Шығыс Англиядағы Уэлленд өзені

Кіріспе

Уэлланд өзені – Англияның шығысындағы, шамамен 105 шақырым (65 миль) ұзындығы бар жазық өзен. Ол Мидлендс аймағының бір бөлігін шығысқа қарай, Уошқа қарай кептіреді. Өзеннің бастауы Нортгемптонширдегі Сиббертофттағы Хоторп төбелерінде орналасқан, содан кейін Маркет-Харборо, Стэмфорд және Спольдингке қарай солтүстік-шығысқа қарай ағып, Фосдайк маңындағы Уошқа жетеді. Бұл Оңтүстік Голландия деп аталатын Фенс аймағынан өтетін маңызды су жолы және су тасқыны кезінде судың таралуына мүмкіндік беретін екі арнасы бар Фенланд өзендерінің бірі. Бұл арналардың арасында кеңінен орналасқан жағалаулар бар, олардың мақсаты – тасқын суларының таралуына кеңістік беру, ал теңіздің толынуы судың еркін ағуын болдырмау. Алайда, 1947 жылғы су тасқынынан кейін Спольдингтегі су тасқынын бақылау үшін Коронация каналы сияқты жаңа құрылыстар салынды, және су басқан жерлер енді тек жайылым ретінде ғана емес, егістік шаруашылығы үшін де пайдаланылуы мүмкін. Өзенде 1660 жылдары маңызды жақсартулар жасалды, оның ішінде Стэмфорд пен Маркет Дипинг арасында 10 шлюзбен жаңа канал қазылды, ал Маркет Дипингтен төменгі бөлігінде тағы екі шлюз салынды. Бұл канал бөлігі Стэмфорд каналы деп аталды және салынған кезде Ұлыбританиядағы шлюздері бар ең ұзын канал болды. Өзен XVII ғасырда жүзеге асырылған жерді кептіру схемалары үшін теңізге соңғы шығу жолын қамтамасыз етті, бірақ 1827 жылы Поде-Холде бумен жұмыс істейтін сорғы станциясы салынғанға дейін толыққанды нәтиже бермеді. Жоғары ағыстағы, соның ішінде Стэмфорд каналындағы кеме қатынасы 1863 жылы тоқтатылды, бірақ Спольдинг Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін белсенді порт болып қала берді. Қоршаған орта агенттігі өзеннің кеме жүруге жарамдылығын қадағалайды, ол Кроуландқа дейін жүзуге болады, ал Батыс Дипинг көпіріне дейін судың тереңдігі өте аз, онда бөгет пен құрылыстың қираған шлюзі одан әрі ілгерілеуге кедерілдіреді. Кеме жүрудің дәстүрлі бастапқы нүктесі – Стэмфордтағы Уорф-роуд. Төменгі өзенді басқару Дипинг Фенін кептірумен тығыз байланысты, және өзен Велланд және Дипингс ішкі сумен қамтамасыз ету жөніндегі кеңес үшін маңызды болып қала береді, олар үшін ол сорғыланған суды теңізге жеткізудің соңғы арнасы болып табылады. Өзендегі жануарлар дүниесі оның ұзындығы бойынша әр түрлі: жылдам ағыстар форельдің мекені, ал баяу төменгі ағыстарда шабақтар кездеседі. Сағалар және Фосдайк артындағы жазық жерлер су құстарын және көшпенді түрлерді тартады.

Lowland river in the east of England

The River Welland is a lowland river in the east of England, some 65 mile (105 km) long. It drains part of the Midlands eastwards to The Wash. The river rises in the Hothorpe Hills, at Sibbertoft in Northamptonshire, then flows generally northeast to Market Harborough, Stamford and Spalding, to reach The Wash near Fosdyke. It is a major waterway across the part of the Fens called South Holland, and is one of the Fenland rivers that were laid out with washlands. There are two channels between widely spaced embankments with the intention that flood waters would have space in which to spread while the tide in the estuary prevented free egress. However, after the floods of 1947, new works such as the Coronation Channel were constructed to control flooding in Spalding, and the washlands are no longer used solely as pasture, but may be used for arable farming. Significant improvements were made to the river in the 1660s, when a new cut with 10 locks was constructed between Stamford and Market Deeping, and two locks were built on the river section below Market Deeping. The canal section was known as the Stamford Canal, and was the longest canal with locks in Britain when it was built. The river provided the final outlet to the sea for land drainage schemes implemented in the seventeenth century, although they were not completely successful until a steam powered pumping station was built at Pode Hole in 1827. Navigation on the upper river, including the Stamford Canal, had ceased by 1863, but Spalding remained an active port until the end of the Second World War. The Environment Agency is the navigation authority for the river, which is navigable as far upstream as Crowland, and with very shallow draught to West Deeping Bridge, where further progress is hindered by the derelict lock around the weir. The traditional head of navigation was Wharf Road in Stamford. The management of the lower river has been intimately tied up with the drainage of Deeping Fen, and the river remains important to the Welland and Deepings Internal Drainage Board, for whom it provides the final conduit to the sea for pumped water. Wildlife in the river varies along its length, the faster headwaters being a habitat for trout and the slower lower reaches for perch. The estuary conditions and flat landscapes beyond Fosdyke favour wading birds and migratory species.

География

Велланд өзені, оның салаларымен бірге, 609 шаршы мильді (1,577 км2) алып жатқан өзен жүйесін құрайды. Осы аумақта 257 миль (414 км) су жолы "басты өзен" деп белгіленген, сондықтан оны Қоршаған орта агенттігі Велланд өзенінің су тасқынын басқару жоспары (CFMP) аясында су тасқынынан қорғау үшін басқарады. Осы жалпы ұзындықтың 14 милі (23 км) Спалдинг төменінде жатқан бөлігі тасқынды, теңіз жағалауындағы жерді су шаюдан қорғау үшін жағалаулық бекіткіштері бар, ал 56 милі (90 км) тұщы сулы, бірақ көтеріңкі емес жерлер арқылы өтеді, сондықтан олар дамбалармен қоршалған. Су жиналатын аумақтың 179 шаршы милі (464 км2) теңіз деңгейінен төмен жатыр, және осындай қорғаныс шаралары болмағанда, суға батып қалар еді. Өзен бассейні негізінен оңтүстік-батыстан солтүстік-шығысқа қарай созылады, сондай-ақ Батыс Глен және Шығыс Глен өзендері маңында солтүстікке қарай кеңейеді. Бассейннің геологиялық құрамы батыс жағында Лиас саздарынан, ал орталық бөлігінде Линкольнширдің әктастарынан тұрады, оның ішінде Глен аңғарлары да бар. Шығыс бөлігінің үштен бірі көбінесе аллювийлік топырақтардан тұрады, және осы бөлік су басуды болдырмау үшін жасанды сорғылауға тәуелді. Аудандағы жауын-шашын мөлшері жылына шамамен өте аз болатын 2-3 есеге дейін ауытқиды, ал қыс айларында жер тиімді түрде кептірілгендіктен, қоры аз, сондықтан жаз айларында аймақ құрғақшылыққа бейім. 3 км-ге дейін, кішкентай өзен Нортгемптоншир мен Лестершир арасындағы шекараны құрайды. Ол батысқа қарай ағып, содан кейін бұрылып, қазір конференц-орталыққа айналған Теддингворттағы Хоторп Холл аумағынан өтіп, Любенхэм арқылы Маркет-Харбороға қарай жалпы алғанда шығысқа қарай ағады. Торп Любенхэм Холлға баратын жолдардың бірі өзен арқылы 19 ғасырдың басында салынған тас көпірмен өтеді, бұл II санаттағы ескерткіш. Любенхэмнің шығысында өзен Олд Любенхэм Холлдан өтеді, ол 16 ғасырдың соңында салынған және 18 ғасырдың басында қайта жаңартылған H пішінді үйдің бөлігі. Король I Чарльз Насеби шайқасынан бұрын осы жерде болған деп есептеледі. Үш қанатты шаршы мойнақ үйді қоршап тұр, және бұл орын ежелгі ескерткіш ретінде тіркелген.

