Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ottilien қауымы, көбінесе St. Ottilien қауымы және Миссионерлік бенедиктиндер деп те аталады, бұл Бенедиктин конфедерациясының ішіндегі діни үйлердің қауымы, оның мақсаты бенедиктиндер өмір салтын миссионерлік қызметпен біріктіру.
The Ottilien Congregation, often also known as the St. Ottilien Congregation and as the Missionary Benedictines, is a congregation of religious houses within the Benedictine Confederation, the aim of which is to combine the Benedictine way of life with activity in the mission field.
Тарих
Қауым 1884 жылы құрылды, Беврон архиепархиясының монахы Андреас Амрейннің көруі бойынша құрылған үйлерді біріктірді. Бевронда бенедиктиндік миссияның көруін жүзеге асыру мүмкін емес деп тапқан ол тәуелсіз қауымды бастау үшін кетті. Ол 1884 жылы Рейхенбахта (Оберпфальц) үй құрды, бірақ бұл жер тым шалғай болды, сондықтан 1887 жылы қауым Обербаярда қазіргі Санкт-Оттилен архиепархиясына көшіп барды. Сол жылы алғашқы миссионерлік монахтар Германияның Шығыс Африкадағы Оңтүстік Занзибардың Апостольдық префектурасына кетті, бұл аумақ қазір Танзаниядағы бірнеше епархияларды қамтиды, монахтар Перамихо, Нданда және Ханга абатханаларынан және бірнеше кішігірім үйлерден қызмет етеді. Сол сияқты қауымның Зулуланд миссиясы (1921 жылы басталған) қазір тәуелсіз монастырь болып табылады, ол бір кездері құрылған епархияға қызмет етеді. 1908 жылы Азиядағы миссионерлік алаң қосылды, ол Солтүстік Корея мен Қытайдағы екі аббатхананы қамтиды, олар Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Оңтүстік Кореядағы Вэгван аббатханасы ретінде қайта құрылды. Филиппиндегі Минданао аралында Дигос қаласында да монастырь бар. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Солтүстік және Оңтүстік Америкада қосымша монастырлар құрылды, ал жақында Үшінші әлемде, негізінен Африкада бірнеше жаңа негіздер жасалды. Сент-Оттильеннің архиепаты қауымның президенті болып табылады. Қауымның әйел діни қызметкерлері бастан-ақ миссионерлік бенедиктиндік кәсіпорынның бір бөлігі болды, олар алдымен Сент-Оттилиенде, бірақ көп ұзамай жақын маңдағы өз үйлерінде болды. Олар өз бетінше дамып, бүгінде Туцингтің миссионерлік бенедиктиндік қарындастарының қауымын құрайды.
The congregation was founded in 1884, incorporating the houses founded on the vision of Andreas Amrhein, a monk of Beuron Archabbey, who, finding it impossible to realise the vision of the Benedictine mission within Beuron, left to begin an independent community. He set up a house in 1884 at Reichenbach in the Oberpfalz, but the site was too remote, and in 1887 the community moved to what is now St. Ottilien Archabbey in Oberbayern. In the same year the first missionary monks left for the Apostolic Prefecture of South Zanzibar in German East Africa, a territory which now comprises several dioceses in Tanzania, which the monks serve from the abbeys of Peramiho, Ndanda and Hanga and several smaller houses. Similarly the Congregation's Zululand mission (begun in 1921) is now an independent monastery serving the diocese it once helped to create. In 1908 an Asian mission field was added, comprising two abbeys in North Korea and China, which after the end of World War II were re constituted as Waegwan Abbey in South Korea. There is also a priory at Digos on Mindanao Island in the Philippines. Further monasteries were established in North and South America after World War I, and more recently several new foundations have been made in the Third World, mostly in Africa. The Archabbot of St. Ottilien is ex officio president of the congregation. Women religious have formed part of the Missionary Benedictine enterprise from the beginning, based at first at St. Ottilien but shortly after at their own house nearby. They have developed independently and today form the Congregation of Missionary Benedictine Sisters of Tutzing.