Кіріспе

Қытайдың тарихи солтүстік шекарасындағы қорғаныс қабырғаларының сериясы infobox тарихи ғимарат. 名称 = Ұлы Қытай қабырғасы. jpg │caption = Цзиньшанлингтегі Мин династиясының Ұлы Қабырғасы │image map = Ұлы Қытай Қабырғасының картасы. jpg картаның түсірілімі = барлық қабырға құрылыстарының картасы карталық кескін = жоқ орналасқан жері = Қытай координаттары = өлшемі = кейінірек Қытайдың алғашқы императоры Цинь Ши Хуан (220206 б.з.д.) қосылған таңдамалы ұзындықтары бар. Қиң қабырғасының аз бөлігі ғана қалды. Кейіннен көптеген династиялар шекара қабырғаларын салып, оларды күтіп ұстады. Қабырғаның ең танымал бөліктері Мин әулеті (1368-1644) кезінде салынған. Қорғаныстан басқа, Ұлы қабырғаның басқа мақсаттары шекаралық бақылау, Жібек жолымен тасымалданатын тауарларға баж салығын салуға, сауданы реттеуге немесе ынталандыруға және иммиграция мен эмиграцияны бақылауға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, Ұлы қабырғаның қорғаныс ерекшеліктері қарауыл мұнаралары, әскер казармалары, гарнизондық станциялар, түтін немесе от арқылы сигнал беру мүмкіндіктері және Ұлы қабырғаның жолы көлік дәлізінде қызмет еткендігі арқылы арттырылды. Әр түрлі династиялар салған шекаралық қабырғаларда бірнеше жол бар. Олар шығыста Ляодуннан батыста Лоп көліне дейін, солтүстіктегі қазіргі Қытай-Ресей шекарасынан оңтүстіктегі Тао өзеніне дейін созылады.