The River Welland, with its tributaries, forms a river system with a catchment area of 609 square miles (1,577 km2). Within this area, 257 mile (414 km) of waterway are designated as "main river", and are therefore managed for flood control by the Environment Agency under the River Welland Catchment Flood Management Plan (CFMP). Of this total, the 14 mile (23 km) below Spalding are tidal, and have sea walls to protect the adjacent land from flooding, while 56 mile (90 km) are fresh water, but run through low lying land, and are therefore embanked. Within the catchment area, 179 square miles (464 km2) are below sea level, and would be flooded without such defences. The basin runs in a broadly south west to north east direction, with an extension to the north around the West Glen and East Glen rivers. The underlying geology consists of Lias clays at the western end of the catchment, with Lincolnshire limestone in the centre, including the valleys of the Glen. The eastern third is mostly alluvial soils, and it is this part that relies on artificial pumping to prevent flooding. Rainfall over the area varies between per year, which is quite light, and because the land is efficiently drained during the winter months, there are few reserves, making the area prone to drought in the summer months. Within 2 mile (3 km), the small stream forms the border between Northamptonshire and Leicestershire. It flows westwards, before looping round, passing through the grounds of Hothorpe Hall in Theddingworth, now a conference centre, to flow generally eastwards through Lubenham to Market Harborough. One of the driveways to Thorpe Lubenham Hall is carried over the river by an early nineteenth century ashlar bridge which is a Grade II listed structure. To the east of Lubenham, the river passes Old Lubenham Hall, part of an H plan house built in the late sixteenth century and modified in the early eighteenth century. King Charles I is believed to have stayed there before the Battle of Naseby. Three arms of a square moat surround the house, and the site is a scheduled ancient monument.

Маркет Харбороудан Стамфордқа дейін

Аудан шекарасы Market Harborough қаласының батыс жағындағы өзеннен шығып кетеді, себебі қала толығымен Лестерширде орналасқан, ал шығыс жағында қайтадан қосылады. Иордан өзені Велланд өзенімен бірігіп, Market Harborough қаласының орталығынан солтүстіске қарай, теміржол станциясына дейін ағады. Лэнгтон Брук және Стонтон Брук Уэлхэмге жақын, батыстан қосылады. Аудан шекарасы өзеннің салыстырмалы түрде түзу учаскелерінде бір жағынан екінші жағына бұрылып өтеді, бұл арнаның жасалма жолмен жасалғанын көрсетеді. 19-ғасырдың басында салынған төрт аркалы көпір Ashley және Medbourne жолдарын жалғастырады. Macmillan Way – ұзақ қашықтыққа созылған жаяу жол, ол Dorset-тегі Abbotsbury қаласынан Lincolnshire-тың Boston қаласына дейін өтеді. Medbourne Brook солтүстіктен қосылады, содан кейін өзен бұрынғы теміржолға жақындап, оңтүстіктен келген Stoke Albany Brook-пен бірігеді. Өзен теміржолдың оңтүстік жағында қалады, ал аудан шекарасы солтүстікке қарай иіліп өтеді, бірақ Bringhurst және Cottinghamға дейінгі жолдың жанында өзенге қайта қосылады. Велланд Корбидің солтүстігінде, Rockingham жанында, содан кейін Caldecott-тың оңтүстігіне қарай ағады, онда ол Northamptonshire және Rutland арасындағы аудан шекарасына айналады, ал Eyebrook су қоймасын құру үшін бөгет салынған Eye Brook солтүстіктен қосылады. Harringworth-тан өтетін өзен екі арнаға бөлінеді, ал аудан шекарасы кіші, солтүстік арнаны ұстап өтеді. Оны 1879 жылы аяқталған 82 кірпіш аркасы бар Welland виадугі кесіп өтеді, ол ойпаңның үстінен Oakham-Kettering желісін алып өтеді. Лондонға қала маңындағы желілерді тасымалдайтын виадукттерді есептемегенде, бұл Ұлыбританияда салынған ең ұзын теміржол виадугі болып табылады. Uppingham Brook Uppingham қаласынан шығысқа қарай ағып, солтүстік жағалауға қосылады, ал Jurassic Way ұзақ қашықтыққа созылған жаяу жолы Turtle Bridge арқылы өзенді кесіп өтеді. Бұл, мүмкін, 14-ғасырдан бастап салынған, бірақ 1793 жылы кеңейтілген, ал кейіннен парапет қосылған. Barrowden және Wakerley арасындағы жолда 18-ғасырда кеңейтілген бес сүйірт аркасы бар ортағасырлық көпір бар. Fineshade Brook оңтүстіктен ағып, Duddington маңындағы өзенге қосылады, онда 1664 жылы салынған ескі диірмен орналасқан. Өзенді 15-ғасырда салынған, бірақ 1919 жылы кеңейтілген төрт аркалы әк тас көпір кесіп өтеді. Ketton қаласындағы теміржол көпірінен өткеннен кейін өзеннің ағыны Chater өзенімен толығады. Аудан шекарасы Stamford қаласынан батысқа қарай өзеннен шығып кетеді, ал қаладан төмен өзен Lincolnshire және Cambridgeshire арасындағы шекараны құрайды. Stamford өзенді кесіп өтуге болатын ең төменгі нүкте болғандықтан, римдік Ermine Street осы жерде Велландты кесіп өткен. A16 жолы өзенді 1845 жылы Edward Browning жобалаған үш аркалы тас көпір арқылы кесіп өтеді. Оның астында Альберт көпірі тас тіректері бар темірден жасалған, ол 1881 жылдың шілде айында Stamford қалалық кеңесімен су тасқынынан жойылған бұрынғы көпірдің орнына салынған. Stamford-тан кейін өзен бенедиктиндік St Leonard's монастырының қираған жерлері мен қалдықтарынан өтеді. Hudd's Mill Stamford каналының өзеннен шыққан жерін көрсетеді. Қазіргі зауыт 1751 және 1771 жылдар аралығында салынған. Каналмен тең жерден өтетін Gwash өзені солтүстіктен қосылады, ал каналдың қалдықтары өзеннің солтүстік жағалауында орналасқан. Uffington қаласынан төменгі жерде аудан шекарасы өзеннің ескі ағысын ұстап өтеді, алдымен оңтүстікке Tallington қаласына, содан кейін солтүстікке қарай, ал негізгі ағысы қазір Maxey Cut арқылы Peakirk қаласына дейін ағады. Ескі жол екі өзеннен тұрады, олар Maxey Cut-тан ағып шығады және The Deepings қаласына дейін иіліп өтеді. Шығыс ағысы Lolham және Maxey диірмендеріне қуат берген, ал батыс ағысы 1700 жылға дейін салынған Tallington диірмені, West Deeping диірмені және 17-ғасырлық сулы дөңгелегін сақтап қалған Molecey диірмені үшін де солай істеді, ол 19 ғасырда Понселеттің жетілдірілген дизайнына өзгертілді және Lincolnshire-дегі осы типтегі жалғыз сақталған сулы дөңгелек. Market Deeping қаласының батыс шетінде екі өзен қосылады, сондай-ақ олар 1950 жылдардың басынан бері West Glen өзенінің бұрылған суларын тасыған Greatford Cut-пен бірігеді. Ал 18 ғасырда салынған көпір, мүмкін, келесі ғасырда қайта салынған, ол диірмен ағысынан өтеді. Таспен қапталған әктаспен салынған 19-ғасырдың басындағы тағы бір қос көпір солтүстік арнадан жолға көпір салады. Deeping Gate қаласындағы көпірде 1651 жыл көрсетілген, ол үш дөңгелек аркасы бар ІІ дәрежелі* тас құрылым. Deeping High және Deeping Low шлюздарының қалдықтарынан кейін ескі бағыт, Maxey Cut, South Drain және Folly River, сондай-ақ дренаж, кездесетін орын бар. Өзен осы нүктеден бастап ресми түрде кеме жүре алады. Бұрын жайылым ретінде пайдаланылған, себебі өзен судың теңізге ағып шығуына кедері келтіретін жағдайларда жерді су басуға рұқсат етілген. Өзеннің солтүстік және батыс жағы банктермен шектелген, ал оның оңтүстігінде және шығысында орналасқан New River – дренаждық канал да банктермен шектелген. Каналдар арасындағы жер Crowland High Wash, Crowland Fodder Lots және Cowbit Wash құрайды. Оңтүстік жағалау әртүрлі атаулармен аталады: Corporation Bank, Wash Bank және Barrier Bank. Бұл жайылымдар төтенше жағдайларда су басу үшін жоспарланған, бірақ Coronation су тасқынынан сақтау каналының құрылысы осы мақсатты ескірген.

