Кіріспе

Италияның Торралба және Амброна коммунасы (Сория провинциясы, Кастилия және Леон, Испания) - екі палеонтологиялық және археологиялық сайттар, олар әр түрлі қазбалы деңгейлерге сәйкес келеді, олар кем дегенде 350 000 жыл бұрын (Ион, Орта плейстоцен) Ашеул лит өнеркәсібімен (Түсінірек палеолит) байланысты. Дәстүрлі түрде бірге зерттелетін сайттар шамамен 3 км қашықтықта орналасқан және Амброна (Миньо-де-Мединасели муниципалитеті) және Торралба-дель-Мораль (Мединасели муниципалитеті) елді мекендеріне жатады. Бұл жерлерден ірі сүтқоректілердің, негізінен, пилдердің (Тілтіректі пил) қалдықтары табылған. Бұл жерлерді филдер зираты деп қарастыруға болады, бірақ бұл терминнің сүйектер шоғырлануы анықтамасы проблемасын тудырады. Бұл жерлер адамдар бірінен соң бірі қоныстанған жерлерді көрсетеді, олар аң аулау станциясы немесе, мүмкін, өліктерді жинап, бөлшектеп тастаған. XIX ғасырдың соңынан бастап белгілі болған олар алдымен 1909 және 1914 жылдар аралығында Маркиз Серральбомен, кейін 60-шы жылдардың басында және 80-ші жылдардың басында америкалық Фрэнсис Кларк Хауэлл палеонтолог Эмилиано Агирремен бірлесіп, кейін 90-шы жылдары Мануэль Сантонья мен Альфредо Перес Гонсалес жаңа науқандарды жүргізді. Әр түрлі қазбалардың қалдықтары, негізінен, Museo Nacional de Ciencias Naturales, Museo Arqueológico Nacional, Museo Numantino de Soria және Ambrona мұражайының мұражайы арасында шашырап жатыр. Олар 1995 жылы 7 қыркүйекте "археологиялық аймақ" санатында Bien de Interés Cultural деп жарияланды. Олар сонымен қатар "Плиоцендік испан плейстоценінің омыртқалылар аймақтары" санатына кіретін "VP 07: Loma del Saúco, Torralba" және "VP 07b: Loma de los Huesos, Ambrona" атауларымен Испанияның геологиялық және тау-кен институты "халықаралық геологиялық қызығушылыққа ие халықаралық орын" ("Геосайт") деп жариялады.

1888: ашылуы

XIX ғасырдың аяғында Торралба мен Сорияны байланыстыратын жаңа темір жол желісі туралы шешім қабылданды. Келісім-шарт Бельгиялық компанияға берілді. Алғашқы қалдықтар 1888 жылы компания Торралбаның алғашқы темір жол вокзалына суды канализациялау жұмыстарымен бірге пайда болды (кейін екі рет, 1926 жылға дейін және 1959 жылы).

1961-1983 жж.: Хауэлл мен Агирре

thumb andead1963 жылы Хауэлл қазбасының жер бетінде сақталған, тік тісті пилдің (орындағы ең маңызды таксон) қалдықтарымен: қорғаныс, омыртқа, жақ (төменге қарай) және кейбір қабырғалар. Американдық антрополог Фрэнсис Кларк Хауэлл 1961 және 1963 жылдар аралығында, сондай-ақ 1980, 1981 және 1983 жылдары Торралба мен Амбронада алты қазба науқанын жүргізді. Оның зерттеулерінің нәтижелері кейінірек талқыланған уақыт гипотезасының адам топтарының кез-келген уақыттағы аулау практикасын көрсеткен сияқты. Сонымен қатар үйлердің бар екендігін көрсететін көміртекті қалдықтар: отты қасақана және бақыланатын пайдалану. 1959 жылы Джон Десмонд Кларк "окупациялық орындар" деген ұғымды ұсынған Пэн-Африканың тарихқа дейінгі және төртінші кезеңді зерттеулер конгресі кезінде испан археологы Ллюис Перико (Барселона университеті) антропологтар Ф. Кларк Хауэлл (Чикаго университеті) және Пьер Биберсонды (Париждің адам мұражайы) қызықтырды. және т.б., бірақ оның әлеуметтік әсерінен, алғашқы адамның аң аулау қызметіне байланысты.