Аттар

Ұлы Қытай қабырғасы деп аталатын бекіністер жиынтығының тарихи жағынан қытай және ағылшын тілдерінде бірнеше түрлі атауы болды. Қытай тарихында "Ұзын қабырғалар" термині Сима Цзяньның "Ұлы тарихшының жазбалары" кітабында кездеседі. Бұл термин соғысып жатқан мемлекеттердің арасында және солтүстігінде салынған бөлек үлкен қабырғаларға және Бірінші императордың біріктірілген құрылысына қатысты. Қытай таңбасы, яғни қала немесе бекініс, "жер" радикалдың фоносемантикалық қосылысы және фонетикасы, оның көне қытайша айтылуы *deŋ болып қайта құрылды. Ол бастапқыда дәстүрлі қытай қалаларын қоршап тұрған қамалға қатысты және олардың тиісті мемлекеттерінің айналасындағы осы қабырғалар үшін қолданылды; дегенмен, бүгінде бұл көбінесе "қала" деген қытай сөзі. "Он мың мильлік ұзақ қабырға" деген қытайша атау Сима Цзяньның жазбаларында жазылған, бірақ ол қабырғаларға атау бермеген. 493 жылы жазылған "Песнялар кітабында" шекаралық генерал Тан Даоджидің "ұзын қабырға" деген сөзін келтіреді. Дәстүрлі қытай милясы (, lǐ) - стандартты ауылдың ұзындығын көрсетуге арналған, жер бетіне байланысты өзгерген, бірақ әдетте ағылшын милясының үштен бір бөлігі (540 м) қашықтықта стандартталған, жиі ретсіз арақашықтық. Алайда "он мың" (wàn) деген сөз грек және ағылшын тілдеріндегі мириад дегенге ұқсас бейнелі мағынада қолданылған, ол "саны жоқ" немесе "өлшеуге болмайтын" дегенді білдіреді. Қабырғаның Бірінші императордың төрешілігімен байланысты болғандықтан, Циннен кейінгі қытай әулеттері әдетте қабырғаға өздерінің қосқандарын "Ұзын қабырға" деп атаудан аулақ болды. Оның орнына ортағасырлық жазбаларда әртүрлі терминдер қолданылды, соның ішінде "шекаралар" (, Sài), "барандар" (, Yuán), "шекаралар" (, Zhàng), "сыртқы қамалдар" (Wàibǎo), және "шекара қабырғалары" (Biānqiáng). Қабырғаның поэтикалық және бейресми атаулары "Сәулелі шекара" (Zǐsài) және "Жер айдауы" (Tǔlóng) болды. Тек Цин дәуірінде ғана "Ұзын қабырға" ағылшын тіліндегі "Ұлы қабырғаға" тең келетін көптеген шекаралық қабырғаларға олардың орналасуына немесе династиялық шығу тегіне қарамастан сілтеме жасау үшін барлық терминге айналды. Қабырғаның оңтүстік Гоби шөліндегі және монғол даласындағы бөліктері кейде "Чингисханның қабырғасы" деп аталады, бірақ Чингисхан өзі ешқандай қабырғалар немесе тұрақты қорғаныс желілерін салмайды. Қазіргі ағылшынша атауы "Қытай қабырғасы" туралы алғашқы еуропалық саяхатшылардың жазбаларынан пайда болды. Он тоғызыншы ғасырда "Ұлы Қытай дуалы" ағылшын және француз тілдерінде стандартқа айналды, бірақ басқа еуропалық тілдер, мысалы неміс, оны "қытай дуалы" деп атайды. Осы уақыт аралығында және содан кейінгі соғысушы мемлекеттер кезеңінде Цинь, Вэй, Чжао, Ци, Хан, Ян және Чжуншань мемлекеттері өздерінің шекараларын қорғау үшін кең қамалдар салды. Бұл қабырғалар семсер мен найза сияқты ұсақ қарудың шабуылына төтеп беру үшін салынған, олар негізінен таспен немесе тақта рамалары арасында топырақ пен қиыршық таспен жасалған. Цинь патшасы Чжэнь өзінің соңғы қарсыластарын жеңіп, 221 жылы Қытайды біріктіріп, Цинь әулетінің ("Цинь Ши Хуан") бірінші императоры болды. Ол орталықтандырылған билікті орнатып, феодалдық иелердің қайта өркендеуіне жол бермеу үшін империясын бұрынғы мемлекеттерге бөліп тұрған қабырғалардың бөліктерін қиратуға бұйрық берді. Алайда империяны шиоңну халқына қарсы қою үшін империяның солтүстік шекарасында қалған бекіністерді жалғастыру үшін жаңа қабырғалар салуды бұйырды. "Құрылыс және алға жылжу" деген қағида Қытайдың тұрақты шекараны орнатпағанын білдіретін қабырға салудағы басты басшылық қағидасы болды. Құрылыс үшін қажетті материалдарды тасымалдау қиын болғандықтан, құрылысшылар әрқашан жергілікті ресурстарды пайдалануға тырысты. Таулардағы тастар тау жоталарында, ал жазықтарда үйлер үшін топырақ пайдаланылды. Цинь қабырғаларының нақты ұзындығы мен бағытын көрсететін тарихи жазбалар сақталмаған. Ежелгі қабырғалардың көпшілігі ғасырлар бойы ериді, ал бүгінде өте аз бөліктер қалды. Құрылыс жұмыстарының адам шығыны белгісіз, бірақ кейбір авторлар жүздеген мың жұмысшы Цинь қабырғасын салу кезінде қаза тапқан деп есептейді. Кейіннен Хан, Солтүстік және Суй әулеттері солтүстік жаулаушылардан қорғаныш үшін Ұлы Қабырғаның бөліктерін үлкен шығынға төлеп жөндеп, қайта салып немесе кеңейтті. Тан және Сун әулеттері аймақта маңызды іс атқарған жоқ. Хан емес этностар құрған династиялар да шекаралық қабырғаларын салды: Сяньбэй Солт...