The county border leaves the river on the west side of Market Harborough, as the town is wholly in Leicestershire, and picks it up again on the east side. The River Jordan joins the Welland in the centre of Market Harborough, flowing northwards to the railway station. Langton Brook and Stonton Brook join from the west near Welham. The county border meanders from side to side across relatively straight sections of the river, suggesting that the channel has been engineered. while a four arched bridge dating from the early nineteenth century carries the Ashley to Medbourne road. Macmillan Way, a long distance footpath, crosses on its way from Abbotsbury in Dorset to Boston, Lincolnshire. Medbourne Brook joins from the north, after which the river approaches a dismantled railway and is joined by the Stoke Albany Brook, approaching from the south. The river remains on the south side of the railway, while the county border follows a meandering course to the north of it, but rejoins the river near the Bringhurst to Cottingham road. The Welland passes to the north of Corby near Rockingham, and then to the south of Caldecott, where it becomes the county border between Northamptonshire and Rutland, and the Eye Brook, which has been dammed to form the Eyebrook Reservoir, joins from the north. As it flows past Harringworth, the river forms two channels, with the county border following the smaller, northern channel. It is crossed by the Welland Viaduct, with its 82 brick arches, which was completed in 1879, and carries the Oakham to Kettering Line over the valley. Apart from viaducts carrying suburban lines into London, it is the longest railway viaduct to be built in Britain. Uppingham Brook flows eastwards from Uppingham to join on the north bank, and the Jurassic Way long distance footpath crosses the river at Turtle Bridge. This probably dates from the fourteenth century, although it was widened in 1793, and a parapet has been added subsequently. On the road from Barrowden to Wakerley, there is a medieval bridge with five pointed arches, which was widened in the eighteenth century. Fineshade Brook flows from the south to join the river near Duddington, where there is a well known mill building of earliest known date 1664. A limestone ashlar bridge with four arches crosses the river, dating from the fifteenth century but widened in 1919. After the river passes under a railway bridge at Ketton, its flow is swelled by the River Chater. The county border again leaves the river to the west of Stamford while below the town the river forms the border between Lincolnshire and Cambridgeshire. Stamford was the lowest point at which the river could be forded so the Roman Ermine Street crossed the Welland there. The A16 road crosses the river by a three arched stone bridge designed by Edward Browning in 1845. Below it, Albert Bridge is made of iron with stone piers, and was erected by Stamford Town Council in July 1881, to replace an earlier bridge which was washed away in a flood. Beyond Stamford, the river passes the site and ruins of the Benedictine St Leonard's Priory. Hudd's Mill marks the point at which the Stamford Canal left the river. The present mill building dates from 1751 and 1771. The River Gwash, which the canal crossed on the level, joins from the north, and the remains of the canal follow the river on its north bank. Below Uffington, the county border follows the old course of the river, first to the south to Tallington and then to the north, while the main course now flows along the Maxey Cut to Peakirk. The old course consists of two streams, fed by sluices from the Maxey Cut, which meander to The Deepings. The eastern stream supplied power to Lolham and Maxey mills, while the western stream did the same for Tallington Mill, which dates from around 1700, West Deeping mill, and Molecey's mill, which still retains its seventeenth century undershot waterwheel, modified in the 19th century to Poncelet's improved design, and the only surviving waterwheel of its type in Lincolnshire. At the western edge of Market Deeping the two streams join, and they are also joined by the Greatford Cut, which has carried the diverted waters of the West Glen river since the early 1950s. while an eighteenth century bridge, probably rebuilt in the following century, crosses the mill stream. Another pair of early nineteenth century bridges, built of coursed limestone with ashlar dressings, carry the road over the northernmost channel. The bridge at Deeping Gate carries the date 1651, and is a Grade II* listed stone structure with three round arches. After the remains of Deeping High lock and Deeping Low lock, there is a junction where the old course, the Maxey Cut, the South Drain and the Folly River, also a drain, meet. The river is officially navigable below this point. which were historically used as pasture, because the river was allowed to flood the land when tidal levels prevented the water discharging into the sea. The river is bounded on the north and west by a bank, while the New River, a drainage channel to the south and east of it, is bounded by another bank. The land between the channels forms Crowland High Wash, Crowland Fodder Lots and Cowbit Wash. The southern bank is variously named Corporation Bank, Wash Bank and Barrier Bank. These washlands were designed to be flooded in extremis, although the building of the Coronation flood relief channel has made this purpose obsolete.

