Кіріспе
Кальвинистік протестанттық реформатор Антуан Фромэнт (1508-1581) - Женевадағы протестанттық реформатор. Фромент Уильям Фарел мен Джон Кальвинмен бірге Женевада реформацияны бастау және нығайтудағы рөлі үшін естеріне түсті. Алайда оның бұл оқиғалардағы рөлі Фарел мен Кальвиннің керемет жетістіктерімен салыстырғанда аз.
Antoine Froment (1508–1581) was a Calvinist Protestant reformer in Geneva. Froment is best remembered for his role in initiating and solidifying the Reformation in Geneva along with William Farel and John Calvin. His role in these events, however, is smaller compared to the tremendous accomplishments of Farel and Calvin.
Ерте өмір
Фромэнт Дофиндегі Менс қаласында дүниеге келді және әдеттегі христиандық білім алды. Ол Женевадан тыс жерде бірнеше жыл диякон болып қызмет етті, содан кейін 33 жасында пастор болды. Ол әйелі Мари Дентьермен бірге қаладан тыс жерде тұрғанына қарамастан, Женевадағы шіркеуде белсенді болды. Күйеуі сияқты, Дентьер де қызу көзқарасты, ашық пікірді білдіретін реформатор және теолог болды.
Женева реформасы
1533 жылы Женева тұрғындары өздерінің епископ әміршісін, Савой герцогы Карл III-ді, биліктен құлатуды жүзеге асырғаннан кейін, протестанттық басшылар Женева тұрғындарын өз жақтарына итермелеу үшін тез әрекет етті. Уильям Фарель мен оның серіктесі Фроменттің үгіт-насихаттарымен үкімет 1536 жылы реформацияны ресми түрде қолдады. Осы мақсатқа жету үшін Фарэл мен Фромент екеуін де Берн қаласы қолдады. Женевада Фромэнт мектеп құрып, тыңдайтын кез келген адамға француз тілінде оқу мен жазуды тегін оқытатын және сыныпты уағыздар мен романдық сын үшін форум ретінде пайдаланатын. Алайда, сол кезде қала тұрғындары Фромент пен Кальвиннің қатаң діни идеяларына қатты қарсы болды, ал ашық жердегі уағыз кезінде Фроментті ашуланған дінбасылар мен қала тұрғындары үзіп, қашуға мәжбүр болды. Ол қалаға жиі барып, реформаторларға көмектесетін. Жаңа шіркеудегі Фромнттың рөлін Пьер Вирет алмастырды.
Кейінгі өмірі
1540-жылдардың басында Фромент шіркеудегі қызметін тастап, шағын дүкен ашты. Сол кезде Кальвин мен Фарел оған, әсіресе оның әйелі Мариге деген өшпенділік пен ашу-ыза сезімін көрсете бастады. Кальвиннің сөздері Фромнттың саудагер мен уағыздаушы ретінде екі түрлі мансабын ерекше жек көретінін көрсетеді. Ол өлер алдында бір ай бұрын әріптестеріне жазған хатында Женеваға алғаш келгенін былай деп баяндаған: "Одан басқа, Антуан Саунье деген ұстаз да болды, сондай-ақ, ол керемет уағыздаушы Фромэнт, алжапқышын шешіп, кафедраға көтеріліп, кейін дүкеніне қайта оралды, ол жерде ол ушак айтып, екі рет уағыз айтты". 1548 жылы Фромент қайтадан қашуға мәжбүр болды, өйткені ол қызу уағыз айтқаннан кейін, бұл жолы жергілікті реформацияланған шіркеу басшыларын пайда табу үшін және реформация құлшынысының жоқтығы үшін сынға алды. 1549 жылдан бастап Фромент Бонивардқа Республиканың хроникасын жасауға көмектесті, бұл Фромент өміріндегі басты жетістік болды. Келесі он жыл бойы Фромент нотариус болып жұмыс істеді, бірақ 1561 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін екінші рет үйленгеннен кейін, ол қызметшімен неке адалдығын бұзғаны үшін сотталып, 10 жылға қуылды. Реформациядағы еңбегінің марапаты ретінде оған 1581 жылы қайтыс болғанға дейін Женевада нотариус ретінде тұруға рұқсат етілді.
" In addition, there was Master Antoine Saunier, and that superb preacher Froment who, having taken off his apron, would ascend the pulpit, and would afterwards go back to his shop, where he gossiped away and so preached twice over." In 1548, Froment was again forced to flee after delivering an inflammatory sermon, this time criticizing local reformed church leaders for making profits and lacking Reformation fervor. Beginning in 1549, Froment assisted Bonivard in the creation of the Chronicle of the Republic, a major accomplishment in Froment's life. For the next decade or so, Froment lived as a notary, until in 1561, after marrying a second time following the death of his wife, he was convicted of adultery with a servant and banished for 10 years. As a recognition of his assistance in the Reformation efforts, he was allowed to live in Geneva, again as a notary, until his death in 1581.