Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суфражист Флора Клифт Стивенсон (30 қазан 1839 - 28 қыркүйек 1905) - ағылшын әлеуметтік реформаторы. Ол кедей немесе назардан тыс қалған балаларға білім беру, қыздарға білім беру және әйелдерге университетке тең қол жеткізу мәселесімен ерекше қызығушылық танытты. Ол Ұлыбританиядағы мектеп кеңесінің құрамына сайланған алғашқы әйелдердің бірі болды.
British suffragist
Flora Clift Stevenson (30 October 1839 – 28 September 1905) was a British social reformer with a special interest in education for poor or neglected children, and in education for girls and equal university access for women. She was one of the first women in the United Kingdom to be elected to a school board.
Алғашқы 30 жыл
Флора Клифт Стивенсон Глазго қаласында Джейн Стюарт Шэннанның (Гринок саудагері Александр Шэннанның қызы) және Джеймс Стивенсонның (1786-1866) кіші қызы болып дүниеге келді. Стивенсон үлкен отбасының бірі болды, оның ішінде оның әріптесі және қарындасы Луиза, сәулетші Джон Джеймс Стивенсон және депутат Джеймс Кокран Стивенсон. Отбасы 1844 жылы Джеймс Стивенсон химиялық жұмыста серіктес болған кезде Джарроуға көшіп келді. Ол зейнеткерлікке шыққаннан кейін, 1854 жылы, отбасы Стивенсон ханым қайтыс болғанға дейін көп ұзамай Эдинбургке көшіп барды, ал 1859 жылы олар 13 Рэндольф Крессенттегі үйге қоныстанды. Луиза, Флора, Элиза Стивенсон (1829-1904), ертедегі суфражист, әйелдер құқығы үшін Эдинбург ұлттық қоғамының негізін қалаушылардың бірі және осы іс-шараларға қатыспаған қарындасы Джейн Стивенсон (1828-1904) өмірінің қалған бөлігін өткізетін болды (үй қазір "жетістіктерге жеткен әйелдерге" арналған тақташаға ие). Оның алғашқы білім беру жобасы - өз үйінде "халық қыздарына" кешкі сауаттылық сабағы болды. Ол Единбургтегі кедейлердің жағдайын жақсарту қауымдастығының белсенді мүшесі және Единбургтің біріккен өндірістік мектептерінің комитет мүшесі болды, ол қаланың ең назардан тыс қалған балаларына арналған мектептерде білім беруді ұйымдастырды. Ол және оның әпкесі Луиза әйелдерге университет білімін ашу қозғалысына қатысты, ал Эдинбург әйелдер білім беру қауымдастығының мүшелері ретінде олар 1868 жылы профессор Дэвид Массонның әйелдер үшін оқыған алғашқы дәрістеріне қатысты.
Flora Clift Stevenson was born in Glasgow, the youngest daughter of Jane Stewart Shannan (daughter of Alexander Shannan, a Greenock merchant) and James Stevenson FRSE (1786–1866), a merchant. Stevenson was one of a large family including her fellow campaigner and sister Louisa, the architect John James Stevenson, and MP James Cochran Stevenson. The family moved to Jarrow in 1844 when James Stevenson became partner in a chemical works. After he retired, in 1854, the family moved to Edinburgh shortly before Mrs Stevenson died, and in 1859 they settled in a house at 13 Randolph Crescent. Louisa, Flora, Elisa Stevenson (1829–1904), an early suffragist, one of the founders of the Edinburgh National Society for Women's Suffrage, and sister Jane Stevenson (1828–1904) who did not engage in these activities, were to spend the rest of their lives (the house now bears a plaque to "women of achievement"). Her first educational project was an evening literacy class for "messenger girls" in her own home. She was an active member of the Edinburgh Association for Improving the Condition of the Poor, and a committee member of the United Industrial Schools of Edinburgh, organising education in ragged schools for some of the most neglected children of the city. She and her sister Louisa were involved in the movement to open university education to women, and as members of the Edinburgh Ladies' Educational Association, they were at the first course of lectures for women given by Professor David Masson in 1868.
Мектеп кеңесінде жұмыс және басқа да істер
1872 жылғы Білім (Шотландия) Заңы мектеп кеңестерінде әйелдерге қызмет етуге мүмкіндік берді. Стивенсонның досы Генри Кингсли оған "бұл мүмкіндікті алуға" "қалай да лайық адам" екенін айтқан. Ол сайланған алғашқы екі әйелдің бірі болды (екіншісі Фиби Блайт) және ол өмір бойы осы рөлде болды, ақырында басқарма төрағасы болды. Ең кедей балалармен жұмыс істеу тәжірибесі оның сайлауға шыққаннан кейін мектепте оқуды міндеттегені үшін азық-түлік пен киім ұсыну бойынша жұмыс істей бастағанын білдірді. Ол көп жылдар бойы оқушыларға қатысты комиссияның төрағасы болды және 1887 жылы Шотландиядағы білім беру жөніндегі арнайы комитеттің алдында осы тақырыпта куәлік берді. Ол "қылмыскер" балалар үшін өндірістік мектептердің құндылығына қатты сенді және оның күш-жігері Эдинбургтің ескі қаласының шетіндегі Сент-Джонс-Хилл қаласында инновациялық күндізгі (тұрғын емес) өндірістік мектептің пайда болуына әкелді. 1890 жылдары ол 1893 жылғы күндізгі өндірістік мектептер туралы заңға, Шотландия кеңсесінің кәмелетке толмаған қылмыскерлер жөніндегі ведомстволық комитетіне және лорд Балфур тағайындаған Шотландия кеңсесіне маскүнемдер үшін түзеу мекемелеріне кеңес беретін комитетке қатысты. Стивенсон қыздарға сапалы білім беруді қатты қолдады. Ол Эдинбург мектептеріндегі қыздардың аптасына бес сағат тігінге жұмсауын мақұлдамады, бірақ ол Эдинбургтің аспаздық және үй шаруашылығы мектебін алға тартты. Ол бір газетке былай деді: "Бұл ұрпақтың қыздарын жақсы "үй шаруасындағы әйелдер" болуға үйрету керек, бірақ отбасының әл-ауқаты "үй иесіне" де бірдей байланысты екенін ұмытпау керек". Ол сондай-ақ соқырлар үйінің директоры болды. Ол тарифтік реформа даулы мәселе болған кезде әйелдер еркін кәсіподағының вице-президенті болды, сондай-ақ әйелдер либералды профсоюздық қауымдастығының президенті болды. Ол көптеген әлеуметтік жобалар мен қайырымдылық ұйымдарына қатысты. Ол Луиза екеуі немерелері Элис Стюарт Кердің Бернде бір жыл бойы медицинаны оқыуына қаржы бөлді. Элис британдық дәрігерлердің 13-ші әйел дәрігері болды.
