Этимология

XVII ғасырда сол аймаққа барған Евлия Челебидің айтуынша, түрікмен тілінде белен - тау беткейі дегенді білдіреді.

Демография

19 ғасырдың аяғында Мартин Хартманн Белен нахиясындағы 12 елді мекеннің 6-сын түрік деп, қалғандарын халық туралы мәліметсіз атап көрсетті.

География

Белен ауданы Нұр тауларының орманды беткейлеріндегі сол аты бар шағын қалашықтан және оның айналасындағы ауылдардан тұрады. Белен асуы - таулар арқылы өтетін негізгі жол және Антакиямен Ысқақұрдың жағалаудағы қаласын біріктіреді. Бұл асу Анатолия мен Таяу Шығысты байланыстыратын маңызды жол болып табылады. Белен ауданы салқын таза ауасы (әсіресе төмендегі Жерорта теңізі жағалауының ыстықпен салыстырғанда) және тау бұлағының суымен танымал. Жол бойындағы мейрамханалар ұзақ уақыт бойы саяхатшылар үшін аялдама болып табылады, олар Хатайдың типтік тағамдарын, әсіресе "Белен тава" тамағын, қызанақ, сарымсақ, дәмдеуіш пен қырыққабатқа қуырылған ет ұсынады. Беленнің өзі пошта кеңсесі мен басқа да негізгі нәрселері бар шағын базар қаласы. Белен тұрғындары консервативті; муниципалитеттің мэрі - Түркияның оңшыл МХП партиясынан 2019 жылы сайланған Ибрагим Гюль.

Тарих

Бұрын "Мазику Баграс" және "Баб Искендерун" деп аталатын асу 1516 жылы Мардж Дабик шайқасынан кейін Осман империясына әкелінді. Османдықтар Сириядан Анадолияға дейінгі негізгі жолға күзет орнын қойып, бұл аймаққа "Белен" деген атау берді. 1535 жылы Сүлеймен Ұлының сапарынан кейін кербен сарай, мешіт және моншақпен бірге асуды қамтамасыз ету үшін қабырға салынды. Бұл нысандармен тау беткейіне түрік отбасылары қоныстанды, олар әскери гарнизонмен бірге асуда күзетшілер ретінде қызмет етті. Бұл ерте Осман сәулет өнері әлі күнге дейін сақталған. Қала өсіп, мұсылман және мұсылман емес саудагерлер мен ауыл тұрғындарының типтік Осман араласқандығына ие болды. XVI ғасырдағы саяхатшы Евлия Челеби бұрқасын таулы аймақтың суық ауа райы, тар көшелері мен орманды жерлері туралы жазған. Белен 1827 жылы Египеттің әскеріне қарсы күрес кезінде Осман империясын қорғауда маңызды рөл атқарды. Мысырлықтар өткелге қол жеткізген кезде 13000 адам қаза тапты, олар ақырында табысқа жетті, бірақ Анатолиядан кері қайтқан кезде оларды Белендегі қарақшылар қайтадан қудалады. 1939 жылы Белен Хатай штатының қалған бөлігімен бірге Түркияның құрамына енді.