын ушкуинниктермен байланыстырды, ал шабуылдар үшін ушкуинниктер ұйымдастырған орларды ғалымдар ертедегі новгородтық басқыншылық әдістерімен байланысты деп болжаған. Новгородтықтар XI ғасырдан бастап Солтүстік Двинаның бассейніне шабуыл жасады. Көптеген ушкуйниктер почта гауберкаларын киген, бірақ олар үшін сатып алу немесе тонау арқылы алынған арматураның гибридті құрамаларын кию жиі болған; почта және пластиналы бехтереттер де жиі киілетін және бұл орта ғасырдың аяғы мен қазіргі заманның басында Ресейге тән болды. Ушкуйниктердің қару-жарағы да татарлардың ықпалына ие болды, қысқа қашықтықтағы қару-жарақтар, соның ішінде найзалар, семсерлер және әсіресе сабындар, ал садақтар мен арбалеттер ұзақ қашықтықтағы қару ретінде қолданылды. 1360 жылғы жорық кезінде ушкуйниктер Новгородтан Волга өзеніне портжалар арқылы жүзіп кетті. Бояр Анфал Никитиннің қол астында олар Волга буғарындағы сауда орталығы Жукотинді басып алды. Алтын Орданың билеушісі, ол Жукотинді басқаратын, ашуланып, Ұлы князь Дмитрий Константиновичке ушкуинктерді тұтқындап, оларды сотқа беруді бұйырды, бірақ Дмитрийдің жазалау экспедициясы сәтсіз болды. 1363 жылы ушкуйниктер Новгородтың батыс Сібірдегі Обь өзені бойындағы алғашқы шабуылын бастады. Сонымен қатар, хроникаларда Норвегияның шекаралық аймақтарына Карело Новгородтың шабуылдары туралы да баяндалады. Үш жылдан кейін олар Новгородтағы басшыларымен ақылдаспай, Нижний Новгородқа жақындап, Дмитрийдің жаулық әрекеті үшін жазалауды қалап, онда сауда-саттық жасайтын армян және татар саудагерлерін өлтірді. Бұл дипломатиялық қақтығысқа әкелді, Дмитрий Новгород Республикасынан кешірім сұрады. 1371 жылы ушкуинниктер Ярославль, Кострома және басқа да Жоғарғы Волга қалаларын тонаған. Үш жылдан кейін олар Вятка аймағын тонау үшін тоқсаннан астам кемемен жүзіп кетті. 1375 жылы олар Кострома әскерін жеңіп, қаланы өрттеп жіберді. Жойылудың салдары соншалық ауыр болды, Кострома басқа жерде қайта салынуға мәжбүр болды. Одан кейін олар Нижний Новгородты тонаған соң, Волгаға қарай Астраханға қарай жүзіп, татар генералы оларды қырып-жойды. 1391 жылы ушкуйниктер осы кері әсерден айығып, өз қызметін қайта бастауға күшті болды. Осы кезеңде олардың қамқоршысы Корела ауданының билеушісі Патрикас болды. 1391 жылы қарақшылар Жукотин мен Қазанды тонаған. Москов билігінің көтерілуімен Новгород республикасы XV ғасырдың алғашқы онжылдықтарында филибустерлік қызметін тоқтатуға мәжбүр болды. 1470 жылдары Новгородты Мәскеу басып алғаннан кейін, Мәскеу Новгородтың солтүстік-шығысқа қарай сауда-саттық кеңінен кеңейту саясатының мұрасын алды, сонымен бірге "орыс жерлерін жинау" саясатын жүргізді, бұл Ресейдің шығысқа қарай кеңеюіне әкелді. келесі онжылдықтарда, әсіресе, 16 ғасырдың ортасында Астрахан және Казан хандықтарының жаулап алуынан кейін. Новгородтық қарақшыларды алмастырғандар - Мәскеудің сарбаздары мен казак әскерлері.