Кіріспе

Нью-Ричмонд айналмалы көпірі, сондай-ақ елу жетінші көше көпірі деп те аталады, Мичиган штатындағы бір жолақты айналмалы көпір. Аллеган округінің Манлиус қалашығында орналасқан, ол 57-ші көшеді Каламазу өзенінің үстінен Олд Аллеган жолымен көлік қозғалысына жабылғанға дейін байланыстырды. Нью-Ричмонд атауы сол аты бар аймақтағы бұрынғы кен қалашығынан шыққан. Көпір АҚШ-та бар ең көне айналмалы көпірлердің бірі, Мичиган штатындағы ең көне металл бұрандалы көпірлердің бірі және штаттың ең ұзын пони бұрандалы көпірі.

Тарих

Бұл жерде Каламазу өзенін кесіп өтетін алғашқы көпір 1842 жылы Аллеганды қазіргі Сингапур ауылымен байланыстыратын жергілікті тас жолдың бөлігі ретінде салынған. 1842 жылы ағаштан жасалған көпір 1856 жылы ұқсас құрылыммен ауыстырылды. 1877 жылы көпірдің бір бөлігі өзенге құлап түсіп, 1878 жылдың аяғында ағаш көпірді құлатып, оның орнына темір көпір салуға дайындық жүргізілді. 2010 жылы көпірді Американың азаматтық инженерлер қоғамы Мичиганның тарихи құрылыс инженерлік ескерткіші деп атады.

Сипаттама

Нью-Ричмонд тербелісті көпірінің төрт негізгі аралығы бар, сонымен қатар сегіз қысқа қатынас аралығы бар, барлығы 422 фут (129 м) ұзындығында. Төрт негізгі аралықтарға 89 фут (27 м) ұзындықтағы Warren пони трассінің айналмалы аралығы, екі 70 фут (21 м) ұзындықтағы Warren пони трассінің екі жағында және қосымша 51 фут (16 м) ұзындықтағы Warren пони трассінің аралығы (ремонт 1899 жылы). Оңтүстік жағында 7 метрлік екі қақпашы жол бетон бағанаға орнатылған көпірмен кездеседі. Солтүстік жағында әрқайсысының ұзындығы 4 метрден 5 метрге дейін жететін, темірден жасалған алты қысқа аралықтағы құрылыстар бетон бағаналарға орнатылған көпірдің жанына келеді.