Спэлдинг - Фосдайк көпірі

Өзен жағалауынан тыс жердің көп бөлігі теңіз тұздығынан тұрады, бұл Шпалдингтің гүл еңбегімен атақты болуына ыңғайлы. Гүлдерді коммерциялық мақсатта өсіру 1880 жылдары басталды, ал алғашқы ірі лала далаларын Сэм Калпин 1907 жылы енгізді. 1939 жылы өнімнің ең жоғары шағында гүлдік егістіктер болды, ал 3000 тонна гүл Спэлдинг теміржол станциясы арқылы экспортталды. 1965 жылы лала шамамен аумақта өсірілді, бірақ 1999 жылға қарай бұл көрсеткіш кеміп, ден қойылды. Сполдинг арқылы өтетін өзен ағысының көп бөлігі Коронация каналы арқылы бұрылады, ал қала Marsh Road шлюзімен және шығыс жағындағы теңіз шлюзімен қорғалады. Қаланың төменгі жағынан Дэйпинг Феннен сорғыланатын суды өзенге параллель жеткізетін Вернат дренажы арқылы жетеді және А16 көпірімен кесіп өтеді. Жақын жерде Pinchbeck Marsh сорғы станциясы орналасқан, онда Фен аймағында жерді кептіру үшін соңғы сәулелі двигатель және шүмек дөңгелегі сақталған. Ол 1833 жылы салынды және 1952 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін электр сорғыларымен ауыстырылды. Қазір Велланд және Дипингс ішкі дренаждық кеңесі мен Оңтүстік Голландия аудандық кеңесінің бірлескен күшімен құрылған жерді кептіру музейінің бөлігі болып табылады. Вернат дренажы өзенге қосылу үшін шлюз арқылы өтеді, ал Глен өзенінің кіреберісін қорғайтын шлюз кемелерге оның сағасынан шамамен 19 шақырым жоғарыдағы Тунг Эндке жетуге мүмкіндік береді. Sea Dike және Lords Drain үшін сорғы станциялары, сондай-ақ Risegate Eau және Five Towns дренаждық арналарының шығару орындалары бар, содан кейін Fosdyke маңындағы соңғы көпірге жетеді.

Фосдайк жуу

Фосдайк көпірінен өткеннен кейін өзен Моултон батпағына кіреді, онда оған Холбич өзені қосылады. Осы жерден өзен кең тұзды батпақтарға енеді, бұл «Фосдайк батпағы» деп аталады, ол The Wash-тың оңтүстік-батыс шетінде орналасқан. Мұнда тұзды батпақтар теңізден ажыратылмайды. Ескі ағылшын тілінде бұл сөз Weolud түрінде болған, және халықтық этимология немесе скандинавиялық әсерге байланысты орта ағылшын тіліне өзгеруі мүмкін. Велланд (Weolud) алғаш рет 921 жылғы англосаксон жылнамасында айтылған. Генрих III (1207–1272) тұсында Кроулендтен төменгі екі каналдың бірі, Спалдингке қарайтын канал, баржалардың өтуіне ыңғайлы болғаны туралы шағымдар түсті, бірақ Кроуленд аббаты оның жолын саз ағаштарын отырғызу арқылы кедергі келтіріп, тарытқан. Төртінші ғасырда Спалдинг өзенді тазарту және жөндеу жұмыстарын орындамағаны үшін айыпталды, бұл патшаның адал халқына зиян келтірді, бірақ ол бұл жерде таяздық болғандықтан, ол теңіздің бір бөлігі болғандықтан, жауапты емес деп мәлімдеді. Өзен Стемфордқа кеме қатынасын қамтамасыз ету үшін парламенттік актімен жақсартылған алғашқы өзендердің бірі болды. Акт 1571 жылы Елизавета I билік кезінде қабылданды және Стемфордтың өзен арқасында қалай гүлденгенін егжей-тегжейлі түсіндірді, сонымен қатар Стемфорд пен Дипинг арасында салынған диірмендер кеме жүруге жарамсыз болды, өйткені олар суды бұрды. Өзенді ескі арнамен немесе жаңа арнамен қалпына келтіруге рұқсат берілді, бірақ бұл нені білдіретіні нақты белгісіз. Акт шарттары бойынша ешқандай жұмыс жүргізілгенін көрсететін дәлел жоқ. Салынған кезде ол Ұлыбританиядағы құлыптары бар ең ұзын канал болды және ұн, сорт, көмір, ағаш және әктас тасымалдайтын баржалармен өте қарбалас болды. Маркет Дипинг, Дипинг Гейт және Дипинг Сент-Джеймс тұрғындары, сондай-ақ өзен бойындағы басқа ауылдар Елизавета I-ге петиция жолдап, өзеннің жағалаулары мен көрші Гленнің нашар күйде болғандықтан, батпақты құрғатуды сұрады. Олар Томас Ловеллге жұмысты жүктеуді ұсынды, ол оны 12 000 фунт стерлингке орындады, ал ол жұмыстың нәтижесінде қайта пайдаланған жерді алды. 1600 жылдардың басындағы тәртіпсіздіктер көптеген жұмыстардың жойылғанға дейін әкелді, бірақ 1632 жылы Бедфорд графы басқарған авантюристтер тобы Дипинг Фен, Саут Фен және Кроулендті құрғатуға рұқсат алды. Жұмысқа Велланд өзенін Дипинг Сент-Джеймстен Спалдингтен тысқарыға дейін тереңдету және кеңейту, сондай-ақ жақтан дренаждар салу кірді. Бұлардың ішінде Поде-Хольден Спалдингке дейін ағатын дренаж бар, ол әлі күнге дейін Вернат дренажы деп аталады, ол авантюристтердің бірі, сэр Филиберт Вернаттидің есімімен аталған. 1637 жылы аяқталғаны жарияланғанмен, тиімді дренаж 1827 жылы Поде-Холь сорғы станциясы салынғанға дейін күтуге тура келді. Кроулендте өзен екі арнаға бөлінетін, біреуі қазіргі өзеннің бағытын ұстанса, екіншісі ескі Оңтүстік Еаға қосылып, Уисбехке жақын Нене өзеніне жететін. 1662 жылы жазған Дагдейл Спалдинг каналын «өте баяу бағыт» деп сипаттады. Өзен енді Кроуленд арқылы ағып өтпейді, бірақ қала орталығындағы үшбұрышты Троица көпірі сақталған. Спалдинг өзенді жақсартулар жасалмас бұрын-ақ порты болған. Қала тұрғындары Генрих III билік кезінде өзенді жөндеуден бас тартты, өйткені олар бұл жерде ол теңіздің бір бөлігі деп мәлімдеді. Порт ретінде маңыздылығы өзенді жақсартулармен және Стемфорд каналымен артты, және ол кеден үйі болмаса да, 1695 жылға қарай кемежайлар мен қоймаларға келетін тауарлар үшін кеден қызметкерлері ретінде әрекет ететін түрлі лауазымды тұлғалар болды. Экспортқа сұлы, көмір тұқымы, рапс майы, тері және жүн кірді, ал импорттың көлемі әлдеқайда көп болды, соның ішінде тас, ағаш, көмір, азық-түлік, шыны және ара шамы. Экзотикалық импортқа француз және испан шараптары, сондай-ақ алғашқы импортталған шай, кофе және шоколад кірді.

