Кіріспе

Лоффлер эндокардиті - жүрек ауруының бір түрі, жүректің қатып, нашар жұмыс істеуі, жүрекке эозинофильдер деп аталатын ақ қан клеткаларының енуімен сипатталады. Рестриктивті кардиомиопатия - жүрек бұлшықетінің ауруы, ол жүрек қарыншаларының диастолалық толтыруының бұзылуына әкеледі, яғни жүректің үлкен камералары қанды өкпе немесе жүйелік айналымға сорғылайды. Диастола - жүрек жиырылуының серпіліс циклының жүрек алдыңғы систола (яғни жиырылыс) кезінде жасалған босатудан кейін веналық қанмен толысатын бөлігі. Эозинофилдік негіздегі жүрек зақымдануының ерекше түрін алғаш рет 1936 жылы швейцариялық дәрігер Вильгельм Лоффлер сипаттады. Алғашқыда сипатталғандай, бұл ауру рестриктивті кардиомиопатия түрінде, яғни еозинофильдермен инфильтрацияланған, жүрек жасушаларының қатты фиброздық дәнекер тіндерімен алмастырылғанын көрсеткен, нашар кеңейіп, жиырылатын қатты жүрек түрінде көрінеді. Лоффлер эндокардиті қазіргі кезде эозинофильді миокардит көрінісі ретінде қарастырылады, бұл ауру эозинофильдердің жүректің бұлшықет қабатына енуін қамтиды, бұл үш прогрессивті клиникалық сатыға әкеледі. Бірінші кезең - жіті қабыну және содан кейін жүрек бұлшық еті жасушаларының өлімі. Бұл кезеңде жіті коронарлық синдромның белгілері мен симптомдары басым болады, мысалы, стенокардия, жүрек соғысы және жүректің қатаң жетіспеушілігі. Екінші кезеңде жүректің эндокардиясы (яғни ішкі қабырғасы) қан ұрықтарын қалыптастырады, олар бөлінеді, содан кейін әртүрлі артериялар арқылы өтеді және оларды бұғаттап қояды; кейбір адамдарда бұл ұрықтану сатысы бастапқы көрініске ие болуы мүмкін. Үшінші кезең - фиброздық кезең, яғни Лоффлер эндокардиті, онда зақымдалған жүрек бұлшық еті ұлпасының орнына зақымдалған жүрек ұлпасының орнын толтырады, бұл жүректің және/ немесе жүрек клапандарының нашар ауруын тудырады. Соңғы басылымдарда Лоффлер эндокардиті эозинофильді миокардиттің үшінші сатысы үшін тарихи термин ретінде жиі қолданылады.