Мин дәуірі

Ұлы Қабырға тұжырымдамасы 14 ғасырда Мин тұсында қайта жаңғыртылды және Мин әскерінің Тюму шайқасында ораттарға ұшырауынан кейін қайта жаңғыртылды. Минг тайпасы монғол тайпаларына қарсы бірнеше рет соғысып, жеңіске жете алмады, ал ұзаққа созылған қақтығыс империяға зиян тигізді. Минг тайпасы көшпелі тайпаларды Қытайдың солтүстік шекарасында қабырғалар тұрғызу арқылы ұстап тұрудың жаңа стратегиясын қабылдады. Ордос шөлінде монғолдардың билігін мойындаған қабырға Сары өзеннің бұрылысын қосудың орнына шөлдің оңтүстік шетімен жүрді. Бұрынғы бекіністерден айырмашылығы, Мин құрылысы қалың топырақ орнына кірпіш пен тас қолданылғандықтан, мықтырақ және күрделірек болды. Қабырғада 25000-ға жуық күзет мұнарасы тұрғызылған. Монғолдардың шабуылдары жылдар бойы кезең-кезеңмен жалғасып, Мин қабырғаларды жөндеу мен нығайту үшін едәуір қаражат жұмсады. Мингтің астанасы Пекинге жақын аймақтар әсіресе мықты болды. Цы Цзигуан 1567 және 1570 жылдар аралығында қабырғаны жөндеп, нығайтты, қоян-қолтық қабырғаның бөліктерін кірпішпен бетпе-бет қойды және монғол шапқыншыларының жақындауы туралы ескерту үшін Шанхайгуан асуынан Чанпинге дейін 1200 қарауыл мұнарасын салды. 1440 - 1460 жылдары Минг династиясы "Ляодун қабырғасын" да салды. Ұлы қабырғаға ұқсас (бұл оның кеңейтілуі), бірақ құрылымы бойынша анағұрлым негізгі, Ляодун қабырғасы Ляодун провинциясының ауыл шаруашылығының өзегін қоршап, оны солтүстік-батыстан Юрчен монғолдары Ориянганның және солтүстіктен Цзяньчжоу Юрчендерінің ықтимал шабуылдарынан қорғайды. Ляодун қабырғасының кейбір бөліктері тас пен плиткамен салынған болса да, оның көп бөлігі екі жағында да қақпалы жер бөгетінен тұрды. Мин династиясының соңында Ұлы қабырға империяны 1600 жылы басталған маньчжур шабуылдарынан қорғауға көмектесті. Ляодунның барлығын жоғалтқаннан кейін де Мин әскері қатты қорғалған Шанхай асуын ұстап, маньчжурилердің Қытайдың орталық жерін жаулап алуына жол бермеді. Маньчжурилер Ұлы Қабырғадан 1644 жылы өтіп, Пекин Ли Цзиченгтің қысқа өмір сүретін Шун әулетіне құлдырағаннан кейін ғана өтіп кетті. Бұған дейін маньчжурлар Ұлы Қабырғадан бірнеше рет шабуылға шықты, бірақ бұл жолы ол жаулап алу үшін болды. Шаньхай асуындағы қақпаларды 25 мамырда маньцзулармен одақ құрған, маньцзуларды Пекиннен бүлікшілерді қуып шығаруға үміттенген, маньцзулардың қолбасшысы Ву Сангуй ашты. Маньчжуялықтар Пекинді тез басып алды және ақыр соңында Шунь әулетін де, қалған Минь қарсылығын да жеңіп, Цин әулетінің бүкіл Қытайдағы билігін нығайтты. Цин билігі кезінде Қытай шекарасы қабырғадан тыс жерлерге дейін кеңейіп, Монғолия империяға қосылды, сондықтан Ұлы Қабырға құрылысын тоқтатты. Екінші жағынан, Мэнь Ляодун қабырғасына ұқсас сызықты ұстанатын Willow Palisade деп аталатын Маньчжуриядағы Цин билеушілері салған. Алайда оның мақсаты қорғаныс емес, керісінше, Хан қытайларының Маньчжурияға көшіп келуіне жол бермеу болды.