After passing Fosdyke Bridge the river passes into Moulton Marsh where it is joined by the Holbeach River, the river from this point then enters a area of extensive salt marshes with estuary like features which make up what is known as 'The Fosdyke Wash' at the very south western edge of The Wash where the salt marshes becomes indistinguishable from the sea and from here the river quickly loses the traditional characteristics of being a river as the main river banks move away from the river itself at this point to become the main sea embankments and this leaves the river without a distinguishable mouth as it merely becomes a deep tidal channel known as the “Welland Outfall”, where it finally flows into The Wash itself in a area known as the 'Boston Deeps' at Tabs Head, where it also meets the mouth of The Haven close to the RSPB nature reserve at Frampton Marsh. In Old English the form was Weolud and may have changed to the Middle English form due to folk etymology or Scandinavian influence. The Welland (Weolud) is first mentioned in the Anglo Saxon Chronicle for 921 AD. During the reign of Henry III (1207–1272), complaints were made that of the two channels below Crowland, the one to Spalding was more favourable to the passage of barges, but the Abbot of Crowland had obstructed and narrowed its course by planting willow trees. In the fourteenth century, Spalding was charged with failing to scour and repair the river, causing damage to the king's liege people, but argued that because it was tidal at this point, it was an arm of the sea, and so they were not responsible. The river was one of the earlier rivers to be granted an Act of Parliament for improvements, to allow navigation to Stamford. The Act was granted in the reign of Elizabeth I in 1571, and detailed how Stamford had prospered as a result of the river, but also stated that mills built between Stamford and Deeping had resulted in it no longer being navigable, for they had diverted the water. Powers were granted to restore the river using either the old channel or the new one, although it is not clear exactly what was meant by this. There is no evidence that any work was carried out under the terms of the Act. When built, it was the longest canal with locks in Britain, and was very busy with barges carrying flour, malt, coal, timber and limestone. The people of Market Deeping, Deeping Gate and Deeping St James, together with other villages along the river presented a petition to Elizabeth I, requesting that the fens should be drained, as the banks of the river and of the neighbouring Glen were in a poor state of repair. They suggested that Thomas Lovell should undertake the work, which he did, at a cost of £12,000, for which he received of the land which was reclaimed as a result of the work. Unrest in the early 1600s resulted in most of the works being destroyed, but in 1632 a group of adventurers led by the Earl of Bedford were granted permission to drain Deeping Fen, South Fen and Crowland. The work included making the Welland deeper and wider from Deeping St James to its outfall beyond Spalding, and the construction of side drains. These included a drain running from Pode Hole to below Spalding, which is still known as Vernatt's Drain, after one of the adventurers called Sir Philibert Vernatti. Although declared completed in 1637, efficient drainage would have to wait until the construction of Pode Hole pumping station in 1827. At Crowland the river used to split into two channels, one broadly following the present course of the river, and the other joining the old South Ea to reach the River Nene near Wisbech. Dugdale, writing in 1662, described the Spalding channel as "a most slow course". The river no longer flows through Crowland, but the unique triangular Trinity Bridge, which spanned the junction, remains in the centre of the town. Spalding had been a port from a time before any of the river improvements were made. The townspeople had refused to repair the river during the reign of Henry III, for they claimed that here it was part of the sea. Its importance as a port increased with the river improvements and the Stamford Canal, and although it did not have a customs house, by 1695 it had various officials who acted as customs officers for goods arriving at the quays and warehouses. Exports included oats, coleseed, rape oil, hides and wool, with a much greater variety of imports, including stone, timber, coal, groceries, glass and beeswax. More exotic imports included French and Spanish wines, and some of the first imports of tea, coffee and chocolate.

Тереңдеу

1664 жылы Дипинг Фенді судан тазалау мәселесі тағы да қарастырылды, Дипинг Фен заңы Манчестер графына және басқаларға судан тазалау жұмыстары үшін жер берді. Олар өзен жағалауын күтіп ұстауға, Велланд пен Гленнің таза және еркін ағып кетуін қамтамасыз етуге, сондай-ақ Шығыс Дипингтен төмен өзеннің кез келген бөлігінде жүзу үшін төлем алынбауын қадағалауға міндеттелді. Шығыстардың жеткіліксіздігі және нашар ауа райы олардың міндетін аяқтауына кедергі келтірді. Олар алған жерді жалға беруге тырысты, бірақ көптеген жалдама алушылар дренаждың нашар күйіне байланысты жалға төлей алмады, бұл егін өнімділігін төмендетті. 1729 жылдың сәуір айында Дипинг Фен кәсіпкерлері капитан Джон Перриден хат алды, онда судан тазалауды жақсартудың жалғыз жолы өзеннің шығыстарын жақсарту екені және Сполдингте, Вернаттың дренажында және Сурфлиттегі Глен өзенінде су тазарту шлюздерін салуды ұсынды. Перри 1727 жылы Fens-тің Солтүстік деңгейі үшін ұсыныстарын жариялағанда инженерлік есептер стандартын белгілеген беделді инженер болды. Оның жоспарлары мақұлданды, ал кәсіпкерлер оған жұмысы үшін төлем ретінде жер беруді ұсынды. Ол жобаны қаржыландыру үшін жердің үштен бірін сатты және 1730 жылы жұмысты бастады. Велландтағы Каубит шлюзінде 2 метр ені бар алты қақпасы болды, олар жүзу дөңгелегіне қосылған тізбектермен басқарылды. Судың жоғары деңгейінде су Каубит-Вашқа, негізгі арнадан алыс орналасқан жағалаулар арасында қамалды. Шлюздің төменгі жағындағы өзен төсегі темір ұштармен жабдықталған ағаш роликтерді сүйреп босатылды. Су деңгейі төмендегенде шлюз қақпалары ашылды және ағын 5 шақырымдай жерге дейін шөгіндіні шығарып тастады. Шлюздің жанында өзенге кіруге мүмкіндік беретін кеме жүзу шлюзі салынды. Перри 1733 жылдың ақпанында қайтыс болды және Сполдинг шіркеуінің маңына жерленді. Бұл шлюз 1813 жылы Велланд комиссарларымен алынып тасталғанға дейін сақталды. Оның ұлы Джон Гранди 1748 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін басқаруды өз қолына алды және сол кезден бастап 1764 жылға дейін жағалауды жөндеуге шамамен 10 000 фунт стерлинг жұмсады. Ол Перридің шлюзін 1750 жылдан кейін қайта салды, оның есіктері биік болды және су тасқынының ағынынан жоғары қозғалмау үшін су тасқыны қақпаларымен жабдықталды, ал кеме жүзу шлюзі 1754 жылы қайта салынды. 1764 жылдан кейін Томас Хогард құрылыс жұмыстарының бақылаушысы болды, бірақ Гранди инженер-консультант ретінде жұмысын жалғастырды. Хогард Велланд пен Гленнің қосылған жерінен Уитэм өзенінің сағасына қарай Вайбертонға дейін жаңа арнаны кесуді ұсынды. 12 шақырымдық бұл кесудің соңында үлкен шлюз және кеме жүзу шлюзі орналасатын болды. Кәсіпкерлер Томас Тофилдтен екінші пікір сұрады, ол Сполдингтен Фосдайкке дейін 8 шақырымдық қысқа кесуді ұсынды. Олар Грандиден көмек сұрады, ол Фосдайкке дейін 2 шақырымдық кесуді және Вернаттың дренажының шығысын 4 шақырымға төмен жылжытуды ұсынды. 1774 жылы парламент актісі бойынша дренажды жақсарту жұмыстары жүргізілді, ал 1794 жылы Уайбертон кесуін бекітуге арналған акт қабылданды, бірақ жұмыс жүргізілмеді, ал Грандидің кесуі 1801 жылғы жаңа акт бойынша салынды. 1700 жылдардың соңында бірнеше көрнекті инженерлер Дипинг Фен және өзен шығысының проблемаларын қарастырды. Екі баяндама жасалды, біреуі Джордж Максвелл, екіншісі Эдвард Хейр, оған Уильям Джессоп және Джон Ренни көмектесті. Олар 1801 жылғы Дипинг Фен заңының негізі болды. Сполдингтің үстіндегі арна тереңдетілді, солтүстік жағалау нығайтылды, ал Солтүстік және Оңтүстік Дроу дренаждары кеңейтілді. Реннидің ұсыныстарының бірі - дренаждық сорғыларды қозғалтқан жел диірмендерін Поде-Холдегі бу сорғы станциясымен ауыстыру болды, бірақ бұл іске асырылмады. 1815 жылы Ренни мен Томас Пирдің, ал 1818 және 1820 жылдары Реннидің жеке баяндамаларынан кейін 1823 жылы заңмен бу қозғалтқыштарын орнатуға рұқсат берілді. 1801 жылғы акті бойынша тағайындалған сенімділер Дипинг Фенді басқаруды 1939 жылға дейін жалғастырды, содан кейін олар Дипинг Фен, Сполдинг және Пинчбек Ішкі Су Бұру Кеңесімен, кейіннен Велланд және Дипинг Ішкі Су Бұру Кеңесі болып қайта аталды.