Белгілері мен симптомдары

Лоффлер эндокардиті белгілері мен симптомдары эозинофилдің дисфункциясын тудыратын көптеген негізгі ауруларды, сондай-ақ жүрек зақымдануының өрлеу жылдамдығының үлкен айырмашылығын көрсетеді. Жүрек ауруының белгілері байқалмай тұрып, адамдар қарапайым салқындық, астма, ринит, бөртпек немесе басқа да аллергиялық аурулардың белгілерін көруі мүмкін. Жүрек ауруының көріністеріне өмірге қауіп төндіретін жағдайлар, мысалы кардиогендік шок немесе жүрек ритмінің ауытқуынан болатын кенеттен өлім жатады. Алайда, көбінесе жүрек ауруының белгілері мен симптомдары кардиомиопатияның басқа түрлерінде байқалатын сияқты: жүрек ритмі арифметикасы мен жүрек қағымының бұзылуы, басқа жүрек ритмі арифметикасы, бұл ритмсіздіктің белгілері, мысалы, көкіректің соғуы, жүрек айнуы, басы айнуы және құлдық; жүрек жетіспеушілігінің белгілері, мысалы, шаршау, едем, яғни төменгі аяқ- аяқтардың ісігі, және тыныс алудың қиындауы. Гипереозинофилия (яғни қандағы эозинофильдер саны 1 микролитрге 1500- ден немесе одан жоғары) немесе, сирек кездесетін еозинофилия (500- ден жоғары, бірақ 1 микролитрге 1500- ден төмен) жағдайлардың басым көпшілігінде кездеседі және басқа кардиомиопатияларға қарағанда осыған бағытталған құнды ілгерілеуші белгілер болып табылады. Алайда, еозинофилдердің қанда жоғары болуы аурудың алғашқы кезеңінде пайда болмауы мүмкін. Басқа, аз ерекше зертханалық зерттеулер жүрек ауытқуын білдіреді, бірақ эозинофильді миокардит міндетті түрде емес. Бұларға жүйелік қабынуға (мысалы, С реактивті белок, эритроциттердің тұнбалану жылдамдығы) және жүрек зақымдануына (мысалы, креатинкиназа, тропониндар) қан маркерлерінің көтерілуі; және электрокардиограмманың ауытқулары (көбінесе ST сегментінің Т толқынының ауытқулары). Екіншілік себептерге (яғни басқа аурулар эозинофилді бұзған жағдайда) аллергиялық және аутоиммундық аурулар; кейбір паразиттік құрттар, протозоялар және вирустардан болатын инфекциялар; эозинофилия немесе гипереозинофилиямен жиі байланысты қатерлі және қатерлі гематологиялық аурулар; әртүрлі дәрілерге жанама әсерлер жатады. Бұл ауру эозинофильдің жүрек тіндеріне енуінен пайда болады. Бұл жүректің кейбір бөліктерінің фиброздық қалыңдауына (эндомиокард фиброзына ұқсас) және жүрек клапандарының қалыңдауына әкеледі. Нәтижесінде жүрек қатып, әлсіз созылады, ал жүрек клапандары талмалы немесе жеткіліксіз болады, яғни ашылу немесе жабылу қабілеті төмендейді. Жарақаттанған жүректе қабырғалық тромбтар да пайда болуы мүмкін, яғни қарынша қабырғаларына қарсы жатқан, үзіліп, артериялар арқылы ағып, бөгеліп кетуі мүмкін; бұл жағдай көбінесе эозинофильді миокардиттің фиброздық сатысынан бұрын болады және тромбоздық саты деп аталады. Инфекциялық агенттер: гельминттер мен протозоялық инфекцияларды дәрілік препараттармен емдеу әдетте иммунодепрессантты терапиядан артықшылығы бар, егер арнайы емделмеген жағдайда қолданылса, инфекцияны нашарлатады. Орташа ауыр немесе ауыр жағдайларда, иммунодепрессантты препараттармен бірге арнайы иммунодепрессантты препараттар қолданылады. Ішеген дәрілерге токсикалық реакциялар: ішеген дәрілерді кортикостероидтармен немесе басқа да иммунодепрессанттармен бірге қабылдауды тоқтату. Тирозинкиназа ингибиторларына (мысалы, PDGFRA, PDGFRB, немесе мүмкін FGFR1) өте сезімтал гендердегі мутациялар салдарынан пайда болған клоналды эозинофилия: бірінші буын тирозинкиназа ингибиторлары (мысалы, иматиниб) алғашқы екі мутацияға ұсынылады; кейінгі буын тирозинкиназа ингибиторлары, понатиниб, жалғыз өзі немесе сүйек майы трансплантациясымен бірге, FGFR1 мутацияларын емдеу үшін пайдалы болуы мүмкін. Басқа гендердегі мутациялар немесе бастапқы қатерлі ісіктерден туындаған клональды гипереозинофилия: осы қатерлі ісік алдындағы немесе қатерлі ісіктер үшін қолданылатын арнайы емдеу схемалары бейтарап иммуносупрессияға қарағанда пайдалы және қажетті болуы мүмкін. Аллергиялық және аутоиммундық аурулар: бұл ауруларға арналған арнайы емес емдеу схемалары қарапайым кортикостероидтық емнің орнына пайдалы болуы мүмкін. Мысалы, эозинофильді грануломатозды полиянгитпен емдеуге меполизумабпен сәтті емделуге болады. Идиопатиялық гипереозинфильді синдром және лимфоциттік варианттағы гипереозинфилия: кортикостероидтар; кортикостероидпен емделуді тоқтататын немесе оны бұзатын гипереозинфилиясы бар адамдарға және кортикостероидпен емделуді қажет етпейтін адамдарға ұ...