1990-2002: Сантоня мен Перес-Гонзалес

2012 жылы Амброна алаңының көрінісі. Қазба орнын мұражай ғимаратының алдыңғы және артқы бөлігінде көруге болады. Хауэлл мен оның әріптестерінің нәтижелері нәтижесінде келесі жылдары адам мінез-құлқына байланысты кейбір тұжырымдар, негізінен белсенді аңшылыққа немесе сүйек аспаптарын пайдалануға байланысты кең ауқымды талқылаулар болды. Орамдардың нақты қалыптасу моделін құру үшін археолог Мануэль Сантоня және геолог Альфредо Перес Гонсалес жаңа қазба кезеңін ұсынды және бірлесіп жүргізді, негізінен геологияны және оның егжей-тегжейлі стратиграфиясын дәл анықтауға бағытталған. Бұл әдіс жүйелі қазудың алдында сынақ шұңқырлары мен секцияларын егжей-тегжейлі стратиграфиялық талдау үшін жүзеге асыруға негізделген, өйткені үлкен аудандарда бір мезгілде қазу өте ұқсас фациттерді шатастыруға әкелуі мүмкін, бұл басқа әдіспен ерекшеленуі керек. Жұмыс 1990 және 1991 жылдары басталды, кейбір сондаулармен толықтырылған жер бетіндегі геологиялық зерттеулерді әзірлеумен, және негізгі қазба науқандары жүргізілді, бұл жолы тек Амбронада, 1993 жылдан 2000 жылға дейінгі жаздар үзіліссіз, кейбір қосымша сынамалар мен басқа сынақтар 2001 және 2002 жылдар аралығында жүргізілді.

Стратиграфиялық

Амброна полигоны "Амброна формациясында" орналасқан, оның тұнбасының қалыңдығы жалпы алғанда сегіз метрден аспайды. Жеті деңгей немесе литиктік фацилер анықталды, олар үш мүшеге топтастырылған: бір төменгі (AS1 - AS5 деңгейлері) - шагыл, сұр шел және саз, екіншісі орта (AS6) - құм және сұр лим, ал жоғарғы (AS7) - қабірлер мен қызыл құм. AS3 деңгейі (слайдтар мен балшық) жергілікті түрде эрозияға ұшырап, кейбір нүктелерде AS4-ті AS2-ге тікелей қолданады. Дискордентті негіз аллювиалды желдеткіштер арнасының (AS1 және AS2) бетін құрайды. AS3 деңгейі көлдік орта деп түсіндірілді. Төменгі және ортаңғы мүшелердің қалған бөлігі (AS4-тен AS6-ға дейін) төмен энергиялы, терең емес өзендік көлі ортасында, кейбір арналар мен ағып кету шөгінділерімен орналастырылған деп түсіндіріледі. Жоғары мүше (AS7) бұрынғыдан гранюлометриясы жоғары, ол қайтадан алювиалды желдеткіш беттерге сәйкес келеді, оларда не окаменекіштер, не литикалық өнеркәсіп табылған жоқ. Бұл Амбронадан жақындарақ, өзендік желілердің аңғардағы қоршалуынан кейін қалыптасқан, анықталмайтын уақытта пайда болған. Палеомагнитизмді зерттеулер барлық Амброна үлгілерінде қалыпты полярлық мәнді берді, бұл Брунес хронына сәйкес келеді, қазіргі, 779 000 жыл бұрын басталған .

Жүйелілік

Қоймаларда анықталған таксондардың тізімі уақыт өте келе, жақсы диагностикалық элементтердің ашылуына немесе жүйеліліктің өзгеруіне байланысты өзгеріп келеді; біз ең соңғы қатынасты көрсетуге тырысамыз.

Микроорганизмдер

Балық: диатомиялар (Amphora, Hantzschia, Surriella, Cyclotella, Anomoeoensis, Epithemia, Rhopalodia, Cocconeis, Pinnularia, Nitzschia), хризофиттер.

Өсімдіктер

Шөптесіндер: Poaceae, Asteraceae, Cichoriaceae, Fabaceae, Rumex, Plantago. Су жануарлары: Cyperaceae, Nymphaeaceae, Polygonum , Ranunculaceae, Typha. Қуаты: Жүніс (Juniperus), Розасеялар, Цистасеялар, Эрикасеялар. Ағаштар: қарағай (Pinus), алль (Alnus), саз (Salix), шырша (Ulmus), емен (Quercus), қайың (Betula), қаштан (Castanea), қарақұмық (Corylus), жаңғақ (Juglans).

