Кіріспе
Зигфрид Вагнердің әйелі Винифред Марджори Вагнер (Winifred Marjorie Wagner; 23 маусым 1897 – 5 наурыз 1980) – Ричард Вагнердің ұлы Зигфрид Вагнердің ағылшын туған әйелі. Ол күйеуі 1930 жылы қайтыс болғаннан кейін 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін Байройт фестивалін басқарды. Ол Адольф Гитлердің досы және қолдаушысы болды, Гитлер өзі Вагнердің жанкүйері еді, және олар үнемі хат алмасып тұрды.
Winifred Marjorie Wagner (née Williams; 23 June 1897 – 5 March 1980) was the English born wife of Siegfried Wagner, the son of Richard Wagner, and ran the Bayreuth Festival after her husband's death in 1930 until the end of World War II in 1945. She was a friend and supporter of Adolf Hitler, himself a Wagner enthusiast, and she and Hitler maintained a regular correspondence.
Адольф Гитлермен достық
1923 жылы Винифред Вагнер Рихард Вагнердің музыкасына зор құрметтенген Адольф Гитлермен танысты. Гитлер Мюнхендегі сырахана төңкерісіне қатысқаны үшін түрмеге қамалғанда, Вагнер оған азық-түлік жәшіктерін және кеңсе құралдарын жіберді, мүмкін, Гитлердің «Менің күресім» автобиографиясы солардың арасында жазылған болуы мүмкін. 1930 жылдардың аяғында ол Гитлердің Ұлыбританиямен келісім шарты бойынша жеке аудармашысы қызметін атқарды. Вагнер жеке өзі Гитлерге адал болғанымен, нацистік партияны қолдағанын жоққа шығарды. Олардың қарым-қатынасы соншалықты жақын болды, 1933 жылы олардың үйленуі мүмкін деген әңгімелер тарады (осыған ұқсас әңгімелер оның ағылшын жазушысы Хью Уолполға деген сезімі туралы да болды). Вагнерлердің Байройттегі үйі – Хаус Ванфрид, Гитлердің ең сүйікті демалыс орнына айналды. Гитлер фестивальге мемлекеттік көмек пен салық жеңілдіктерін берді және Вагнердің балаларына қамқорлық жасады. Биограф Бриджит Хаманның сөзіне қарағанда, Вагнер Гитлердің еврейлерді қуғындауынан «қорқынышқа бірікті». Бір ерекше жағдайда, 1930 жылдардың аяғында оның Гитлерге жазған хаты Гедвиг пен Альфред Прингсхаймды (олардың қызы Катя Томас Маннға үйленген) гестаподан ұстаудан сақтап қалды. Альфред Прингсхайм Рихард Вагнердің жанкүйері болды, оған хат жазып, қаржылық қолдау көрсетті. Ол сондай-ақ Байройт фестивалінің демеушісі болды. Виннифред Вагнердің немересі Готфрид Вагнердің айтуынша, ол ешқашан өзінің қателіктерін мойындаған емес. Соғыстан кейін Гитлерге деген адалдығы, оны «АҚШ» деп атауы – «Unser Seliger Adolf» (біздің киелі Адольф) деген сөзбен байланысты, бұрынғысымен бірдей күшті болды. Ол Гитлермен шамамен екі онжылдық бойы хат алмасып жүрді. Ғалымдарға осы хаттарды көруге рұқсат берілмеді, оларды Винифред Вагнердің немересі Амели Лафференц құлыптап қойды және олардың жариялануына бүкіл отбасы келіспейінше босатуға бас тартты.
Бейрейттен кейінгі жылдар
Гитлер сияқты Вагнер де герман ұлтшылдығының, скандинавиялық өзін-өзі танудың және фелкистік ұмтылыстың зайырлы культына терең сенді. Нацистік Германия жеңілгеннен кейін, тазарту соты оны Байройт фестиваліне қатысудан тыйым салды, ол оны ұлдары Виланд пен Вольфгангқа тапсырды. 1950 жылдары ол қайтадан саяси үй иесі болды. Оның немересі Готфрид Вагнер кейіннен әйелі Фриделиндтің оңшыл топтардың бірінші ханымы ретінде қайтадан гүлденгеніне ашуланғанын еске алды және ол Эмма Геринг, Ильза Гесс, бұрынғы NPD Адольф фон Тадден, Герт Трост, нацист архитектор және Гитлердің досы Пол Людвиг Тросттың әйелі, британдық фашист көшбасшысы Освальд Мосли, неміс НС кинорежиссері Карл Риттер және расистік автор, бұрынғы Рейх сенаторы Ханс Северус Зиглер сияқты саяси достарды қабылдады. 1975 жылы Вагнер Ханс Юрген Сибербергке берген сұхбатында өзінің өткеніне өкініш білдірмеді. "Онымен [Гитлермен] кездесу – мен мүлде жібергім келмейтін тәжірибе", – деді ол. Сол жылы онымен сұхбат алған Дэвид Ирвинг, ол Гитлерді әлі де есігінде қарсы алатынын және Гитлермен бірнеше адамды құтқару туралы сөйлескенін айтты. Ол 1980 жылдың 5 наурызында 82 жасында Констанц көлінің жағасындағы ең жақсы сақталған ортағасырлық қалалардың бірі – Уберлингенде қайтыс болды және Байройтта жерленді.
My aunt Friedelind was outraged when my grandmother again slowly blossomed as the first lady of right wing groups and received political friends such as Emmy Göring, Ilse Hess, the former NPD Adolf von Thadden, Gerdy Troost, the wife of the Nazi architect and friend of Hitler Paul Ludwig Troost, the British fascist leader Oswald Mosley, the German NS movie director Karl Ritter and the racist author and former Senator of the Reich Hans Severus Ziegler. In 1975, Wagner gave a filmed interview to Hans Jürgen Syberberg in which she appeared unrepentant concerning her past. "To have met him [Hitler]," she declared, "is an experience I would not have missed." She was interviewed that year by David Irving, who reported that she had said she would still welcome Hitler at her door and that she had discussed with Hitler the saving of some individuals. She died in Überlingen, one of the best preserved medieval sites, on the shore of Lake Constance on 5 March 1980 at the age of 82 and was interred at Bayreuth.
Танымал мәдениетте
Вагнер мен Гитлердің достығы А. Н. Уилсонның «Винни мен қасқыр» (2007) романында фантастикалық тұрғыда бейнеленген. Эллиот Тибер мен Андре Эрнотттың 1982 жылғы «Музыка сақтаушы» американдық пьесасы Вагнердің өліміне екі күн бұрынғы оқиғаны қамтиды және Фрау Вагнердің Адольф Гитлермен арақатынасы, сондай-ақ оның Байройт мистикасына және Гитлердің қастық ниеттеріне деген құштарлығы туралы айтады.