The drainage of Deeping Fen was again addressed in 1664, when the Deeping Fen Act awarded the Earl of Manchester and others of land in return for the drainage works. They were also obliged to maintain the banks of the river, to ensure that both the Welland and the Glen were kept clean and free flowing, and to ensure that no tolls were charged for navigation on any part of the river below East Deeping. The inadequacy of the outfall and a spate of bad weather stopped them from completing their task. They tried renting out the land they had been granted, but many tenants were unable to pay the rent, due to the poor state of the drainage which reduced crop yields. In April 1729, the Deeping Fen Adventurers received a letter from Captain John Perry, expressing the opinion that the only way to improve the drainage was to improve the river outfalls, and proposing the construction of scouring sluices on the river at Spalding, on Vernatt's drain at its outfall, and on the River Glen at Surfleet. Perry was an engineer of some repute, who had set the standard for engineering reports in 1727, when he published his recommendations for the North Level of the Fens. His plans were approved, and the Adventurers offered to give him land covering nearly in payment for the work. He sold one third of the land to finance the project, and began work in 1730. Cowbit sluice on the Welland had six 6 feet (2 m) wide gates which were operated by chains connected to a treadwheel. At high tide, water was penned in Cowbit Wash, between banks which were set well back from the main channel. The bed of the river below the sluice was loosened by dragging wooden rollers with iron spikes over it. At low tide, the sluice gates were opened, and the flow scoured out the silt for some 3 mile (5 km) downstream. A navigation lock was constructed beside the sluice, so that vessels could still gain access to the river above. Perry died in February 1733, and was buried in Spalding churchyard. The lock lasted until it was removed by the Welland commissioners in 1813. His son, John Grundy, Jr., took over after the death of his father in 1748, and spent nearly £10,000 on bank repairs between then and 1764. He rebuilt Perry's sluice soon after 1750, with taller doors and a set of tide gates to prevent the tide moving upstream, and rebuilt the navigation lock in 1754. After 1764, Thomas Hogard became the surveyor of works, but Grundy continued to act as a consultant engineer. Hogard devised a scheme to cut a new channel from the junction of the Welland and the Glen to Wyberton, on the estuary of the River Witham below Boston. At the end of the 7.5 mile (12 km) cut, there would be a huge sluice and a navigation lock. The Adventurers asked Thomas Tofield for a second opinion, who suggested a shorter 5 mile (8 km) cut from Spalding to Fosdyke. They requested help from Grundy, who proposed a 1.5 mile (2 km) cut to Fosdyke, and that the outfall of Vernatt's drain should be moved 2.5 mile (4 km) downstream. Improvements to the drain were carried out under an Act of parliament obtained in 1774, and an Act was obtained in 1794 to sanction the Wyberton cut, although the work was not carried out, and Grundy's cut was built under a new Act of 1801. Several prominent civil engineer considered the problems of Deeping Fen and the river outfall at the end of the 1700s. Two reports were produced, one by George Maxwell, and the second by Edward Hare, who had been assisted by William Jessop and John Rennie. They formed the basis for the Deeping Fen Act of 1801. The channel above Spalding was made deeper, the north bank was made stronger, and the North and South Drove Drains were enlarged through the fen. One of Rennie's recommendations had been to replace the windmills which drove the drainage pumps with a steam pumping station at Pode Hole, but this was not implemented. After reports by Rennie and Thomas Pear in 1815, and by Rennie alone in 1818 and 1820, the provision of steam engines was authorised by an Act in 1823. The trustees appointed by the 1801 Act continued to manage Deeping Fen until they were replaced in 1939 by the Deeping Fen, Spalding and Pinchbeck Internal Drainage Board, subsequently renamed the Welland & Deepings Internal Drainage Board.

Қателік

Бостон маңындағы Скалп қаласында Уитэм өзеніне қосылатын жаңа арна бойымен шығынды қайта бағыттау жоспарлары 1794 жылы мақұлданды, бірақ француз соғыстарынан туындаған қаржылық дағдарысқа байланысты сол кезде қаражат жинау мүмкін болмады. Жанартастардың салдарынан 1845 жылға қарай Фосдайк төменгі ағысындағы өзен төсегі шамамен 2 метрге төмендеді. 1867 жылы Велланд өзенінің шығын суларын басқару туралы заң қоршыларға тасқын судың әсерінен бұзылған қабырғаларды жөндеу үшін қаражат жинауға мүмкіндік берді. 1889 және 1890 жылдары жұмыс істеген, жұмыс басқарушысы мистер Харрисонның өнертабысы болған қазба машинасы пайдаланылды. Фулни шлюзі сол кезде жоғары ағыннан келген тасқынды тоқтату үшін салынды. 1960 және 1970 жылдары Стемфордтан жоғары өзеннің бірнеше бөліктері тіктелді және тереңдетілді, бұл ауыл шаруашылығы жерлерін су басу қаупін азайтуға бағытталған шара еді. Мұндай инженерлік жұмыстардың салдарынан туындаған орта және экологиялық мәселелерді шешу үшін 2010 жылы «Уэлланд Риверс Траст» акционерлік қоғамы мен қайырымдылық қоры құрылды. Олар өзенді жаңартуды әртүрлі ұйымдардың координациясы арқылы жүзеге асыруға тырысады, олар бірлесіп Велланд аңғарының серіктестігі деп аталады. Олар 2013 жылдың ақпанында өз ұсыныстарын баяндайтын маңызды құжатты жариялады және 2020 жылға дейін 36 жақсарту жобасын аяқтады.

