Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Монсуммано Терме - Италияның орталық бөлігіндегі Тоскана провинциясындағы коммуна. Ол Валдиниволеде орналасқан және танымал шипажай. Ол екі бөлек ядродан тұрады: Монсуммано Альто, этруск тектес және қамалмен (бәлкім, Ломбард тектес) және қабырғалар желісімен, төменгі Монсумманоға қарайды, 1602 жылдан бастап Фердинанд I, Тоскананың Ұлы герцогы тапсырған ғибадатхананың айналасында салынған. Бұл француз актері Ив Монтанның және итальян ақыны Джузеппе Джустидің туған жері.
Monsummano Terme is an comune located in the Province of Pistoia, Tuscany, central Italy. It is located in the Valdinievole, and is a popular spa resort. It is composed of two separate nuclei: Monsummano Alto, of Etruscan origins and with a castle (probably of Lombard origins) and a line of walls, overlook the lower Monsummano, built starting from 1602 around a sanctuary commissioned by Ferdinand I, Grand Duke of Tuscany. It was the birthplace of French actor Yves Montand and Italian poet Giuseppe Giusti.
География
Аудан орталық шығыс Валдиниволеде орналасқан және солтүстікке қарай Монтальбано төбелерімен, оңтүстікке қарай Падуле ди Фучеккио батпақты жерімен, батысқа қарай Пиана ди Луккамен, шығысқа қарай жартылай төбелі аймақтармен шектеседі. Ларчано қаласы. Падульге жақын орналасқандықтан, бұл аймақта өсімдіктер мен жануарлар дүниесі мол, ал құс бақылаушылар үшін кездесу орны болып табылады. Өзендер өте қысқа, олардың ішіндегі ең көрнектісі - Кандалла өзені, ол қаланың орталығынан өтеді. Таулар Монталбано тізбегінен құрылған, онда Винчи орналасқан және Монсуммано Альто, ол қазіргі кезде пайдаланылмайтын карьерлерінің айқын пішінімен танымал, олар тауға табиғи емес тік беткейлер берді.
The district is located in the central eastern Valdinievole, and is bordered to the north by the hills of Montalbano, to the south by the wetland Padule di Fucecchio, to the west by the Piana di Lucca, and to the east by the semi hilly areas the town of Larciano. Given the proximity to the Padule, the area displays a wealth of flora and fauna and is a meeting place for birdwatchers. The rivers are very short, of which the Candalla stream is the most prominent, flowing through the city center. The mountains are formed from the Montalbano chain, in which Vinci is located, and Monsummano Alto, which is , known for the unmistakable shape for its quarries, now disused, which have given unnaturally steep slopes on the mountain.
Тарих
Этруск және римдік дәуірлерде Вальдиниеволе транзиттік орын ретінде саналды, кейбір қасиетті демалыс орындары бар, бұған 1887 жылы Кастельмартиниден табылған және бүгінде қала мұражайында орналасқан б.з.д. Римдік археологиялық орындарға қайта оралайық (Поцареллодағы Вилла Сан-Паоло, Вайано және Сегаларе), Монте-Альбано беткейлерінде. Монсуммано-Альто қамалының қонысы 1260 жылдан бастап құжатталған, бірақ, мүмкін, өткен ғасырдан бері болған, немесе, кейбіреулер Ломбард дәуіріндегі топологияға байланысты ұсынған. 1331 жылы Флоренция мен Лукка арасындағы шайқастардың орталығында болған. Жазық аймақ батпақты болды (бұл әлі күнге дейін жақын жердегі Фучеккио Падуле арқылы көрінеді), ол XVI ғасырдың екінші жартысында бірнеше фермалар мен үйлер салынып, адам қонысына айналды. Қаланың төменгі бөлігі негізінен он жетінші ғасырға жатады, онда 9 маусымда 1573 жылы құдайдың керемет көрінісінен кейін Тоскананың ұлы герцогы Фердинанд I Фонтенуованың біздің әйелінің киелі үйін (1602 1605) және басқа да ғибадатханаларды салған. XIX ғасырда Монсуммано Терме жазушы және бұрынғы фашистік саясаткер Фердинандо Мартинидің үйі болды (оның бұрынғы Вилла Ренатико Мартиниде қазіргі заманғы өнер және ХХ ғасыр мұражайы және патриоттық ақын Джузеппе Джустиге арналған мұражай орналасқан). Оның туған жері мен алаңның ортасындағы ескерткіш оған арналды. Ескерткіш сондай-ақ оның дін қызметкерлеріне деген жеккөрушілігін бейнелейді, бұл ақынның шіркеуден алыстағанын көрсетеді. Фашизмнің пайда болуымен көшіп-қону ағынынан кейін қала 1951-1961 жылдары иммиграция орнына айналды, негізінен оңтүстік Италиядан, аяқ киім саласының өсуіне байланысты 9,708 тұрғынынан (1951 жылы) 11,631 (1961 жылы) дейін тез өсті.
In Etruscan and Roman times, the Valdinievole was classified as a transit site, with some sacred resting places, as evidenced by a bronze piece of art from the 3rd century BC promachos of Hercules, found in 1887 at Castelmartini and today can be found at the city's museum. Going back to the Roman archeological sites (Villa San Paolo at Pozzarello, Vaiano and Segalare), on the slopes of Monte Albano. The settlement of the castle of Monsummano Alto is documented from 1260, but probably existed since the previous century, or, as some have suggested due to the topology from the Lombard era. The castle was at the center of battles between Florence and Lucca, with its final conquest in 1331. The flat area was swampy (which can still be seen today through the Fucecchio Padule, close by), which became a human settlement in the second half of the 16th century with the construction of several farms and houses. The lower section of the town dates mainly to the seventeenth century, when, after the miraculous apparition of the Virgin on 9 June 1573, the Grand Duke Ferdinand I of Tuscany started the construction of the Sanctuary of Our Lady of Fontenuova (1602 1605) as well as other buildings for the reception of pilgrims, such as Osteria dei Pellegrini, now the city's Museum. During the 19th century Monsummano Terme was home of writer and former fascist politician Ferdinando Martini (his former Villa Renatico Martini is now houses the Museum of Contemporary Art and of the Twentieth Century, and museum dedicated to the patriotic poet Giuseppe Giusti. His birthplace and a memorial at the center of the square have both become dedicated to him. The monument also symbolizes his distaste for the clergy, showing the poet facing way from the church. The city, after a flow emigration with the advent of Fascism, became a place of immigration in the years 1951–61, mainly from southern Italy, passing rapidly from 9,708 residents (in 1951) to 11,631 (1961), due to the footwear sectors rise.