Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық дизайнер (туған 1959) Кэрол Твомбли (туған 13 маусым, 1959) - американдық дизайнер, ең танымал өзінің типтік дизайны. Ол Adobe Systems-те 1988 жылдан 1999 жылға дейін типтік дизайнер болып жұмыс істеді, осы уақыт ішінде ол көптеген қаріптерді, соның ішінде Trajan, Myriad және Adobe Caslon-ты жобалады немесе жобалауға үлес қосты. 1999 жылдың басында Twombly Adobe компаниясынан және типтік дизайндан зейнетке шықты, ол текстиль және зергерлік бұйымдармен байланысты басқа дизайн қызығушылықтарына назар аударды. Нэнси Сток Алленнің Твомблидің өмірбаяны және оның типтік дизайн мансабы 2016 жылы жарық көрді.
American designer (born 1959)
Carol Twombly (born June 13, 1959) is an American designer, best known for her type design. She worked as a type designer at Adobe Systems from 1988 through 1999, during which time she designed, or contributed to the design of, many typefaces, including Trajan, Myriad and Adobe Caslon. Twombly retired from Adobe and from type design in early 1999, to focus on her other design interests, involving textiles and jewelry. A biography of Twombly and her type design career by Nancy Stock Allen was published in 2016.
Білім
Кэрол Твомбли 1959 жылы 13 маусымда Массачусетс штатының Конкорд қаласында дүниеге келген. Ол Род-Айленд дизайн мектебін (RISD) бітіріп, алдымен мүсіндікті оқыды, кейіннен графикалық дизайнға мамандықты өзгертті. Ол өзінің профессорлары Чарльз Бигелоу мен Крис Холмс, оның студиясында жұмыс істеді, оның шабыттанғаны және типографияға қызығушылығын оятып отырғаны үшін. Твомбли студенті болған кезде RISD-де қонақ оқытушы болған Джерард Унгер де оның жұмысына әсер етті. Дизайнер ретінде Твомбли цифрлық қаріптерді құруда шабыт алу үшін тарихи сценарийлерді мұқият зерттеді. Ол 1989 жылы Траян бағанасындағы римдік жазуларды тас оюларды қазіргі заманғы цифрлық дизайнға: Траян қаріптеріне табысты аударды. Ол өзінің каллиграфтық білімі мен палеографияға қызығушылығын пайдаланып, Каролингтердің версальдарын немесе сәндік бас әріптерді Карломан деп аталатын цифрлық қаріпке аударды (осы 1989 жылы). Нақты дерек көзі Британ кітапханасындағы Сент Этельвольдтың англосаксондық Бенедиктикация бетінде болды. Сол сияқты, Твомбли Литосты тарихи прецеденттерге негіздеді, бірақ жалпы алғанда, кез-келген нақты үлгілерге қарағанда, ежелгі грек жазбаларына. Adobe Caslon-ты жобалау кезінде ол Уильям Каслонның қазіргі заманғы цифрлық эквивалентін жасау үшін 18-ғасырдағы белгілі қаріпті мұқият зерттеді. Ол Роберт Слимбахпен бірге Мириад сансерифін, өзінің алғашқы түпнұсқалық қаріп дизайнын жасады.
Carol Twombly was born June 13, 1959, in Concord, Massachusetts. She attended and graduated from the Rhode Island School of Design (RISD) where she first studied sculpture, and later changed her major to graphic design. She credits her professors Charles Bigelow and Kris Holmes, whose studio she worked in, for her inspiration and stimulating her interest in typography. Gerard Unger, a visiting instructor at RISD during Twombly's time as a student, also influenced her work. As a designer, Twombly closely studied historical scripts for inspiration in creating digital fonts. She successfully translated Roman inscriptions – stone carvings on Trajan's Column – into a modern digital design: the typeface Trajan, in 1989. She next drew upon her background as a calligrapher and interest in paleography to translate Carolingian versals, or decorative capital letters, into a digital typeface called Charlemagne (also in 1989). The specific source was a page of the Anglo Saxon Benedictional of Saint Æthelwold in the British Library. Similarly, Twombly based Lithos on historical precedents, although more generally to ancient Greek inscriptions, rather to any specific models. In designing Adobe Caslon, she also examined closely the well known eighteenth century typeface designed by William Caslon to create a modern digital equivalent. She collaborated with Robert Slimbach to create the sans serif Myriad, her first completely original typeface design.
Марапаттар
1984 жылы алғашқы халықаралық үлгілік дизайн байқауында Твомбли өзінің үлгілік дизайны үшін Морисава алтын сыйлығын алды. Кейіннен Жапонияның баспаға арналған үлгілерді шығаратын және конкурстың демеушісі Morisawa Ltd. компаниясы оның кіруін "Mirarae" типті баспаға лицензиялап, нарыққа шығарды. Твомбли сонымен қатар 1994 жылы Association Typographique Internationale (ATypI) берген Prix Charles Peignot сыйлығының иегері болды. Ол 35 жасқа дейінгі болашақ қаріп дизайнеріне берілген бұл марапатты алған бірінші әйел және екінші америкалық. Осы сериядан кейін ол Adobe үшін тағы екі қаріптің дизайнын жасады: Nueva, түпнұсқа дизайн және Chaparral, ол он тоғызыншы ғасырдағы шриф формаларына және он алтыншы ғасырдағы романдық кітап қолына сілтеме жасайды, каллиграфиялық форма. Ол Каллиграф Линнеа Лундквистпен бірлесіп Шапарралды жобалады.
In her first international type design competition, Twombly was awarded the Morisawa gold prize for her typeface design in 1984. Subsequently, Morisawa Ltd., a Japanese typesetting manufacturer and the sponsor of the competition, licensed and marketed her entry as the Mirarae typeface. Twombly was also the 1994 winner of the Prix Charles Peignot, given by the Association Typographique Internationale (ATypI) the first woman, and second American, to receive this award given to a promising typeface designer under the age of 35. After this series, she went on to design two more typefaces for Adobe: Nueva, an original design, and Chaparral, which references nineteenth century slab serif forms and sixteenth century roman book hand, a calligraphic form. She designed Chaparral in collaboration with calligrapher Linnea Lundquist.
Зейнеткерлік
Твомбли 1999 жылы Adobe-ден кетті. 2014 жылы сөйлеген сөзінде ол шешімінің әртүрлі себептерін келтірді, соның ішінде экранға арналған қаріптерді жобалауға қызығушылықтың жоқтығы және Adobe-дің бірнеше бас қаріп технологиясының нарықтық сәтсіздіктері.
Twombly left Adobe in 1999. Speaking in 2014, she cited a variety of reasons for the decision, including a lack of interest in designing fonts for onscreen display and the market failure of Adobe's multiple master font technology.