Шетелдік шоттар

13 - 14 ғасырларда Қытай мен Моңғолияға келген еуропалықтардың ешқайсысы, мысалы Джованни да Пьян дель Карпин, Вильгельм Рубрук, Марко Поло, Одорик Порденоне және Джованни де Мариньолли Ұлы Қабырға туралы айтқан жоқ. Солтүстік Африка саяхатшысы Ибн Батута, ол да 1346 жылы Юань династиясы кезінде Қытайға барған, Қытайдың Ұлы Қабырғасы туралы естіген, мүмкін ол Қытайға келгенге дейін. Ол өзінің "Қалалар ғажайыптары мен саяхаттың кереметтерін қарастыратындарға сыйлық" атты саяхатнамасында қабырғаның Зейтуннан (қазіргі Кванчжоу) "алпыс күндік сапар" екенін жазды. Ол оны Құранда айтылған Зул Карнайн (көбінесе Ұлы Ескендірмен байланысты) күн шығыс еліндегі адамдарды Жүгірт пен Магогтың жабайыларынан қорғау үшін тұрғызған деп айтылған қабырға туралы аңызмен байланыстырды. Алайда, Ибн Батута оны көрген немесе көрген біреуді білген ешкімді таба алмады, бұл сол кезде қабырғаның қалдықтары болса да, олар маңызды емес екенін білдіреді. Еуропалықтар 16 ғасырдың басында кемемен Минг Қытайға жеткеннен кейін көп ұзамай Ұлы Қабырға туралы мәліметтер Еуропада тарала бастады, бірақ оны бір ғасыр бойы ешкім көрмеді. Бәлкім, ең алғашқы еуропалық сипаттамалардың бірі қабырға және оның маңыздылығы елдің қорғанысы үшін "татар" (яғни монголдар) Жоао де Барростың 1563 жылы Азияда болуы мүмкін. Батыс көздеріндегі басқа ерте есептер арасында Гаспар да Круз, Бенто де Гоес, Маттео Риччи және епископ Хуан Гонсалес де Мендоса бар, соңғысы 1585 жылы оны көрмесе де, сәулет өнерінің "көңіл көтергіш және күшті жұмысы" деп сипаттады. 1559 жылы Гаспар да Круз өзінің "Қытай және оған іргелес аймақтар туралы трактатында" Ұлы Қабырға туралы алғашқы талқылауды ұсынады. Еуропалықтардың Қытайға Ұлы Қабырға арқылы кіргені туралы алғашқы дерек 1605 жылы, португал иезуит Бэнто де Гойс Үндістаннан солтүстік-батыс Жяю асуына жеткенде, болған болса керек. Ертедегі еуропалық есептер негізінен қарапайым және эмпирикалық болды, олар қазіргі қытайлықтардың Қабырға туралы түсінігін жақсы көрсетті, бірақ кейін олар гиперболаға түсіп кетті, соның ішінде қате, бірақ барлық жерде бар Ming қабырғалары б.з.д. Қытай бірінші және екінші опиум соғыстарында жеңілгеннен кейін шетелдік саудагерлер мен келушілерге өз шекарасын ашқанда, Ұлы қабырға туристердің басты тартымды жері болды. XIX ғасырдың аяғындағы саяхат жазушылары Ұлы Қабырғаның беделін және мифологиясын одан әрі арттырды.

Курс

"Ұлы қабырға" дегеннің ресми анықтамасы келісілген жоқ, сондықтан Ұлы қабырғаның толық жолын толық сипаттау қиын. Қорғаныс желілерінде бірнеше қамалдар, траншеялар мен арықтар, сондай-ақ жеке қамалдар бар. 2012 жылы бар зерттеулер мен кешенді карталық зерттеу нәтижелері негізінде Қытайдың Ұлттық мәдени мұра басқармасы Қиыр Қабырғаға байланысты қалған нысандар 10 051 қабырға бөлімдерін, 1764 қамал немесе траншеяларды, 29 510 жеке ғимараттарды және 2211 бекіністі немесе өтпелерді қамтиды деп қорытындылады. Қабырғалар мен траншеялар жалпы ұзындығы бойынша алдыңғы қатарлы технологияларды қамтиды. Зерттеудің қорытындысы бойынша Минь Қабырғасының өлшемдері сонымен қатар Цинь, Хан және бұрынғы Қабырға нысандары ұзын; Цзинь династиясының (11151234) шекара бекіністері ұзындығында; қалғандары Солтүстік Вэй, Солтүстік Цзи, Суй, Тан, Бес династия, Сун, Ляо және Шисияға жатады. Бадалиннің оңтүстігінде Цюйонг асуы орналасқан; қытайлықтар өздерінің жерлерін қорғау үшін оны қолданған кезде, қабырғаның бұл бөлігінде астана Пекинді қорғау үшін көптеген күзетшілер болған. Ұлы Қабырғаның бұл бөлігі биік әрі кең, тастан және төбеден алынған кірпіштен жасалған. Минг Ұлы қабырғасының ең таңғажайып бөліктерінің бірі - бұл Цзиньшанлингтегі өте тік беткейлерге көтерілген жер. Ол жерде ол ұзын, биіктігі бойынша, төменгі жағынан, жоғарғы жағынан тарай бастайды. Ванцзинь Лу Ванцзинь Лоу) - Джиншанлингтің 67 қарауыл мұнарасының бірі. Цзиньшанлингтің оңтүстік-шығысында Мутианью Ұлы қабырғасы орналасқан, ол оңтүстік-шығыстан солтүстік-батысқа қарай биік, жыртылған таулар бойымен желбіреді. Ол батыста Джуёнгуан асуымен, шығыста Губейкоумен байланысты. Бұл бөлім Мәдени революция кезеңіндегі күрделі жөндеуден өткен алғашқылардың бірі болды. Бохай шығанағының шетінде Шанхай асуы орналасқан, ол Ұлы Қабырғаның дәстүрлі соңы және "Жаспан астындағы алғашқы асу" деп саналады. Шаньхай асуының теңізге қарай қарайтын бөлігі "Ескі Аждаһа Басы" деп аталады. Шанхай асуының солтүстігінде Ұлы Қабырғаның алғашқы тауы орналасқан Цзяошань Ұлы Қабырғасы (Jiāoshān Chángchéng) орналасқан. Шаньхайгуаньнан солтүстік-шығысқа қарай Цзюменку Цзюменку) орналасқан, бұл қабырғаның көпір ретінде салынған жалғыз бөлігі. 2009 жылы инфрақызыл диапазонды табушылар мен GPS құрылғыларының көмегімен таулар, траншеялар мен өзендермен жасырылған Мин қабырғасының бұрын белгісіз болған 180 км бөлігі ашылды. 2015 жылдың наурыз және сәуір айларында Ниңсия автономиялық аймағы мен Ганьсу провинциясының шекарасында Ұлы Қабырғаның бөлігі деп саналатын, жалпы ұзындығы 500 метрден астам тоғыз бөлім ашылды.

