Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ сенаторы, Миссисипи штатының сенаторы Джон Брукс Хендерсон (16 қараша 1826 жыл, 12 сәуір 1913 жыл) - 1862 жылдан 1869 жылға дейін АҚШ Сенатында Миссури штатының өкілі болған американдық заңгер және саясаткер. Сенатор ретінде Хендерсон АҚШ Конституциясының он үшінші түзетуін авторлық бірлестігімен жасағандығымен танымал, ол қылмыс үшін жаза ретінде құлдыққа тыйым салған. Сенатты тастағаннан кейін Хендерсон АҚШ тарихындағы бірінші арнайы прокурор болып қызмет етті, ол Виски сақинасын тергеді, бірақ оны президент Улисс С. Грант жұмыстан шығарды.
American politician
the U. S. Senator from Mississippi
John Brooks Henderson (November 16, 1826April 12, 1913) was an American attorney and politician who represented Missouri in the United States Senate from 1862 to 1869. As a Senator, Henderson is most noted for co authoring the Thirteenth Amendment to the United States Constitution, which prohibited the practice of slavery except as punishment for crime. After leaving the Senate, Henderson also served as the first special prosecutor in United States history, investigating the Whiskey Ring until he was fired by President Ulysses S. Grant.
Ерте өмір
Вирджиния штатының Данвилл қаласының маңында туған ол ата-анасымен бірге Миссури штатының Линкольн округіне көшіп барды, ол ферма қызметкері болған кезде өз бетінше оқыды, мектепте сабақ берді, 1844 жылы адвокаттық алқаға қабылданды және тәжірибеге түсті.
Born near Danville, Virginia, he moved with his parents to Lincoln County, Missouri, studied on his own while a farm hand, taught school, was admitted to the bar in 1844, and practiced.
Саяси мансап
Хендерсон 1848 1850 және 1856-1858 жылдары Миссуридің өкілдер палатасының мүшесі болды және демократиялық саясатта белсенді болды. 1861 жылы Миссури штатының милициясында генерал-бригадир болып тағайындалды, солтүстік-шығыс Миссуридегі федералды күштерге қолбасшылық етті. 1862 жылдың 17 қаңтарында Хендерсон АҚШ Сенатына Юнионист ретінде тағайындалды. Сол жылы Хендерсон АҚШ Сенатында алты жылдық мерзімге сайланды.
Henderson was a member of the Missouri House of Representatives in 1848 1850 and 1856–1858, and was active in Democratic politics. He was commissioned a brigadier general in the Missouri State Militia in 1861, commanding federal forces in northeast Missouri. On January 17, 1862, Henderson was appointed to the U. S. Senate as a Unionist to fill the vacancy caused by the expulsion of Trusten Polk. Later that year, Henderson was elected to a full six year term in the U. S. Senate.
13-ші түзету
АҚШ-тың құл мемлекетінің сенаторы ретінде Хендерсон АҚШ-та құлдықты тұрақты түрде тыйым салатын АҚШ Конституциясының Он үшінші түзетуін авторлық және демеушілікпен қамтамасыз етті. Хендерсонның 1864 жылы 11 қаңтарда жасалған алғашқы ұсынысы Сенаттың сот комитетінің қарауына жіберілді, ал 10 ақпанда сенатқа конгрессмендер Джеймс Митчелл Эшли (республикалық, Огайо), Джеймс Фальконер Уилсон (республикалық, Айова), Чарльз Самнер (республикалық, Массачусетс) және Хендерсонның жобаларын біріктірген ұсыныс ұсынылды. 1865 жылы 31 қаңтарда 13-ші түзетуді АҚШ Конгресі мақұлдады, ал 1865 жылы 1 ақпанда оған президент Абрахам Линкольн қол қойды. 1865 жылы 14 сәуірде Линкольн, 6 желтоқсанда Джорджия штаты түзетуді ратификацияламай тұрып, өлтірілді. Сенатта болған кезінде Хендерсон Контингенттік шығыстарды тексеру және бақылау комитетінің төрағасы (отыз тоғызыншы конгресс) және Үндістан істері жөніндегі комитеттің мүшесі (отыз тоғызыншы және қырықшы конгресс) болды. Президент Эндрю Джонсонның импичмент процесі кезінде Хендерсон тоғыз басқа республикалық сенаторлармен бірге партия қатарын бұзып, ақталуға дауыс берді. Олардың ішінде жеті республикалық сенатор дәлелдемелерді біржақты ұсыну үшін іс жүргізудің қалай бұрмаланғанын ашуланды. Хендерсоннан басқа, бұл мәселелерді білдірген сенаторлар Уильям Питт Фессенден, Джозеф С. Фаулер, Джеймс В. Граймс, Лайман Трумбулл, Питер Г. Ван Винкл және Канзастың Эдмунд Г. Росс болды, олар шешуші дауыс берді, өз партиясы мен қоғамдық пікірге қарсы шығып, айыптауға қарсы дауыс берді. Соттан кейін конгрессмен Бенджамин Батлер Джонсонның ақталуына дауыс беру үшін республикалық сенаторларға пара берілді деген кең тараған хабарларға қатысты тыңдау өткізді. Батлер тыңдауында және одан кейінгі тергеулерде кейбір ақтайтын дауыстар меценаттық жұмыс орындары мен қолма-қол ақша карталары арқылы сатып алынғанына айғақтар көбейді. Хендерсон 1868 жылы Сенатқа қайта сайлануға үміткер болған жоқ және 3 наурызда 1869 жылы АҚШ Сенатынан кетті. Хендерсон Миссури губернаторына, кейін АҚШ сенаторына үміткер болды. 