The Education (Scotland) Act 1872 made it possible for women to serve on school boards. Stevenson's friend Henry Kingsley had told her that she "was exactly the kind of person" who should have this opportunity. She was one of the first two women to be elected (the other was Phoebe Blyth), and she continued in this role for her whole life, eventually becoming chair of the board. Her experience in working with the poorest children meant that as soon as she was elected she started work on a scheme offering food and clothing in exchange for a commitment to attend school. She was convenor of the attendance committee for many years and gave evidence on this subject to a select committee on education in Scotland in 1887. She believed strongly in the value of industrial schools for "delinquent" children and her efforts led to the innovative day (non residential) industrial school at St John's Hill on the fringes of Edinburgh's Old Town. In the 1890s she was involved in plans for the Day Industrial Schools Act 1893, the Scottish Office departmental committee on juvenile delinquents, and a committee advising the Scottish Office on reformatories for inebriates, appointed by Lord Balfour. Stevenson was a strong supporter of good quality education for girls. She disapproved of girls in Edinburgh schools spending five hours on needlework each week while the boys were having lessons, though she promoted the Edinburgh School of Cookery and Domestic Economy. She told a newspaper, "By all means let the girls of this generation be trained to be good "housemothers" but let it not be forgotten that the well being of the family depends equally on the "housefather"." She was also a director of the Blind Asylum. She was a vice president of the Women's Free Trade Union while tariff reform was a contentious issue, and also of the Women's Liberal Unionist Association. She was involved with many other social projects and charities. She and Louisa paid for their niece, Alice Stewart Ker, to study medicine in Bern for a year. Alice was to become the 13th female British doctor.
Құрметтер және оның соңғы жылдары
1899 жылы Эдинбургтегі Комли Банктегі жаңа мектепке оның есімі берілді, ол Флора Стивенсон бастауыш мектебі ретінде жалғасады және Эдинбург музыка мектебінің алғашқы жылдарын қамтиды. Өмірінің соңғы жылдары оған тағы да құрметтер әкелді: 1903 жылы Эдинбург университетінің құрметті заң докторы, 1904 жылы Александр Рош сурет салған портрет, 1905 жылы Эдинбург қаласының бостандығы. Соңғы жылдары Эдинбургтің Вест-Эндедегі 13 Рэндольф Крессент үйінде өтті. Ол ауырып, Сент-Эндрюстегі операция көмектеспеді. Ол сол жерде өзінің қонақ үйінде қайтыс болды және қайтыс болғаннан екі күн өткен соң, 1905 жылы 30 қыркүйекте Дин зиратында жерлеу рәсімі мен жерлеу рәсімі үшін Эдинбургке әкелінді. Қабірге баратын көшелер аза тұтқандарға толы болды, олардың ішінде екі-үш мың мектеп оқушылары болды. Оның қабірі оңтүстік террасаның үстіндегі оңтүстік шекаралық қабырғада жатыр. Оның әпкелері мен анасы онымен бірге жатыр. Әкесі оның сол жағында жатыр. 2021 жылы Шотландия Корольдік Банкі Стивенсонның бейнесі бар 50 фунт стерлингтік банкнотаны шығарды.
In 1899 a new school at Comely Bank, Edinburgh was named after her, and it continues as the Flora Stevenson Primary School, and including the early years of the City of Edinburgh Music School. The last few years of her life brought further honours: an honorary LLD from the University of Edinburgh in 1903, a portrait commissioned by public subscription and painted by Alexander Roche in 1904, the freedom of the City of Edinburgh in 1905. Her final years were spent at her house at 13 Randolph Crescent in Edinburgh's West End. She was ill and an operation in St Andrews failed to help. She died there in her hotel and was brought back to Edinburgh for a funeral service and burial in the Dean Cemetery on 30 September 1905, two days after her death. The streets on the way to the cemetery were filled with many mourners, including two or three thousand schoolchildren. Her grave lies on the southern boundary wall above the southern terrace. Her sisters and mother lie with her. Her father lies on her left side. In 2021, the Royal Bank of Scotland issued a £50 note featuring Stevenson.