Артроподтар

Остракодтар (Candona, Cypris, Cypridopsis, Eucypris, Herpetocypris, Heterocypris, Ilyocypris, Leucocythere, Plesiocyrpdopsis, Potamocypris)

Ашар жануарлар

Panthera leo cf. қарама-қарсы радиусы Амбронаның қазбасы. Ерте орта плейстоцендегі Еуропа үңгір гиенасы (Crocuta crocuta aff. praespelaea) Ерте орта плейстоцендегі Еуропалық үңгір арыстаны (Panthera leo cf. фосилис) Түлкі (Vulpes sp.) Мосбахтың қасқыры (Canis lupus cf. mosbachensis)

Бастапқылар

Гейдельбергтің адамы? Қалай ? Homo heidelbergensis) деп аталады. Бұл жерлерде скелет қалдықтары болмағандықтан, адам болуы литик индустриясымен және фил сүйектеріндегі белсенділік белгілерімен анықталады. Бұл түр тек қана ұқсас жастағы Атапуерканың Сима де лос Осеос (Sima de los Huesos) жерімен байланыста болады.

Тафономия

Үлкен сүтқоректілердің сүйек қалдықтары, әдетте, таралған, эрозияға ұшыраған және бөлшектенген, бұл өзендік тасымалдау арқылы траулингілерді дәлелдейді, бірақ саз немесе балшық шөгінділерде әдетте анатомиялық байланыстағы элементтер бар, аз немесе ешқандай тасымалдау (бастауыш жинақтау) және жыртқыш немесе қоқыс жегіштерсіз, тіпті пил үлгісінің қаңқасы (ә" концентрациясында) іс жүзінде толық. Амбронадағы көптеп жиналған пил сүйектері қазіргі "Пилдер зираты" деп аталатын жерлерге ұқсас. Су көздеріне жақын жерлерде өліктер жиналады, негізінен, пилдер, сонымен қатар басқа сүтқоректілер, Африка саябақтарында жақсы зерттелген. Бұл ортада, су көздеріне қарай ұшып бара жатқан, ашық немесе жартылай көмілген сүйектерді пилдер немесе басқа сүтқоректілер таптап, бөлшектейді. Амбронадағы пил өлім-жітімі де осы модельге сәйкес келеді, табиғи себептерден болатын өлім-жітіміне нұсқайды және селективті аңшылыққа байланысты типтік ауытқушылықты білдірмейді. Типология әртүрлі: қол балталары, кескіштер, рацлоирлер, дентикуляттар, перфораторлар, артқы пышақ немесе буриндер, басқалары. Материалдар өте әртүрлі: кремнезол, кварцит, әк тас және кварц, бөлшектер, деңгейлеріне қарай, олар эрозияға ұшыраған жоқ, ал қалғандары жарық алып жүру, екіншілік жиналу белгілерін көрсетеді, аз элементтер өте қатты төгілген. In situ өндірісі туралы ешқандай дәлел жоқ, тек қана екінші ретушпен, негізінен кварцитті элементтермен.

Сүйек өнеркәсібі

Бұл жерлерде сүйектер мен пилдердің қорғанысынан жасалған сүйек өнеркәсібінің бар-жоғы өте даулы. Бір жағынан, Вилла және оның әріптестері сүйектердің сынулары мен беткі өзгерулерінің тафономикалық талдауына сүйене отырып, кем дегенде Амброна сайтында сүйек өнеркәсібінің бар екенін жоққа шығарады, бұл Торралбаны белгісіз қалдырады. Ондағы кен орындарында, қазынды қазбалардан кейін шамамен бір ғасыр бойы, елуден астам жас пилдің тістерінің ұштары жиналды, бұл авторлар жануарлардың табиғи үзілісі нәтижесінде ағаштардың жапырақтарына немесе су іздеу үшін жерді қазу кезінде, қазіргі пілдер сияқты. Екінші жағынан, Агирре, басқалар сияқты, үшбұрышты және басқа да ұшы бар сүйек элементтерінің белгілі бір бастапқы өнеркәсібі болуы мүмкін деп санайды. Оны 1963 жылы Агирре ойлап тапты, ол үшін Хауэлл табылған окаменелілер алынбаған қазбалардың бір бөлігін қалдырды. Агирре мен Эхайде сол жылдың қарашасында аяқталған жобаны жобалады. Бұл Испанияда ашылған өзінің түріндегі алғашқы мұражай болды. Он жылдан кейін Агирре сонымен қатар Nacional II, музей мен Сигуенца арасындағы мәдени туризм маршрутын жеңілдететін жол жасалуын қамтамасыз етті. 1985 жылы зертханалар мен қоғамдық көрме залы салынды, онда басқа музейлерде сақталған материалдар көрсетіледі. Кейіннен мұражайдың сыртқы көрінісіне тік тісті пилдің табиғи өлшеміне ұқсас қиял-ғажайып суреті орнатылды.