Кіріспе
Ежелгі Грекияда шикі етті ритуалдық тұтыну Омофагия немесе омофагия (грекше ωμός "шикі") терминінің қазіргі қолданылуы - шикі етті жеу. Бұл термин Дионис құдайына табынушылықтың мән-жайында маңызды. Омофагия - Дионисия мифінің үлкен элементі; шын мәнінде, Дионис епітеттерінің бірі - Омофагос "Сырақты жегіш". Омофагия өркениетке қарсы жабайы табиғаттың жеңісінің және табиғат пен өркениет арасындағы шекаралардың бұзылуының символы болуы мүмкін. Бұл сондай-ақ Дионис құдайға табынушылардың Дионис құдайдың жауыздық қасиеттерін және оның жабайы табиғатпен байланысын, құдаймен "бірлікте" болуын бейнелеуі мүмкін. Мифологияда кейде Дионис құдайларына табынушы әйелдер - маенадалар өздерінің ғибадатының бір бөлігі ретінде шикі ет жейтінін бейнелейді. Алайда тарихи маенадалар шикі ет жегеніне айқын дәлел жоқ. Дионис дәстүрі бойынша, шикі етті Дионис өзінің ізбасарларына емес, Дионис өзіне берген болуы мүмкін. Дионис шикі ет құрбандығын қабылдады және оларды жеді деп сенді, бірақ оның ізбасарлары тұтынуға қатыспады.
the modern use of the term
Omophagia, or omophagy (from Greek ωμός "raw") is the eating of raw flesh. The term is of importance in the context of the cult worship of Dionysus. Omophagia is a large element of Dionysiac myth; in fact, one of Dionysus' epithets is Omophagos "Raw Eater". Omophagia may have been a symbol of the triumph of wild nature over civilization, and a symbol of the breaking down of boundaries between nature and civilization. It might also have been symbolic that the worshippers were internalizing Dionysus' wilder traits and his association with brute nature, in a sort of "communion" with the god. Mythology sometimes depicts Maenads, Dionysus' female worshippers, eating raw meat as part of their worship; however, there is little solid
evidence that historical Maenads consumed raw meat. The Dionysiac diet of raw meat may be more properly attributed to Dionysus himself, rather than his followers—he received sacrifices of raw meat and was believed to consume them, but his followers did not share in the consumption.
Орфизм
Орфикалық құпиялар тазалану мен өмірден кейінгі өмірге бағытталған рәсім ретінде пайда болды; құпиялар Дионис Загрейдің әңгімелеріне негізделген. Загрей Зевс пен Персефонаның баласы, оны титандар спаррагмос әрекетімен бөлшектеп тастады. Загрейді талқандағаннан кейін, титандар оны жүрегінен басқасын жеп тастады. Оның денесі қайта жиналды; бұл Пентхес туралы әңгімелерде көрініс табады, оның денесі анасы, әпкесі және басқа да Менадалар Дионис дәуіріндегі шатастықтың салдарынан бөлініп кеткеннен кейін жиналды. Актеон қайтыс болғаннан кейін иттер қатты қайғырып, оларды жұбату үшін оның бейнесі жасалды. Үш оқиғада да спаррагмос пен омофагиядан кейін дене мүшелерінің қайта құрастырылуының ортақ мотиві көрсетілген және бұл мотив діни рәсім үшін маңызды болуы мүмкін. Орфизмде құлшылық етушілер Загрейдің тарихын қайта жаңғыртқан Орфикалық рәсімге қатысып, құрбандық ретінде бұқаны қолданған (кедей құлшылық етушілер текені қолданған болуы мүмкін). Олар бұл рәсімді құдайларының өміріндегі оқиғаларды "есте сақтау" ретінде қарастырған. Дионис Загреймен байланысты болды, ал Титандар оны жыртып, жеп тастаған оқиға оған да қатысты болды. Орфизмнің басталуында Элеусиандық құпиялар әсер етті.
Бакаилер
Еврипидтің "Бакаи" пьесасы Дионис құрметіне, оның ішінде омофагияға және оның серігі спаррагмосқа (бөлшектеу) сілтеме жасайды. Бұл пьесада Агаве кейіпкері Дионис әсерімен өзінің ұлы Пентхесті жыртқан. Еврипид Агаваны спаррагмосқа қатысқан ретінде суреттегендіктен, ол аудиторияға омофагияға да қатысқан деп ойлауды мақсат еткен болуы мүмкін: сонымен қатар, Кадмус кейіпкері Агавтың әрекеттерін өзінің аң аулаушы иттері жеген Актеонның оқиғасымен салыстырады. Бұл қауымдастық омофагия орын алғанын көрсетеді. Омофагияның тағы бір мүмкін мысалы Бакаиде бар. Пьесаның бір тұсында менадалар жақын маңдағы қалаға барып, балаларды алып кетеді; мүмкін, менадалар оларды жеп қояды. Өнер мен аңыздарда бұл оқиға омофагиямен байланысты; дегенмен, Еврипид Бакаиде осы мағынаны көздемеген болуы мүмкін.