1875 жылы оны Улисс Грант Сент-Луистегі Виски сақинасын қудалау үшін АҚШ-тың арнайы прокуроры етіп тағайындады. Грант Хендерсонның президенттің жеке хатшысы туралы тергеуін тоқтатуға тырысқаннан кейін, Грант туралы үлкен алқа алдындағы Хендерсонның мәлімдемелері әдепсіз болғандықтан, Грант Хендерсонды жұмыстан босатты. Сын-пикірлерге байланысты Грант тергеуді жалғастыру үшін жаңа арнайы прокурор Джеймс Броудхедті тағайындады. 1877 жылы Хендерсон жаулық жасайтын үндістердің тайпаларымен күресуге тағайындалды.
As a United States Senator representing a slave state, Henderson co authored and co sponsored the Thirteenth Amendment to the United States Constitution permanently prohibiting slavery in the United States. Henderson's original proposal, made January 11, 1864, was submitted to the Senate Judiciary Committee, and on February 10, 1864, it presented the Senate with a proposal combining the drafts of congressmen James Mitchell Ashley (Republican, Ohio), James Falconer Wilson, (Republican, Iowa), Charles Sumner (Republican, Massachusetts), and Henderson. On January 31, 1865, the 13th Amendment was approved by the U. S. Congress, and on February 1, 1865, it was signed by President Abraham Lincoln. On April 14, 1865, Lincoln was assassinated before the amendment was ratified by the State of Georgia on December 6, 1865. While in the Senate, Henderson was chairman of the committee to Audit and Control the Contingent Expense (Thirty ninth Congress) and a member of the Committee on Indian Affairs (Thirty ninth and Fortieth Congresses). During President Andrew Johnson's impeachment trial, Henderson broke party ranks, along with nine other Republican senators and voted for acquittal. Among them, seven Republican senators were disturbed by how the proceedings had been manipulated in order to give a one sided presentation of the evidence. In addition to Henderson, the other senators expressing those concerns were Senators William Pitt Fessenden, Joseph S. Fowler, James W. Grimes, Lyman Trumbull, Peter G. Van Winkle, and Edmund G. Ross of Kansas, who provided the decisive vote, defied their party and public opinion and voted against conviction. After the trial, Congressman Benjamin Butler conducted hearings on the widespread reports that Republican senators had been bribed to vote for Johnson's acquittal. In Butler's hearings, and in subsequent inquiries, there was increasing evidence that some acquittal votes were acquired by promises of patronage jobs and cash cards. Henderson was not a candidate for reelection to the Senate in 1868 and left the U. S. Senate on March 3, 1869. Henderson was an unsuccessful candidate for Governor of Missouri and later U. S. Senator. In 1875, he was appointed by Ulysses Grant as a special United States attorney for prosecution of the Whiskey Ring at St. Louis. After attempting to stifle Henderson's investigation of the president's personal secretary, Grant fired Henderson on the basis that Henderson's statements to a grand jury regarding Grant were impertinent. Following criticism, Grant appointed a new special prosecutor, James Broadhead, to continue the investigation. In 1877, Henderson was appointed a commissioner to treat with hostile tribes of Indians.
Кейінгі өмірі
Хендерсон 1888 жылы Вашингтонға көшіп келді, жазушы болды және 1913 жылы қайтыс болғанға дейін астанада тұрды. Жерлеу Бруклиндегі Грин Вуд зиратында өтті.
Henderson moved to Washington, D. C. in 1888, was a writer, and resided in the capital until his death in 1913. Interment was in Green Wood Cemetery, Brooklyn, New York.