Сипаттамалары

Кірпіш қолданылмас бұрын Ұлы қабырға негізінен үйілген топырақтан, тас пен ағаштан салынған. Алайда Мин дәуірінде қабырғаның көптеген жерлерінде кірпіш, сондай-ақ плитка, әк және тас сияқты материалдар көп қолданылған. Кирпіштердің көлемі мен салмағы балшық пен таспен салыстырғанда, оларды өңдеуге жеңіл болғандықтан, құрылыс жұмыстары тезірек жүргізілді. Бұған қоса, кірпіштердің салмағы көбірек әрі олар қатты топыраққа қарағанда берік болған. Тас кірпіштен гөрі өз салмағын жақсырақ ұстайды, бірақ оны пайдалану қиын. Сондықтан қабырғаның іргетасын, ішкі және сыртқы шеттерін, қақпаларын тік төртбұрышты етіп кескен тастардан жасады. Қабырғаның басым көпшілігінің жоғарғы бөлігін қоршаулар алып жатыр, қорғаныс ойықтары биіктіктен сәл жоғары және ені шамамен. Қақпаның сыртынан күзетшілер айналадағы жерлерді көре алатын. Кірпіштерді біріктіру үшін қатты күріш шұпасынан және құрғақ әкпен араластырылған жабысқақ күріш шұпасынан тұратын жабысқақ күріш шұпасы кеңінен қолданылған; аңыздың айтуынша, кірпішке немесе қабырғаның кез келген бөлігіне ешқашан адамның сүйектері немесе дене бөліктері енгізілген емес. Ұлы қабырғаның бойымен әскери бөлімдер арасындағы байланыс, соның ішінде күшейтулерді шақыру және жау қозғалысы туралы гарнизондарды ескерту мүмкіндігі өте маңызды болды. Сигнал беру мұнаралары дөңес басына немесе қабырғаның басқа биік жерлеріне салынған. Ағаш қақпалар арқылы кіргендерге тұзақ құюға болады. Қабырғаның ішкі жағына жақын жерде казармалар, қоралар мен қару-жарақ қоймалары салынған.

