Кіріспе

Атесса (жергілікті тілінде L'Atésse) - Италияның оңтүстік-шығысындағы Абруццо провинциясының Чиети провинциясындағы муниципалитет. Ол Val di Sangro таулы қауымдастығының бөлігі. Бұл провинцияның аумағы бойынша ең үлкен және халқы бойынша сегізінші муниципалитет.

География

Қала Сангро өзенінің төменгі аңғарында орналасқан. Оның ауданы 11 003 гектар, провинцияның ең үлкені және Tornareccio ауылының оңтүстігінде қалған аумақтан орталықтандырылған шағын бөлігін қамтиды. Бұл аймақ Сангроның су тасқынынан басталатын таулы жерлерді қамтиды. Атесса ауылы ай ай пішінді өсімдіктің рельефіне жоғары, айналадағы ауылға оқшауланған, оның ең биік нүктесі 473 метр, Вилла Коммунале. Муниципальдік аумақ арқылы өтетін су жолдары көп, көбінесе негізгі өзендердің, батыста Сангро мен шығыста Осентоның қоныстары. Жер қойнауындағы соңғы жоталардың бірі қалың сары түстегі, қалың жарлардың көптеген шығыңқы жерлерінде көрінетін ежелгі қабатталған құмды шөгінділер бар. Бұл шөгінділер, осы жердегі жағалаудың тұрақтылығының және Плиоценнің соңы мен Квартерннің басы арасындағы теңіздің регрессиясының дәлелі, балшықты топырақтарға (көк сұр саздар) жатады, бұл ашық теңізде жер асты материалдарының шөгінділенуінің нәтижесі.

Тарих

Кейбір деректерге сәйкес Атессаның шығу тегі біздің заманымыздың V ғасырына, Батыс Рим империясының құлдырауынан кейін басталған. Орта ғасырларда ол әртүрлі иелердің феоды болды, соның ішінде: Куртенэй немесе Кортиначчо, Фландрияның Филипп I, Марамонте, Монтеодоризио графтары, Неапольдің королі Фердинанд I және Колонна. Екі Сицилия патшалығында феодализм жойылғаннан кейін (19 ғасырдың басында) елде қасірет болды. Қысқа уақытқа қалпына келді, бірақ 1816 және 1817 жылдар аралығында осы аймақты соққылаған холера эпидемиясы оны кез келген жақсарудан айырды.

Негізгі көрікті жерлер

Қаланың тарихи орталығы 17 ғасырда, Ренессанс стиліне, Сан-Микеле, Сан-Джузеппе, Сан-Никола және Санта-Маргарита қалаларының қақпаларында ежелгі ортағасырлық қабырғалардың аз қалдықтары сақталған. Қала екі бөлікке бөлінеді: біріншісі - ең көне, Сан-Люсио соборының басым бөлігімен және оның соңында Сангро жазығына қарай, Санта-Кроче күшейтілген шіркеуінен; екінші бөлікте Корсо Витторио Эмануэле жолы өтеді және Андриано аркасы арқылы өтеді (бұрынғы Сан-Никола порты), Гарибальди алаңынан Сан-Кристофоро төбесіне дейін, үстіне көтерілген ант бағанасынан.