Кіріспе

Ортағасырлық Флоренция жүн гильдиясы Арте делла Лана - Орта ғасырдың аяғы мен Ренессанс кезеңіндегі Флоренцияның жүн гильдиясы. Бұл Флоренцияның жеті Arti Maggiori ("үлкен кәсіптерінің") бірі болды, олар Arti Minori ("кіші кәсіптер") және Arti Mediane ("орталық кәсіптер") -ден бөлек. Arte della Lana жүн матамен айналысты және Флоренция подстасы мен Флоренция республикасы бойынша коммунаны басқаруда банкирлер мен саудагерлердің басқа корпорацияларымен ынтымақтасты. Албиццилердің ықпалды отбасы гильдияның көрнекті мүшелері болды.

Қамқорлық

Арт делла Лана 1331 жылы Синьория тікелей сеніп тапсырған Опера дель Дуомоға өзінің қамқорлығын жүзеге асырды. Гилдия таңдаған қамқоршы - Санто Стефано. Гильдия Лоренцо Гибертиден (14271428) Орсанмихеле қасбетідегі киелі шатырда (бүгінгі күні көшірме) орнатылған әулиенің мүсініне тапсырыс берді.

Палаццо

Алғашқы ғимарат Арте делла Лананың резиденциясы ретінде 1308 жылы тұрғызылған, қазіргі ғимараттың алдыңғы жағында екі латын жазуы бар, олар Компиоббези отбасының ескі мұнарасын қамтиды, олар 1284-те жартылай өртелген, өйткені олар гибеллин болғандықтан отбасы шығарылғаннан кейін. Келесі ғасырларда, Arte-ның едәуір қоғамдық қызметіне байланысты, штаб-пәтерді кеңейту үшін қосымша бөлмелер салынды. Жеке келісімдер мен өсиеттердің жаңа Бас архивін орналастыруға арналған Орсанмичеле шіркеуінің жоғарғы қабаттарына жеңіл кіру үшін Козимо I де Медичи 1569 жылы Калимала көшесі арқылы кіретін баспалдақ салуды бұйырды. Бұл баспананың жағында тағы да еңкейген денемен, Via dell'Arte della Lana-дағы екі ғимараттың арасында әуе байланысын анықтады. Жобаны Бернардо Буонталенти жүзеге асырды. 1770 жылы гильдияны жойғаннан кейін ғимарат пәтерлі үйге айналдырылды және 1772 жылдан бастап Орсанмихеле шіркеуінің ректориясы болды. 1890 жылы Флоренция муниципалитеті сатып алған, ол терең зақымдалғанға қарамастан, қайта жаңартудың бұзылуларынан аман қалды және 1903 жылы Данте Алигьери қоғамына "Илаһи комедияның" көрінісі ретінде қоғамдық оқу үшін сатылды. Бұл ежелгі Компиоббези мұнарасын он төртінші ғасырдағы Флоренция туралы идеяға сәйкес келетін сәулетке айналдыру үшін, Меркато Веккьо аймағын қалпына келтіруден кейін оқшауланған (1885-1895) мүлікті күрделі қалпына келтіру мен қайта құруды алға тартты. Әр түрлі жобаларды зерттегеннен кейін (оның ішінде архитектор Чезаре Спигидің көптеген және әдемі кестелері бар, ол Муниципалитеттің тарихи архивінде сақталады) жұмыстар 1905 жылы архитектор Энрико Лузинимен жүзеге асырылды, ол әр жағдайда (басқа гипотезамен салыстырғанда) Бернардо Буонталенти жобалаған есікті ғимараттың оң жағындағы басты бетінде қалдырудың қасиеті болды, бірақ он алтыншы ғасырдағы баспалдақты қиратып, ғимараттың екінші жағында жаңасын салып, сонымен қатар "бұрын тек күзету деп аталатын ғимаратқа жылтырлық пен қадір-қасиеттілік" берді.