Жағдай

Пекиннің солтүстігіндегі және туристік орталықтарға жақын жерлер сақталып, тіпті күрделі жөндеуден өткен болса да, көптеген басқа жерлерде қабырға бұзылып қалған. Кейде үйлер мен жолдар салу үшін тас таспен қамтамасыз етілген. Қабырғаның кейбір бөліктері графити мен вандализмге ұшырайды, ал жазулы кірпіштер ұрланып, базарда 50 юаньға дейін сатылады. Ұлттық мәдени мұра басқармасының 2012 жылғы есебінде Мин Ұлы Қабырғасының 22% жоғалып кеткен, ал қабырғаның 20% жоғалып кеткен. 2007 жылы құм дауылдарынан ерозияға ұшырағандықтан, Ганьсу провинциясындағы қабырғаның 200-ден астамы алдағы 20 жылда жоғалуы мүмкін деп бағаланды. Кейбір жерлерде қабырға биіктігі көптен азға дейін төмендетілді. Қабырғаның ең танымал бейнелерін сипаттайтын әртүрлі шаршы қарау мұнаралары жоғалып кетті. Қабырғаның батыс бөлігінің көбі кірпіш пен тас емес, балшықтан салынған, сондықтан эрозияға бейім. 2014 жылы Ляонин және Хэбэй провинцияларының шекарасына жақын қабырғаның бір бөлігі бетонмен жөнделген. Бұл еңбек көп сынға ұшырады. Шаньси провинциясындағы қабырғаның бір бөлігі 2023 жылы құрылыс жұмыскерлері тарапынан қатты зақымдалды. Олар қабырғадағы қашықтықты кеңейтіп, экскаватордың өтуіне қысқа жол жасады. Полиция бұл әрекетті "минг дәуірінің Ұлы қабырғасының тұтастығына және мәдени мұралардың қауіпсіздігіне оралып қайтарылмайтын зиян" деп сипаттады.

Ғарыштан көріну мүмкіндігі

Халықтық мәдениеттегі әртүрлі фактоидтар Ұлы Қабырғаны (жұма көзбен) ғарыштан көруге болады деп мәлімдейді, бұл шындықтың күмәнді дәрежесімен.

Айдан келген

Қытайдың Ұлы Қабырғасын Айдан адам көзімен көруге болмайды. Бұл аңыздың барлығын жоққа шығарғанмен, ол әлі де көпшілік мәдениетінде қалыптасқан. Айдан көрінетін Ұлы Қабырғаның ені алыстан қарағанда адамның шашындай болады. Ұлы Қабырғаны айдан көруге болады деген аңыздың ең алғашқы деректерінің бірі 1754 жылы ағылшын антикварі Уильям Стукли жазған хатта кездеседі. Стукли былай деп жазды: "Бұл ұзындығы 130 шақырым болатын қалың қабырғадан тек Қытай қабырғасы ғана асып түседі, ол жер шарында едәуір санды құрайды және Айдан байқалады". Бұл талапты Генри Норман 1895 жылы атап өтті, онда ол "жасы жағынан да, Айдан көрінетін әлемдегі адам қолынан шыққан жалғыз жұмыс" деген атаққа ие. Марста "каналдар" мәселесі 19 ғасырдың аяғында танымал болды және бұл ұзақ, жұқа нысандар ғарыштан көрінеді деген сенімге әкелген болуы мүмкін. Ұлы Қабырғаны айдан көруге болады деген пікір де 1932 жылы шыққан "Риплидің сенесіз бе, жоқ па!" деген кітабында кездеседі. жыртылып.

Жердің төменгі орбитасынан

Бір қызығы, бұл қабырға Жердің төменгі орбитасынан (алты жүз шақырымнан асқан жер биіктігі) көріне ме? NASA-ның айтуынша, ол едәуір көрінбейді, тек қана өте жақсы жағдайда ғана; ол басқа көптеген адам жасаған заттардан гөрі айқын емес. АҚШ-тың ардагер ғарышкері Джин Сернан: "Жер орбитасының биік орбитасында Қытайдың Ұлы Қабырғасы, шынымен де, жай көзбен көрінеді", - деп мәлімдеді. Эд Лу, Халықаралық ғарыш станциясындағы 7-ші экспедицияның ғылыми қызметкері, "Бұл басқа көптеген объектілерге қарағанда аз көрінеді. Қайда іздеу керектігін білу керек". 2003 жылдың қазан айында қытайлық астронавт Янг Ливэй Ұлы Қытай қабырғасын көре алмағанын мәлімдеді. Осыған жауап ретінде Еуропалық ғарыш агенттігі (ЕКА) баспасөз хабарламасында Ұлы Қабырғаның , орбитадан , жасанды көзбен көрінетінін хабарлады. Бұл Бейжіңдегі өзеннің суреті. Қытайлық америкалық астронавт Лерой Чиао Халықаралық ғарыш стансасынан қабырғаны көрсететін суретке түсірді. Бұл сурет өте анық көрінбегендіктен, суретші оны түсіргеніне сенімді емес еді. Фотосуреттің негізінде, China Daily кейіннен Ұлы Қабырғаны "ғарыштан" жай көзбен, қолайлы жағдайларда, егер адам қайда қарауға болатынын білсе, көруге болады деп хабарлады.