Стамфордқа дейінгі өзенді римдіктер кеме қатынасы үшін пайдаланған, себебі ол Кар Дайк жүйесінің бір бөлігі болған, Фендердің батыс жиегімен өтіп, қазіргі Фолли өзені жанында өзенмен қиылысқан. Канал арқылы Стамфордқа кеме қатынасы жақсартылды. Каналда қолданылған қайықтар шағын баржалар болды, ені шамамен 2 метр, 7-ден 14 тоннаға дейін жүк көтере алатын және әдетте төрт кемеден тұратын тізбектерде жұмыс істеді. Темір жол келгеннен кейін өзен саудасы төмендеді. Мидленд темір жолы 1846 жылы Питербороға жетті, ал 1848 жылы Стемфорд арқылы өтіп, Мелтон Моубрейге дейінгі желісін ашты. Өзеннің жоғарғы бөлігінде көмір тасымалдау тоқтатылды және шлюздер нашарлап қалды. 1863 жылдың сәуірінде барлық көлік тоқтатылды, ал Стэмфорд қалалық әкімдігі желіні аукционда сатуға тырысты, бірақ оның меншік құқығы даулы болғандықтан сәтті болмады. Өзеннің төменгі бөлігінде сауда баржалар мен кемелермен жүргізілді. 1800 жылдардың басында сауда өскен сайын, өзен бір уақытта лайланып бастады. 1800 жыл шамасында 60 тонна жүк тасымалдайтын кемелер Спальдинг портына жете алды; алайда, 1820 жылдары өзеннің лайлануы нашарлағандықтан, кемелерге әрқайсысына 40 тоннадан астам жүк тиеуге болмады. Сауда тізілімдері көрсеткендей, 1829 жылы кемелер Spalding-тен және Spalding-ке 20 000 тоннадан астам жүк тасыған, ал 1835 жылы бұл көрсеткіш 34 000 тоннадан асып түсті. Саудагерлер үлкен кемелерге қызмет көрсетуді талап етті, ал 1837 жылы Парламент актісі бойынша жасалған кейінгі жақсартулар нәтижесінде 120 тоннаға дейінгі баржалар мен шлюптер портты пайдалана алды. Өзен дренаж үшін күтілгендіктен, темір жолға қарамастан, кейбір сауда жалғасты, ал 1888 жылы 11 690 тонна үшін 478 фунт стерлинг алынды. Spalding газ зауытына көмір 1900 жылдардың басына дейін қайықпен жеткізілді, ал соңғы тұрақты сауда Spalding-тен Fosdyke-ке жүгері, сабан және шөп тасымалдау болды, онда жүк үлкен кемелерге ауыстырылды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін барлық коммерциялық тасымалдау тоқтатылды. 2005 жылдың шілдесінде Spalding-те су такси қызметі іске қосылды. Оның маршруты Spalding-тің Бас көшесінен өзен бойымен жоғары қарай, Коронация каналына бұрылып, Springfields Outlet Shopping & Festival Gardens-қа және кері бағытта жүреді. 2 метр сусымалылығы бар кемелер әлі де таяз суда сағаға дейін жүре алады және Fulney шлюзына дейін ішкі жағалауға жете алады. Олар шлюзден тек су деңгейі жоғары болғанда ғана өте алады, ол 1 метр сусымалылығы бар қайықтарды қабылдай алады. Өзен ресми түрде Фолли өзенінің қосылған жеріне дейін кеме жүруге жарамды, бірақ бұл бөлімде рұқсат етілген қайықтың ұзындығы 35 фут (11 м) құрайды, бұл шлюздің өлшемдерінен әлдеқайда аз. Spalding-тен төмен, бас биіктігіне шектеулер болмады, бұл шағын жағалау кемелеріне қалаға жетуге мүмкіндік берді. Fosdyke-тегі көпір 1870 жылғы Fosdyke Bridge Act-інің талаптарына сәйкес айналмалы көпір болды. Мұндай көліктің тоқтауы оны 5 метрлік бас биіктігі бар тұрақты көпірмен алмастыруға мүмкіндік берді, бірақ бастапқы актінің өкілеттіктері күшін жойды және 1987 жылы Fosdyke порты туралы акті қабылдалды. Fosdyke-тегі пайдасыз кемежайлар яхталар және басқа да демалыс кемелері үшін тұрақтарды ұсыну үшін жаңартылды. Өзенді қазір Stamford мен Fosdyke көпірінің астындағы бөлікте Қоршаған орта агенттігі басқарады, оны пайдалану үшін лицензия қажет. Одан Wash-қа дейін оны Fosdyke порты басқармасы басқарады.

The river as far as Stamford was used by the Romans for navigation, as it formed part of a system including the Car Dyke, which ran along the western edge of the Fens and crossed the river near the modern Folly River. Navigation to Stamford was improved by the canal. Boats used on the canal were small lighters, around 7 feet (2 m) wide, capable of carrying from seven to fourteen tons, and normally worked in trains of four vessels. With the arrival of the railways, river trade declined. The Midland Railway reached Peterborough in 1846, and opened their line to Melton Mowbray, passing through Stamford, in 1848. Carriage of coal on the upper river stopped, and the locks deteriorated. By April 1863, all traffic had ceased, and Stamford Corporation tried to sell the line at auction, but failed because their ownership of it was disputed. Trade on the lower river was carried in barges and keels. During the early 1800s as trade was increasing, so the river was simultaneously silting up. Around 1800, vessels carrying 60 tons could reach the port facilities at Spalding; however, by the 1820s, ships could only be loaded with 40 tons each as the river silting had worsened. Trade records indicate that in 1829, vessels carried just under 20,000 tons to and from Spalding, and by 1835 this had increased to over 34,000 tons. There was pressure from merchants to cater for larger vessels, and with later improvements, carried out under an Act of Parliament obtained in 1837, barges and sloops of up to 120 tons could use the port. Because the river was maintained for drainage, some commercial traffic continued despite the railways, and tolls of £478 were collected on 11,690 tons in 1888. Coal for Spalding gasworks arrived by boat until the early 1900s, and the last regular trade was the carriage of corn, hay and straw from Spalding to Fosdyke, where the cargo was transferred to larger ships. All commercial carrying had ceased by the end of the Second World War. A water taxi service was launched in Spalding in July 2005. Its route is from just off Spalding's High Street upstream along the river, turning onto the Coronation Channel, and going to Springfields Outlet Shopping & Festival Gardens, and back. Vessels of and drawing 8 feet (2 m) can still proceed along the estuary at high water, and can travel inland as far as Fulney lock. They cannot pass through the lock as it is only and at normal summer water levels, can accommodate boats drawing 2.6 feet (1 m). The river is officially navigable to the point at which the Folly River joins it, but the length of boats allowed on this section is restricted to 35 feet (11 m) long, considerably less than the lock dimensions would suggest. Below Spalding, there were no restrictions on headroom, which allowed small coasters to reach the town. The bridge at Fosdyke was a swing bridge, to comply with the provisions of the Fosdyke Bridge Act of 1870. The demise of such traffic allowed it to be replaced by a fixed bridge with headroom of 16.5 feet (5 m), but the powers of the original Act had to be rescinded, and the Port of Fosdyke Act was obtained in 1987 to allow this to happen. The redundant wharfs at Fosdyke have been developed to provide moorings for yachts and other pleasure craft. The river is now managed by the Environment Agency between Stamford and just below Fosdyke bridge, and a licence is required to use it. From there to the Wash, it was managed by the Port of Fosdyke Authority,

Жабайы табиғат

Өзеннің жоғарғы ағысында жабайы қоңыр форель және сирек кездесетін көк балық мекендейді. Стамфорд маңындағы ортаңғы ағысында шұбар, ақбалық, зандер, ротан, брейм, руд, руф, гуджон және Spalding маңындағы төменгі ағысында қоныстанған. Велленд өзендері сенімі, жабайы форель сенімі және Қоршаған ортаны қорғау агенттігі арасындағы ынтымақтастық нәтижесінде тас пандус салынды, бұл көшпенді теңіз форелінің Maxey Cut бөгетінен өтуына мүмкіндік берді, ол бөгетке тосқауыл болған. Пандустың құрылысына 300 тоннаға жуық тас, ал үстіңгі қабатына 50 тонна ұсақ материал қолданылды. Ұсақ материал судың пандус арқылы емес, үстінен ағуына ықпал етеді. Бұл пандус жас алабұқалардың өзеннің жоғарғы ағысына көшуіне де мүмкіндік береді және тас алабұқа мен бұқа балықтарына орта жасайды. Көптеген аққулар мен қаздар Crowland маңындағы өзенді және теңізге дейін пайдаланады. Олардың кішірек популяцияларын Stamford Meadows маңында және одан жоғарыда көруге болады. 2015 жылы сұр иттік теңіз жануары Wash-тан өзенге жол тауып, Deeping St James-тегі өзен жағасындағы бақтарда бірнеше апта ұйықтады. Иттік теңіз жануары ақырында теңізге қайтып бара жатқанда Spalding-те өзеннен төмен қарай көрінді. Fosdyke көпірінен төменгі өзеннің оң жағалауында Линкольншир табиғат қоры 1981 жылы жағалауды көтеру үшін топырақ қазылған жерде Moulton Marsh табиғат қорығын құрды. Ортаны қамтамасыз ету үшін кең жапырақты орман, бірнеше тұзды лагуналар және жағалаудағы су толып кетуден пайда болған жерлер, сондай-ақ тұзды батпақтар бар. Кішкентай шағала және су рельсі сияқты әртүрлі құстарды көруге болады, олар лагуналарда қыстайды, ал шалшықты ойпаздар мен лайлы жағалаулар қарапайым қызылша мен ақ қанатымен келеді. Өзен сағасы мен River Witham арасындағы кең тұзды батпақ жазда қарақұмық, еуразиялық сойқышы және қамыс балықтары үшін көбейетін орынды қамтамасыз етеді, ал қыста еуразиялық жабайы құс, қарақұмық, қарақұмық және қарақұмық қоныстанады. Құс аулаушы құстар, мысалы, құс аулаушы құстар мен мерлиндер, құс аулаушы құстар мен құс аулаушы құстармен қоректенеді, ал лайлы жағалауларда құс аулаушы құстар, еуразиялық құс аулаушы құстар және ұзын тұмсықты құс тіршілік етеді. Линкольншир табиғат қорының мұндағы қорығы RSPB Frampton Marsh-қа жақын орналасқан, ол құстарды қорғау үшін Корольдік қоғам басқаратын қорық.

In its upper reaches the river supports a wild brown trout population and the occasional grayling. Chub and perch dominate the middle reaches around Stamford, with pike, perch, zander, roach, bream, rudd, ruffe, gudgeon and eels inhabiting the lower lengths around Spalding. A collaboration between the Welland Rivers Trust, the Wild Trout Trust and the Environment Agency has resulted in the construction of a rock ramp, to allow migrating sea trout to pass up the river beyond the weir on the Maxey Cut, which was acting as a barrier. Some 300 tons of rock, with 50 tons of finer material forming a top layer, were used to create the ramp. The finer material ensures that water mainly flows over the ramp, rather than through it. The ramp also enables young eels or elvers to move up the river, and provides habitat for stone loach and bullheads. Large numbers of swans and geese use the river around Crowland, and out to sea. Smaller populations of each can be seen around the Stamford Meadows, and further upstream. In 2015, a grey seal found its way from the Wash up the river and spent a few weeks sleeping in gardens next to the river in Deeping St James. The seal was spotted further downstream in Spalding as it eventually made its way back to the sea. On the south bank of the river below Fosdyke bridge, the Lincolnshire Wildlife Trust have established Moulton Marsh nature reserve, on a strip of land where soil was excavated to raise the banks in 1981. Habitat is provided by some broad leafed woodland, covering , several salt water lagoons and tidal scrapes, covering , and of saltmarsh. A variety of birds can be seen, including little grebe and water rail, which spend the winter on the lagoons, while the scrapes, which consist of shallow pools and muddy shorelines, are visited by common redshank and little egret. Between the river mouth and the River Witham, a large expanse of saltmarsh provides breeding grounds for common redshank, Eurasian oystercatcher and reed bunting in the summer, and Eurasian wigeon, mallard, common shelduck and common teal in the winter. Birds of prey such as hen harrier and merlin feed on the flocks of linnet and twite, while the mudflats support dunlin, Eurasian whimbrel, and bar tailed godwit. The Lincolnshire Wildlife Trust have a reserve there, which is next to RSPB Frampton Marsh, a reserve managed by the Royal Society for the Protection of Birds.

Су сапасы

Қоршаған орта агенттігі Англиядағы өзен жүйелерінің су сапасын өлшейді. Әрқайсысына жалпы экологиялық жағдай беріледі, ол бес деңгейдің бірі болуы мүмкін: жоғары, жақсы, орташа, нашар және өте нашар. Бұл жағдайды анықтау үшін бірнеше компоненттер қолданылады, соның ішінде омыртқасыздардың, гүлді өсімдіктердің және балықтардың саны мен түрлеріне қарайтын биологиялық жағдай. Химиялық жағдай, әртүрлі химиялық заттардың концентрациясын белгілі қауіпсіз деңгейлермен салыстыратын, жақсы немесе қанағаттандырмайтын деп бағаланады. Велланд өзенінің су сапасы 2019 жылы төмендегідей болды.

Бөлім Экологиялық жағдайы Химиялық жағдайы Ұзындығы Су алабы Арнасы
9,7 миля (16 км) 20,62 шаршы миля (53 км²)
3,8 миля (6 км) 6,36 шаршы миля (16 км²)
33,1 миля (53 км) 48,69 шаршы миля (126 км²)
11,1 миля (18 км) 7,31 шаршы миля (19 км²)
20,7 миля (33 км) 27,49 шаршы миля (71 км²)

Ұлыбританиядағы көптеген өзендер сияқты, 2019 жылы полибромды дифенил эфирлері (PBDE) және сынап қосылыстарының анықталуына байланысты химиялық жағдай жақсыдан қанағаттандырмайтынға дейін өзгерді, бұлардың ешқайсысы бұрын бағалауға қосылмаған еді.